บทที่ 353 หวงชงเข้าทำงาน

เรซูเม่เป็นของหวงชง เขามาสมัครงานที่เทียนไล่แคปปิตอล

คนอย่างหวงชงที่มีอดีตอันรุ่งโรจน์มากมาย ไม่ว่าจะไปสมัครงานที่ไหน ล้วนมีแต่คนต้อนรับ

ดังนั้น หยางกวนกวนจึงไม่กล้าตัดสินใจเอง เลยเอาเรซูเม่ไปไว้ที่โต๊ะทํางานของฉีเติ่งเสียน

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่าหวงชงคนนี้ไหวพริบดี เขาเพิ่งปฏิเสธเขาไปเมื่อวาน วันนี้เขาก็มาสมัครงานที่บริษัทเลย

"ห้ามรับเข้าทำงาน" ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างเรียบเฉย

"ทําไมไม่รับเข้าล่ะ?" หยางกวนกวนชะงัก รู้สึกว่าคนนี้เป็นคนมีความสามารถ ก็เลยสงสัยขึ้นมาทันที

ฉีเติ่งเสียนตอบว่า "ผมเป็นเจ้านาย ยังต้องให้เหตุผลกับคุณที่เป็นเลขาด้วยเหรอ?"

หยางกวนกวนโมโหทันทีและพูดว่า "เจ้านายก็ไม่สามารถทําตามอําเภอใจได้ ไม่งั้นคุณจะหาฉันมาเป็นเลขาทําไม? หวงชงเป็นบุคลากรที่บริษัทต้องการ คุณต้องให้เหตุผลที่จะไม่รับเข้าทำงานกับฉัน ฉันถึงจะไปตอบเขาได้!"

ฉีเติ่งเสียนก็โมโหเหมือนกัน พูดด้วยความโกรธว่า "ผมบอกว่าไม่รับก็ไม่รับ คุณเก่งจริงก็ไปเปิดบริษัทรับเขาทำงานเองสิ!"

หยางกวนกวนกัดฟันมองฉีเติ่งเสียนพูดอย่างไม่ยอมอ่อนข้อว่า "ไม่ได้ คุณต้องให้เหตุผลที่สมเหตุสมผลกับฉัน! เขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์ยากที่จะเจออีก พลาดไปแบบนี้ไม่ได้"

ฉีเติ่งเสียนถอนหายใจและพูดว่า "โอเค คุณเก่ง เขาอยากเป็นลูกศิษย์ของผม แต่ผมไม่อยากรับลูกศิษย์ ดังนั้น ไม่อยากรับเขามาทำงาน"

หยางกวนกวนอึ้งไปสักพัก

"ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณ แต่เหตุผลส่วนตัวแบบนี้อย่ามาใช้ที่บริษัท! บริษัทไม่ได้เป็นของคุณคนเดียว ทุกคนต้องพึ่งพาบริษัทเพื่อหาเงิน"

"ดังนั้น ข้อเสนอนี้ของคุณ ผมไม่เห็นด้วย!"

"ฉันคิดว่า คนคนนี้ เราต้องรับเข้าทำงาน และสามารถมอบหมายงานสําคัญได้"

หยางกวนกวนเห็นต่าง ในด้านการทํางาน เธอจริงจังมาก และรู้สึกว่าหวงชงเป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่หายากจริงๆ ถ้าปล่อยไปแบบนี้มันน่าเสียดายเหลือเกิน

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างหงุดหงิดว่า "เห้ย ผมเป็นเจ้านายหรือคุณเป็นเจ้านาย?"

หยางกวนกวนยืนหยัดในความคิดเห็นของตัวเองมากจนตบโต๊ะของเจ้านายฉีเติ่งเสียน ไม่ว่ายังไงก็ต้องจ้างหวงชงเข้ามาในบริษัท

"ถ้าคุณยืนหยัดในความคิดเห็นของตนเอง ฉันจะส่งเรซูเม่นี้ให้ประธานเซี่ยง!"

"ถ้าฉันจําไม่ผิด ประธานเซี่ยงมีหุ้นส่วนในเทียนไล่แคปปิตอลมากกว่านะ"

"ฉันคิดว่า เธอคงเห็นด้วยกับการตัดสินใจของฉันแน่นอน!"

ในที่สุดหยางกวนกวนก็ใช้ไม้ตาย ปล่อยทีเด็ดของตัวเองออกมา

สุดท้ายฉีเติ่งเสียนก็ถูกหยางกวนกวนบังคับอย่างจนใจและพูดว่า "เออๆๆ งั้นก็จ้างมาก่อนเถอะ สํารวจดูแล้วค่อยดูว่าสามารถมอบภารกิจสําคัญให้ทำได้หรือเปล่า พอใจยัง? เลขาหยาง!"

หยางกวนกวนหัวเราะด้วยความพึงพอใจและพูดว่า "ให้มันได้งี้สิ! ประธานฉีคุณต้องพิจารณาเพื่อบริษัทก่อน แล้วค่อยไปนึกถึงความรู้สึกส่วนตัวของคุณเอง"

ฉีเติ่งเสียนรู้ว่าหยางกวนกวนให้ความสําคัญกับบริษัทเทียนไล่แคปปิตอลเป็นอย่างมาก เพราะบริษัทนี้เป็นแพลตฟอร์มที่สําคัญสําหรับเธอ เกี่ยวข้องกับอนาคตของเธอ

ดังนั้น เรื่องที่หยางกวนกวนตบโต๊ะเถียงกับเขา เขาก็ไม่ได้โกรธอะไรมาก

แค่รู้สึกว่าเลขาน้อยคนนี้ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง จะโน้มน้าวเขาอ่ะได้ แต่ทำไมต้องแข็งกร้าวขนาดนี้ ถึงขั้นเอาชื่อเซี่ยงตงฉิงมาข่มขู่เขาด้วย?

แค่ปลดกระดุมเสื้อสองเม็ดไม่ได้เหรอ หรือนัดเขาเล่นแบดมินตันอะไรงี้ก็ได้นิ?

ถ้าใช้วิธีที่อ่อนโยนแบบนี้ เขารับปากอย่างไม่รีรอแน่นอน!

ถึงเวลานั้น สีหน้าทุกคนก็คงดีกว่านี้

"EQต่ำ" ฉีเติ่งเสียนแอบประเมินหยางกวนกวนในใจ จากนั้นก็ภูมิใจเล็กน้อย ตัวเองมีสิทธิ์ที่จะใช้สามคํานี้วิจารณ์คนอื่นแล้ว

หยางกวนกวนโน้มตัวลงและผลักเอกสารมาตรงหน้าฉีเติ่งเสียน ยิ้มแล้วพูดว่า "เซ็นชื่อเถอะ!"