ตอนที่ 368
บทที่ 368 ขี้หนู
October 21, 2026
อารมณ์ของหลี่ฉางหงนั้นซับซ้อนที่สุด เขาต้องการแก้แค้น แต่ตอนนี้มันแทบเป็นไปไม่ได้
“ฉันขอแนะนำให้คุณรู้จัก นี่คือนายพลจัตวาฉีเติ่งเสียน หัวหน้านายพลจัตวาที่ได้รับการแต่งตั้งจากทางการ”
“ต่อไป เขาจะรับหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนในกองร้อยดาบคมที่แปดสิบเอ็ด ของเรา!”
“ทุกคนโปรดปรบมือแสดงความยินดี!”
เจียงเทียนเหอกล่าว จากนั้นก็เป็นผู้นำในการปรบมือ
ทหารของค่ายดาบคมยกมือขึ้นอย่างไม่เต็มใจเพื่อปรบมือ แต่สีหน้าของพวกเขากลับไม่เห็นด้วย
ชายหนุ่มที่เป็นนายพลจัตวายังเป็นคนฝึกอยู่อีกเหรอ?
“ฮ่าๆ ไม่ใช่ว่าเป็นคนในตระกูลใหญ่ที่ถูกส่งมาทำทรงปิดทองหลังพระแบบนั้นหรือเปล่าครับ?”
เขาอาจจะไม่มีทักษะอะไรเลย แต่เขามีภูมิหลังที่น่ากลัว
“รายงานตัว!” ผู้บัญชาการกองร้อยเข้าใจความคิดของทุกคนดีที่สุด จึงถูกผลักออกในเวลานี้ ยกมือขึ้นตะโกนเสียงดัง
“จัดแถว” เจียงเทียนเหอพยักหน้า
ผู้บัญชาการกองร้อยยืนขึ้นและเข้าแถว เจียงเทียนเหอถามว่า: “พวกนายมีปัญหาอะไร?”
ผู้บัญชาการกองร้อยพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มทันที: “ผู้บัญชาการ เราไม่คัดค้านการจัดผู้สอนให้เรา! แต่เราเป็นค่ายทหารมีดคมเป็นนักรบพิเศษในหมู่นักรบพิเศษ ไม่ใช่ใครก็ได้ ที่มีคุณสมบัติอะไรไม่รู้จะมาสอนเรา! ”
“อาจารย์คนก่อนของเราเป็นนายพลผู้มีประสบการณ์และมีชื่อเสียง!”
“ไม่ว่าเขาจะเป็นแชมป์ศิลปะการต่อสู้ที่กวาดการแข่งขันมานับไม่ถ้วน!”
“แค่อยากรู้ว่านอกจากอายุที่ยังน้อยและมีพื้นฐานที่ดีแล้ว มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับอาจารย์คนนี้อีกบ้าง?”
หลังจากพูดคำเหล่านี้ ทหารในค่ายก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
หลี่ฉางหงยังกล่าวในเวลานี้: “คุณเจียง ฉันคิดว่าเราต้องพิจารณาเรื่องนี้อย่างจริงจัง ไม่เช่นนั้นขี้หนูจะทำลายหม้อโจ๊กหม้อใหญ่นี้ได้”
ทุกคนหัวเราะดังขึ้นเมื่อได้ยินสิ่งนี้
เจียงเทียนเหอไม่มีความอยากที่จะสนับสนุนฉีเติ่งเสียน ในความเห็นของเขา อีกฝ่ายยังเด็กเกินไปและไม่ว่าเขาจะเชื่อถือได้หรือไม่ก็ยังจำเป็นต้องได้รับการทดสอบอยู่ดี
เมื่อฉีเติ่งเสียนได้ยินคำเยาะเย้ย เขาก็ยิ้มอย่างไม่เห็นด้วย
“ฉันก็คิดว่าคุณหลี่ฉางหงพูดถูก ไม่สามารถทำลายหม้อโจ๊กด้วยขึ้หนูแม้แต่ก้อนเดียวได้ งั้นฉันควรขอให้คุณหลี่ออกไปจากที่นี่ซะ” ฉีเติ่งเสียนตอบ
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกไป ทุกคนก็ตกใจ!
พวกเขาไม่ได้คาดคิดว่าฉีเติ่งเสียนจะพูดแบบนั้น โดยชี้ดาบของเขาไปที่ หลี่ฉางหงมันไม่โง่เกินไปหรือที่ทำอะไรหลบหลู่เบื้องบนแบบนั้น? !
หลี่ฉางหงเยาะเย้ย: “นายไม่รู้ตัวเหรอว่าใครคือเจ้าหนูนั่น?!”
ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าและกล่าวว่า: “ใช่ ผู้แพ้ที่ไม่สามารถแม้แต่จะฝึกสอนลูกชายตัวเองได้ เขามีคุณสมบัติที่จะฝึกกองทหารดาบคม ได้งั้นหรือ?”
ประโยคนี้เกือบทำให้หลี่ฉางหงโกรธ ฉีเติ่งเสียนกำลังเปิดเผยข้อบกพร่องของเขาและเติมเกลือลงบนบาดแผลฉกรรจ์นั้น
ความโกรธเกรี้ยวเต็มหน้าอกของเขา ทำให้เขาอยากจะฉีกฉีเติ่งเสียนออกเป็นชิ้น ๆ
“มันบังเอิญที่นายพลจัตวาฉีกับฉันที่มีความแค้นส่วนตัวกัน วันนี้เรามาสะสางเรื่องนั้นกันเถอะ!” หลี่ฉางหงเยาะเย้ย และกล้ามเนื้อบนแก้มของเขากระตุกเล็กน้อย แสดงให้เห็นว่าเขาโกรธมาก
เจียงเทียนเหอไม่สนใจความไม่พอใจส่วนตัวระหว่างพวกเขา หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขาก็พยักหน้า หันไปหาฉีเติ่งเสียนและพูดอย่างเรียบๆ: “นายพลจัตวาฉี คิดควรเห็นว่าอย่างไร?”
ฉีเติ่งเสียนเหลือบมองผู้บัญชาการกองร้อยแล้วพูดอย่างใจเย็น: “ถ้าวันนี้ฉันไม่แสดงทักษะที่แท้จริง ฉันเกรงว่าทุกคนจะไม่พอใจ และคิดว่าฉันยังเด็กเกินไปและไม่เหมาะสมเพราะได้ตำแหน่งโดยอาศัยเส้นสายมากกว่า?”
“เอาล่ะ ตกลง ฉันจะใช้โอกาสนี้กับจัดการปัญหากับคุณหลี่!”
“คุณเจียง โปรดเป็นพยานด้วย”
เจียงเทียนเหอกล่าวว่า: “ไม่มีปัญหา”
ทหารทุกคนเริ่มส่งเสียงดัง ทุกคนจึงร้องโห่ออกมา
“หึหึ แค่เป็นคนที่มีเส้นสายพยายามจะท้าทายอาจารย์หลี่ก็ขอให้ตายสมใจ!”
“อาจารย์หลี่เป็นปรมาจารย์ของมวยตระกูลหลี่ เขามีหมัดเหล็กคู่หนึ่งที่ทั่วโลกยากจะเอาชนะได้ สำหรับผู้ชายคนนี้ให้เวลาไม่เกินสามกระบวนท่าเท่านั้น”
“ฉันได้รับยศนายพลจัตวาจากเบื้องหลัง และฉันคิดว่าค่ายคมดาบ ของเราจะเป็นผู้สอนของค่ายคมดาบและฉันไม่ถือหากได้รับการทดสอบ!”