บทที่ 407 แตกหักกัน

หลังจากหลู่หนานได้ยินคําพูดของฉีเติ่งเสียน แน่นอนว่าเขาก็แค่ยิ้มเหยียด รู้ว่าตัวเองเป็นแค่เศษสวะก็ดี งั้นก็รีบออกไสหัวไปซะ

หวงฉิงเกอหยิบธนูทดกำลังขึ้นมาและพูดกับฉีเติ่งเสียนว่า "ไม่ลองจริงๆเหรอ?"

ฉีเติ่งเสียนส่ายหัวและเอามือเข้าไปในกระเป๋า เห็นได้ชัดว่าไม่รู้สึกสนใจอะไรเลย

ถ้าแข่งกับอวี้เสี่ยวหลง อาจทําให้เขารู้สึกสนใจขึ้นมาบ้าง แต่กับคนเหล่านี้ ไม่มีแม้แต่ความคิดที่จะแข่งด้วยเลย

ชนะก็หาว่าเอาเปรียบ แพ้ก็หาว่าตอแหล จะชนะก็ไม่ใช่แพ้ก็ไม่ดี ไม่เห็นสนุกเลย

หลังจากหวงฉิงเกอยิงธนูไปสองสามลูก หวงฉิงเกอเสร็จ เขาถึงกับไอและพูดว่า "ชิงเกอ เดี๋ยวประธานจ้าวเฮยหลงจะมา ผมจะแนะนําให้คุณรู้จัก!"

"ประธานจ้าวเฮยหลง เป็นบอสใหญ่ซางตงคลับ มีทรัพยากรทางการเงินแน่นหนามาก"

"ด้วยเกียรติของผม ขอแค่เอ่ยปากกับเขา เขายินดีที่จะลงทุนเงินให้คุณแน่นอน!"

ช่วงนี้หวงฉิงเกอก็ใช้เส้นสายของเธอเพื่อช่วยหวงเหวินเทาหาเงิน เพราะคราวนี้หวงเหวินเทาเสียทรัพย์เยอะมาก ถ้าไม่หาเงินลงทุนเพิ่มอีกหน่อย ธุรกิจของเขาอาจไม่สามารถรักษาไว้ได้

"ใครที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปก่อนเถอะ ประธานจ้าวคนนี้ ไม่ชอบคบค้าสมาคมกับคนที่น่ารำคาญเกะกะตา" หลู่หนานมองฉีเติ่งเสียนและพูดขึ้นมา ซึ่งหมายความว่าให้เขารีบไสหัวไป

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างยิ้มแย้มว่า "เท่าที่ผมรู้ บอสของซางตงคลับไม่ใช่จ้าวเฮยหลงมานานแล้วนิ?"

หลู่หนานหลุดขำและพูดว่า "นายไปได้ข่าวลือมาจากไหน? ซางตงคลับถูกสร้างโดยประธานจ้าวเฮยหลงและลงทุนเต็มจํานวน ภายหลังได้มอบหมายให้น้องชายของเขาจ้าวเหมิงหลงจัดการไปช่วงหนึ่ง"

"เจ้าของคลับนี้ ไม่ใช่ประธานจ้าวเฮยหลง หรือว่าเป็นคุณงั้นเหรอ?"

"ตลกจริงๆ?"

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า "อืม นายมองไม่ผิด บอสของซางตงคลับ ตอนนี้ก็คือฉันจริง แหละ"

ทันใดนั้นคนรอบๆก็หัวเราะเยาะ ต่างพากันส่ายหัว รู้สึกว่าฉีเติ่งเสียนพูดจาไม่ผ่านสมองเลย

หลู่หนานยิ้มให้หวงฉิงเกอแล้วพูดว่า "ฉิงเกอ เพื่อนคุณมาจากไหนเนี่ย พูดจาตลกดีนะ"

เขาไว้หน้าหวงฉิงเกอ เลยใช้คําว่าตลกมาอธิบาย จริงๆแล้วในใจคงด่าว่าโง่ไปแล้วแหละ

หวงฉิงเกอชะงัก พูดกับฉีเติ่งเสียนว่า "ซางตงคลับอยู่ภายใต้ชื่อของคุณเหรอ? ทําไมฉันไม่รู้!"

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างเรียบเฉยว่า "ก็แค่ซางตงคลับเปลี่ยนเจ้าของ ผมจำเป็นต้องประกาศให้รู้ไปทั่วบ้านทั่วเมืองด้วยเหรอ?"

เมื่อเห็นว่าหวงฉิงเกอดูเหมือนจะจริงจังกับคําพูดของฉีเติ่งเสียน ทุกคนก็ตกใจและคิดว่าหวงฉิงเกอไม่สบายหรือเปล่า เชื่อคำพูดแบบนี้ด้วยเหรอ?

"พอเหอะ ประธานจ้าวกําลังจะมาแล้ว คุณอย่ามาคุยโวที่นี่ และถ้าข่าวกระจายไปถึงเขา ไม่มีใครสามารถช่วยคุณได้หรอก!" หลู่หนานพูดกับฉีเติ่งเสียนอย่างเย็นชา

ฉีเติ่งเสียนหมดคำจะพูด

ทําไมทุกคนถึงได้คิดว่าจ้าวเฮยหลงนั้นเก่งเหลือเกิน? แต่เขาไม่เคยรู้สึกอย่างนั้น ไอ่คนนี้อยู่ต่อหน้าตัวเอง ดูเหมือนไม่ได้เก่งสักเท่าไหร่เลย!

"ใช่ สิ่งที่ประธานจ้าวเกลียดที่สุดคือคนที่พูดมั่วแบบนี้แหละ คุณพูดมั่วได้นะ แต่ไสหัวไปที่อื่นด้วย!"

"ไม่เคยเห็นใครตอแหลได้ขนาดนี้ ไม่เห็นมีความสามารถอะไรเลย แต่กลับพูดจาโอ้อวดที่ไม่สมกับสถานะตัวเอง ไม่กลัวคนอื่นหัวเราะเยาะเหรอเนี่ย"

"ฉิงเกอต่อไปก็อยู่ห่างจากขยะแบบนี้บ้างนะ เดี๋ยวจะทําให้บรรยากาศในวงการเสียหาย"

เมื่อต้องเผชิญกับคำด่าของเพื่อนๆอย่างกะทันหัน สีหน้าของหวงฉิงเกอก็อึดอัดใจขึ้นมา ไม่คิดว่าพวกเขาจะพูดจาแย่ขนาดนี้

ทุกคนต่างดูออกว่า หลู่หนานไม่ชอบฉีเติ่งเสียนที่จู่ๆก็โผล่ออกมาคนนี้ แน่นอนว่าพวกเขาก็ไม่ชอบเขาไปด้วย

ฉีเติ่งเสียนขมวดคิ้วและพูดว่า "คนเหล่านี้เป็นเพื่อนคุณเหรอ? สันดานแย่ขนาดนี้เลยเหรอ? ต่อไปอย่ามาที่คลับผมอีก พวกเขาปรากฏตัวที่นี่ ทำให้ระดับคลับของผมต่ำลง!"

"ไอ่โง่นี่ ยังเสแสร้งอยู่อีกเหรอ คิดว่าตัวเองเป็นบอสซางตงคลับจริงดิ?"

"ถ้าคุณยังคงเป็นเจ้าของซางตงคลับ งั้นกูก็คือเจ้าพ่อที่บอสลงทุนห้าหมื่นล้านดอลล่าให้กับเซี่ยงกรุ๊ปนั้นแล้ว!"