บทที่ 443 ขอให้เธออย่าสติเลอะเลือน

สวีเอ้าหลงคิดไม่ถึงว่าฉีเติ่งเสียนจะเอ่ยเงื่อนไขไร้มารยาทและเลยเถิดขนาดนี้ สีหน้าก็โกรธทันที

“ประธานฉี เงื่อนไขของคุณมากเกินไปแล้วเถอะ!”สวีเอ้าหลงกัดฟันพูด

“มากเกินไป?”

“หรือว่า พวกคุณบังคับให้สวีเอ้าเสวี่ยไปตาย ก็คือไม่เกินไปเหรอ?”

“เธอตั้งอกตั้งใจทำเพื่อตระกูลสวี พวกคุณลับหลังก็ขายเธอแล้ว ยังคิดจะเอาชีวิตของเธอ ความหมายก็คือทำได้โหดเหี้ยมจริงๆ”

ฉีเติ่งเสียนหัวเราะเยาะ

ถึงแม้ว่าเขาไม่ใช่พระเยซูที่มีคุณธรรม แต่วิธีการของตระกูลสวี ทำให้เขารู้สึกถึงว่าสะอิดสะเอียน ต้องทวงความยุติธรรมให้กับสวีเอ้าเสวี่ย

สวีเอ้าเสวี่ยได้ยินคำพูดของฉีเติ่งเสียน ดวงตาก็อดไม่ได้ที่จะแดงขึ้นมา จริงเหมือนทั้งฉีเติ่งเสียนพูด เธออุทิศตัวทั้งหมดให้ตระกูลสวี ผลลัพธ์ ตระกูลสวีนำเธอขายแล้ว ยังบังคับให้เธอไปตาย

ผลลัพธ์แบบนี้ เธอรับไม่ได้จริงๆ

สวีเอ้าหลงทำให้ฉีเติ่งเสียนโกรธจนไม่มีอะไรจะพูดแล้ว “สามารถปรึกษาหารือได้ไหม?”

ฉีเติ่งเสียนยิ้มและพูด“ขอโทษด้วย ไม่มีอะไรต้องปรึกษาหารือ ฉันไม่เห็นด้วย ถ้าอย่างนั้น พรุ่งนี้หุ้นของสวีกรุ๊ป ก็ตกจนถึงขีดสุดเถอะ”

จุดเป็นจุดตายของสวีกรุ๊ป ความโชคร้ายนี้ใครก็แบกรับไม่ไหว สวีเอ้าเสวี่ยก็ไม่กล้าแบกไว้ ในเวลาเดียวกับสวีเอ้าหลงก็แบกรับไม่ได้

และยิ่ง ก่อนที่เขามาที่จงไห่ สถานการณ์ของสวีกรุ๊ปค่อนข้างจะมั่นคง ผลลัพธ์ที่ก่อเรื่องวุ่นวายขนาดนี้ ก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

“ฟุบ!”

หลังจากที่กัดฟัน สวีเอ้าหลงก็คุกเข่าลงไป

“เอ้าเสวี่ย เป็นความผิดของฉันเอง ฉันไม่ควรทำเรื่องแบบนี้!”สวีเอ้าหลงกัดฟันพูด

สวีเอ้าเสวี่ยมองเขาอย่างเย็นชา เห็นได้ชัดเจนว่าไม่รับคำขอโทษของเขา เรื่องแบบนี้ จะยกโทษได้ยังไงล่ะ?

แทงเธอแล้วหนึ่งครั้ง จะพูดขอโทษคุณแค่คำเดียว คุณจะยอมไหม?

ฉีเติ่งเสียนโบกมือด้วยความรำคาญ และพูด “ไสหัวไปเถอะ!”

“คนโง่อย่างพวกนายตระกูลสวี ช่วงนี้ก็อยู่อย่างสงบดีที่สุด”

“ถ้ายังกล้ามายั่วยุฉัน ถ้าอย่างนั้นฉันจะทำให้พวกนายล้มละลาย สวีเอ้าเสวี่ยขอร้องฉันก็ไม่มีประโยชน์！”

สวีเอ้าหลงไม่พูดจา ก็รีบลุกขึ้นเดินออกไป เป็นครั้งแรกที่เขามาจงไห่ ก็ทำให้ตัวเองอับอายขายหน้าขนาดนี้แล้ว

ไม่รู้จะทำยังไง สถานการณ์กับความแข็งแกร่งของคน ความโชคร้ายของสวีกรุ๊ป ไม่มีใครกล้าจะแบกรับ และไม่มีใครสามารถแบกไว้ได้

ต่อให้เป็นฉีเติ่งเสียน ก็ไม่ได้อยากให้สวีกรุ๊ปล้มละลาย ถ้าหากล้มละลายแล้ว เป็นธรรมชาติที่บิลนี้จะตกมาอยู่บนหัวเขา ก็ยิ่งมีความยุ่งยากเพิ่มมากขึ้น

“ดูเหมือนว่าตระกูลสวีของพวกเธอการอบรมสั่งสอนไม่ค่อยดี?นึกไม่ถึงว่าจะกล้าบังคับให้เธอไปตาย แม้แต่ผลกำไรเล็กน้อยก็บีบคั้นเอาไปหมด!”ฉีเติ่งเสียนมองสวีเอ้าเสวี่ยพลางยิ้มและพูด

“การอบรมสั่งสอนตระกูลฉีดีมากเหมือนกัน แค่ไล่คุณกับพ่อออกมาจากเมืองหลวงเท่านั้นเอง”สวีเอ้าเสวี่ยพูดตอบกลับ

คิ้วของฉีเติ่งเสียนกระตุกขึ้นมา ยื่นมือไปบีบคางของสวีเอ้าเสวี่ย พูดเสียงเย็นชา“ตอนนี้เธอเข้าใจให้ชัดเจน ตอนนี้เธออยู่ในฐานะอะไร พูดแบบนี้กับฉันได้เหรอ?”

สวีเอ้าเสวี่ยยักไหล่ และพูด“อ้อ?ฉันผิดไปแล้ว กรุณายกโทษให้ฉันด้วยเถอะ”

ฉีเติ่งเสียนหรี่ดวงตาของตัวเอง ยิ้มและพูด“ฉันช่วยชีวิตเธออีกแล้ว เก็บดอกเบี้ยนิดหน่อยคงไม่เกินไปเถอะ?”

สวีเอ้าเสวี่ยเบิกตาโต รีบก้าวถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว พลางพูดเสียงประหลาดใจ“คุณจะทำอะไร อย่าเข้ามามั่วๆ ที่นี่ยังมีคน!”

“ควาวหมายก็คือ ถ้าที่นี่ไม่มีคนแล้ว ฉันก็สามารถทำอะไรมั่วๆได้เหรอ?”ฉีเติ่งเสียนพูดเสียงเรียบเฉย

สวีเอ้าเสวี่ยโกรธขึ้นมาแล้ว กัดฟันและพูด“ฉีเติ่งเสียน คุณอย่าข่มเหงรังแกกันจนเกินไป!”

ฉีเติ่งเสียนส่ายหน้าและพูด “ถ้าฉันจะข่มเหงเธอ ฉันทำแบบนั้นแล้ว เธอจะทำยังไงล่ะ?อย่าลืม ความเป็นความตายของสวีกรุ๊ป อยู่ในเงื้อมมือของฉัน”

ฉีเติ่งเสียนคิดว่า เวลาที่ตัวเองพูดคำพูดเหล่านี้ ก็เหมือนกับเป็นตัวละครพระเอกที่เป็นคนชั่ว

แต่สวีเอ้าเสวี่ย เป็นผู้หญิงน่ารักใสซื่อเหมือนในละคร ถูกพระเอกชั่วกุมชีวิตเอาไว้ ทำให้ทุกคนสงสารมาก

“ล้อเล่นกับเธอเท่านั้นเอง ดูสีหน้าของเธอ แย่จนกลายเป็นอะไรแล้ว?”ฉีเติ่งเสียนยิ้ม ยื่นมือไปจับคางของเธอ

สวีเอ้าเสวี่ยชั่วชีวิตนี้ ก็มีฉีเติ่งเสียนที่กล้าใช้วิธีแบบนี้มาเหลาะแหละเธอ

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อดทนความโกรธไว้