บทที่ 411 การลอบสังหาร

ในฐานะที่ฉีเติ่งเสียนเป็นหนึ่งในนายทุนสุนัข แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ใต้บังคับบัญชาจะทํางานล่วงเวลากับลูกน้องของเขา ดังนั้นเขาจึงมอบหมายงานให้พวกเขาโดยตรงแล้วจึงจากไป

เฉินหยูและพูดว่า "การทำแบบนี้ก็ไม่ได้แย่สักหน่อย ฉันคิดว่ามันคงจะดีกว่าถ้าเราทุกคนร่วมมือกัน"

ฉีเติ่งเสียนพูดว่า "ผมมีเรื่องที่อยากจะคุยกับคุณ ถ้ามีคนด้วยเยอะเกินไปก็รู้สึกว่าไม่สะดวก"

เขาเชิญเฉินหยูโดยตรงไปทานอาหารที่ร้านอาหารพิเศษในเมืองจงไห่ และสั่งอาหารจานพิเศษหนึ่งโต๊ะ เพื่อสร้างความบันเทิงให้เขาในฐานะเจ้าบ้าน

แม้ว่าเฉินหยูกำลังทานอาหารอยู่ เธอรู้สึกว่าฉีเติ่งสียนนั้นดูสุภาพและสง่างามมาก เขาลองชิมทีละอย่าง เมื่อเขาพบกับอาหารที่ไม่คุ้นเคย เขาก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“คุณเฉินโปรดกลับไปที่เมืองหนานหยางโดยเร็วที่สุดเถอะ ผมคิดว่าด้วยสติปัญญาที่เฉียบแหลมของคุณ คุณจะไม่สามารถตรวจจับสิ่งใดได้เลย” ฉีเติ่งเสียนนั้นพูดออกมา

“คุณกำลังจะบอกฉันว่าข้อมูลของฉันผิดพลาด และฉันถูกหลอกให้มาที่เมืองจงไห่?” เฉินหยูหยิบปลานึ่งชิ้นหนึ่งใส่เข้าไปในปากเล็กๆ ของเฉินหยูและค่อยๆเคี้ยวมันช้าๆ

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าแล้วพูดคุยกับคนฉลาดแบบเธอได้อย่างง่ายดาย ผู้คนสามารถเดาได้ว่าเขาหมายถึงอะไรโดยไม่ต้องอธิบายให้ชัดเจน

เฉินหยูพูดว่า "ถ้าหากมีปัญหาเกิดขึ้นที่นี่จริงๆ ฉันไม่รู้ว่าสำหรับฉันหรือสำหรับคุณที่จะถูกจัดการในเมืองจงไห่"

เมื่อเรามีศัตรูมากเกินไปก็ยากที่จะเข้าใจ ถ้าหากเฉินหยูอยู่ก็ต้องคงต้องมาตายที่นี่ มันจะเป็นอันตรายต่อการจัดตำแหน่งของฉีเติ่งเสียนและก็จะเป็นอันตรายต่อตระกูลเฉินด้วยเช่นกัน

ดังนั้นทั้งสองคนจึงไม่สามารถเดาได้ว่าข่าวเท็จที่ตระกูลเฉินได้รับมานั้นมันมาจากที่ไหนและไม่สามารถรู้ได้ว่าข่าวนั้นถูกเผยแพร่โดยศัตรูของฉีเติ่งเสียนหรือโดยศัตรูของตระกูลเฉินกันแน่

“วันนี้เที่ยวบินที่ไปเมืองหนานหยางกลับล่าช้าทั้งหมด เมื่อถึงเวลาที่ต้องกำหนดเวลา” เฉิน ยูเหลือบมองที่ฉีเติ่งเสียนแล้วพูดแบบนี้

ฉีเติ่งเสียนก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วหลังจากได้ยินประโยคนี้

เห็นได้ชัดว่ามีคนบางกลุ่มไม่อยากให้เฉินหยูกลับไปที่เมืองหนานหยาง

ผู้ที่อยากจัดการกับตระกูลเฉินนั้นจะต้องกองกำลังมหาศาลและทำให้เที่ยวบินระหว่างประเทศทั้งหมดที่ไปยังเมืองหนาน หยางในตงไห่นั้นเกิดความล่าช้าขึ้นทั้งหมด นี่ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาสามารถทำได้

ฉีเติ่งเสียนพูดออกมาอย่างครุ่นคิด "เราไม่สามารถขึ้นเครื่องบินส่วนตัวได้เหรอ?"

เฉินหยูส่ายหัวแล้วพูดว่า "ไม่ ถ้าคุณนั่งเครื่องบินส่วนตัวก็มีความเสี่ยงที่จะถูกยิงเครื่องบินจนตก ควรจะนั้งเครื่องบินโดยสารจะปลอดภัยกว่า"

ในสถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลเฉินนั้นละเอียดอ่อนมาก ถ้าหากพวกเขาเดินทางด้วยเครื่องบินส่วนตัวพวกเขาอาจถูกยิงโดยงคนบางกลุ่มเข้าโดยตรง

แต่การนั่งบนเครื่องบินโดยสารนั้นแตกต่างออกไป คนบนเครื่องบินที่เป็นพลเมืองธรรมดา ถ้าหากคุณยิงเครื่องบินโดยสาร ตกทั้งลำเพื่อฆ่าคนเพียงคนเดียว มันจะเป็นการกระทำของพวกก่อการร้าย และจะกลายเป็นเป้าหมายแห่งความเกลียดชัง ของในประเทศทั้งหมด

ไม่มีใครที่สามารถกล้าจ่ายราคาเช่นนั้นได้และกลายเป็นศัตรูกับคนทั้งโลกได้นั่นเกินไปจริงๆ

ฉีเติ่งเสียนสามารถหาวิธีที่จะเธอกลับได้ หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงพูดว่า "เอาล่ะผมจะคิดหาทางเพื่อดูว่าจะพาคุณกลับไปที่เมืองหนานหยางโดยเร็วที่สุดได้หรือไม่"

เฉินหยูยิ้มและพูดว่า "ขอโทษที เดิมทีฉันอยากช่วย แต่ฉันไม่ได้คาดหวังว่าฉันจะกลายเป็นภาระสำหรับคุณ ฉันรู้สึกเสียใจแทนคุณจริงๆ"

ฉีเติ่งเสียนพูดว่า "มีคนมากมายที่มีความทะเยอทะยานที่สร้างปัญหา คุณไม่ได้สามารถที่จะหลีกเลี่ยงได้ ถ้าหากคุณหลีกเลี่ยงครั้งนี้ก็จะมีอีกครั้ง ไม่สำคัญเท่ากับว่าถ้าเราเจอปัญหาจะสามารถแก้ไขปัญหาได้หรือไม่ !"

ในสถานการณ์ตอนนี้ย่อมทำให้เฉินหยูรู้สึกแอบเศร้าเล็กน้อย แต่เธอจะไม่แสดงอาการตื่นตกใจออกมา ตลอดทั้งวันเธอต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบากที่สุด

ฉีเติ่งเสียนถามอย่างไมเต็มปากว่าในตอนนี้สถานการณ์ของตระกูลเฉินที่เมืองหนานหยางนั้นเป็นอย่างไร

“ตอนนี้ในเมืองหนานหยางมากกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ของสิทธิ์ในการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานของเมืองนั้นอยู่ในมือของตระกูลเฉิน ขอเพียงตระกูลเฉินของพวกเรายังต้องการ พวกเราก็สามารถทำให้ทั้งเมืองหนานหยางทั้งหมดกลายเป็นอัมพาตได้ภายในหนึ่งชั่วโมง”

“ถ้าจะพูดแบบนี้มันก็เกินไป แม้ว่าเราต้องการให้ลิงหนึ่งตัวขึ้นเป็นนายกของเมืองหนานหยาง ทั้งหมดก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้”

“ไม่เพียงแต่รัฐบาลหนานหยางที่ดูเหมือนจะยอมรับการโอบอุ้มนี้ และค่อยๆ เข้มงวดมากขึ้น อีกทั้งความสัมพันธ์กับตระกูลเฉินของพวกเราเริ่มก็กลับมาอยู่ในระดับเดิมอีกครั้ง”

“สรุปก็คือพวกเรายังไม่ปลอดภัยมากนัก แต่รัฐบาลหนานหยางก็ไม่กล้าเข้ามายุ่ง ทุกคนแค่ทะเลาะกันในบางพื้นที่ที่สนใจ แค่นั้นเอง”

เฉินหยูดื่มน้ำผลไม้และบอกกับฉีเติ่งเสียนเกี่ยวกับสถานการณ์ของตระกูลเฉินในเมืองหนานหยางตอนนี้ ตั้งแต่รากฐานทางเศรษฐกิจไปจนถึงความซับซ้อนของระดับการเมือง