บทที่ 431 แพ้อย่างยับเยิน

สวีเอ้าเสวี่ยถูกฉีเติ่งเสียนประชด รู้สึกเสียหน้ามาก

แต่นี่คือสถานการณ์ตายกันไปข้าง ไม่น่าแปลกใจที่เธอจะซุ่มโจมตี

อวี้เสี่ยวหลงทำสีหน้าเย็นชา และหยิบโทรศัพท์โทรออกเพื่อจัดการแล้ว เห็นได้ชัดว่าจะตรวจสอบนักแม่นปืนที่โจมตีเธอและฉีเติ่งเสียนในเมื่อกี้

ตอนที่เธอกับฉีเติ่งเสียนอยู่ในหมู่บ้านคฤหาสน์อวิ๋นติ่งก็ถูกโจมตีไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่ครั้งนี้ ไม่ใช่คนกลุ่มเดียวกันแน่นอน

"คนคนนี้เก่งมาก และเข้าใจปรมาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้อย่างเราดี ดังนั้น ระยะการลอบสังหารที่เลือกนั้นไกลมาก ก่อนจะยิง พวกเราไม่ได้รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำ" อวี้เสี่ยวหลงพูดกับฉีเติ่งเสียน

"เพื่อนสนิทของคุณจะมีแผนร้ายอะไรหรือเปล่า แล้วร่วมมือกับคนอื่นมั้ง?" ฉีเติ่งเสียนหัวเราะแล้วพูด

สวีเอ้าเสวี่ยตะโกนด้วยสีหน้าเคร่งตึงว่า "ฉีเติ่งเสียน นายอย่ามาใส่ร้ายฉันนะ ถ้าฉันฆ่าอวี้เสี่ยวหลงไปจะผลประโยชน์อะไรต่อฉัน?!"

ประโยคนี้เป็นความจริง อวี้เสี่ยวหลงเป็นเพื่อนสนิทของเธอ ผลประโยชน์ของทั้งสองก็ไปในทางเดียวกัน ไม่มีความเป็นไปได้ที่จะเป็นศัตรูกัน

ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ว่า "ผมคิดว่าองค์กรโครงกระดูกเลือดมีความเป็นไปได้สูงสุด"

อวี้เสี่ยวหลงได้ยินฉีเติ่งเสียนพูดถึงองค์กรนี้ ก็เหมือนนึกอะไรได้และพูดว่า "กองกําลังที่หงเทียนตู ก่อตั้งขึ้นงั้นเหรอ?!"

ฉีเติ่งเสียนยิ้มและพูดว่า "คุณคงไม่รู้ว่าเพื่อนสนิทของคุณได้ติดต่อกับองค์กรโครงกระดูกเลือด เลือดเป็นการส่วนตัวมานานแล้ว และจะช่วยพวกเขาฆ่าคนในตระกูลเฉินแห่งหนานหยาง!"

หลังจากอวี้เสี่ยวหลงได้ยินคำพูดนี้ ก็ตกใจ และหันไปมองสวีเอ้าเสวี่ย

ในการลอบสังหารเฉินหยูนั้น แม้ว่ากองกําลังของสวีเอ้าเสวี่ยจะไม่เคยปรากฏตัว แต่คนที่มีอำนาจขัดขวางเจ้าหน้าที่ได้ ก็คงเป็นสวีเอ้าเสวี่ยเท่านั้น

องค์กรโครงกระดูกเลือดรับสินบนจากรัฐบาลหนานหยาง ต้องการฆ่าเฉินหยู เพื่อสู้กับตระกูลเฉิน

สวีเอ้าเสวี่ยต้องการให้เฉินหยูตายในทะเลจงไห่ และให้ฉีเติ่งเสียนเป็นแพะรับบาปแทน

ทั้งสองฝ่ายมีผลประโยชน์ตรงกัน เรียกได้ว่าเข้ากันดีเลยทีเดียว มีเหตุผลอะไรที่จะไม่ร่วมมือกันล่ะ?

ในกระบวนการครั้งนี้ ไม่ว่าเฉินหยูตาย หรือฉีเติ่งเสียนตาย สวีเอ้าเสวี่ยก็เป็นฝ่ายที่ได้รับผลประโยชน์และพร้อมปรบมือเฉลิมฉลองได้

"นายไม่มีหลักฐาน คําพูดแบบนี้อย่าพูดพล่ามไปเรื่อยดีกว่า" สวีเอ้าเสวี่ยพูดด้วยสีหน้าตึงเครียด

หลังจากอวี้เสี่ยวหลงได้ยินเสียงของเธอก็ยืนยันว่าเรื่องนี้เธอได้ทำจริงๆ รู้สึกผิดหวังมาก หงเทียนเป็นคนทรยศชาติเลยนะ ซึ่งโครงกระดูกเลือดเป็นองค์กรที่จัดตั้งขึ้นโดยไอ่คนทรยศชาติ แต่สวีเอ้าเสวี่ยกลับร่วมมือกับพวกเขางั้นเหรอ?

เรื่องแบบนี้ ถ้าถูกจับได้และมีหลักฐานล่ะก็ ไม่รู้ว่าจะมีใครเข้ามาเกี่ยวข้องอีกเยอะแยะมากมาย

อวี้เสี่ยวหลงพูดเสียงต่ำว่า "เอ้าเสวี่ย เธอไปติดต่อกับหงเทียนตูได้ไง? เธอรู้ไหมว่าผลที่ตามมาจะร้ายแรงแค่ไหน?"

สวีเอ้าเสวี่ยพูดอย่างเย็นชา: "ฉันรู้แค่ว่า ถ้าฉันไม่ชนะเกมนี้ผลที่ตามมาจะร้ายแรงแค่ไหน!"

อวี้เสี่ยวหลงรู้สึกโกรธที่เธอไม่ได้เป็นไปตามที่หวัง แทบอยากจะเข้าไปตบสวีเอ้าเสวี่ยสองที เพื่อให้เธอได้สติและใจเย็นมากขึ้น แต่สุดท้ายเธอก็ไม่ได้ทําแบบนั้น

"ตอนนี้เหมือนเป็นการชักศึกเข้าบ้าน นายพลอวี้ถูกองค์กรโครงกระดูกเลือดลอบสังหาร ส่วนคุณกลับมีความเกี่ยวข้องกับองค์กรโครงกระดูกเลือด มันยากที่จะไม่คิดว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ!" ฉีเติ่งเสียนมองสวีเอ้าเสวี่ยและหัวเราะเยาะเย้ย

สีหน้าของสวีเอ้าเสวี่ยไม่ค่อยดีนัก เธอก็รับรู้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้แล้ว

โชคดีที่อวี้เสี่ยวหลงไม่ตาย แต่ก็ได้รับบาดเจ็บมาบ้าง ถ้าจะตามเรื่องนี้จริงๆ สุดท้ายเธอก็ยากที่จะหลุดพ้นจากความเกี่ยวข้องนี้ได้

อวี้เสี่ยวหลงดูเหมือนจะคิดอะไรได้ สายตาที่มองสวีเอ้าเสวี่ยนั้น ก็ระแวงขึ้นอย่างพูดไม่ถูก

"ช่างเถอะ ไม่อยากสร้างเรื่องปวดหัวให้ประธานสวีอีก!"

"คุณลองคิดดู จ้าวเหิงหยู่เสียชีวิตที่นี่ และเทพมือปืนซู่หยูเจี๋ยของตระกูลสวีกลายเป็นสภาพแบบนี้ ถ้าคุณกลับไปถึงเมืองหลวงจะอธิบายยังไงเหอะ!"

"ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่า คุณยังเหลือไพ่ใบไหนมาเล่นอีก"

"โอ้ะ เบอร์ของผมติดต่อตลอดเวลา รอคุณโทรมานะ"

ฉีเติ่งเสียนยิ้มให้กับสวีเอ้าเสวี่ยเล็กน้อย หลังจากผ่านเรื่องนี้ไป ทุกอย่างก็จบลง ใครจะชนะหรือแพ้ได้ตัดสินแล้ว เขาไม่จําเป็นต้องพูดไรเยอะกับสวีเอ้าเสวี่ยอีกต่อไป

สวีเอ้าเสวี่ยกําหมัดแน่น นั่งนิ่งบนเก้าอี้ แม้แต่ขยับปากก็ไม่มีเรี่ยวแรง

คราวนี้ เธอพ่ายแพ้แล้ว