บทที่ 478 ข้อตกลงการเดิมพัน

เมื่อเผชิญหน้ากับภู่ซิงซ่านที่หยิ่งผยอง หลี่อวิ๋นหว่านทำอะไรไม่ถูกทำได้เพียงโมโหเท่านั้น

ทำอะไรไม่ได้เลย เขามีศักดิ์เป็นแขกต่างชาติ ทุบตี ปล้น หรือเผาเขาก็ไม่สามารถทำได้ เขาเพียงพูดคำหยาบคายไม่กี่คำ เขาจะโดนตีได้ยังไง?

ต้องรู้ก่อนว่าครั้งที่แล้วฉีเติ่งเสียนเป็นคนที่พาวิโนกราดอฟมาต่อสู้ เขาไม่สามารถลงมือได้เอง

ภู่ซิงซ่านมองหน้าฉีเติงเสียน ตอนนี้เขาอยู่ในสถานการณ์ที่ดีกว่าใครๆ เขามีความได้เปรียบ ดังนั้น โดยธรรมชาติแล้วเขาต้องการทำให้คู่ต่อสู้ของเขาอับอาย

“ยังไงดีล่ะ? มีคำพูดโบราณของจีนที่ว่าผู้ชายสามารถงอและยืดตัวได้”

“หานซิ่นรู้สึกอับอายเพราะเป้าของเขา เป็นไปได้ไหมว่าประธานฉีเจ๋งกว่าหานซิ่น?”

“คุกเข่าลงและคำนับผม เทียนไล่เภสัชกรรมของคุณจะมีคำสั่งซื้อจำนวนมากทันที!”

ภู่ซิงซ่านพูดอย่างภาคภูมิใจ แม้ว่าเขาจะรู้ว่าฉีเติ่งเสียนไม่สามารถคุกเข่าลงได้ แต่เขาก็ยังต้องใช้คำพูดเพื่อทำให้อับอาย

“ประธานภู่ อย่าเสแสร้งเกินไปเลย ไม่อย่างนั้น ถ้าลมแรง ลิ้นของคุณจะหายได้นะ!” ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยรอยยิ้ม

“ฮ่าฮ่าฮ่า ผมอยากรู้ว่าคุณจะทำให้ลิ้นของผมหายไปได้อย่างไร!” ภู่ซิงซ่านหัวเราะ

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างใจเย็น “ถ้าอย่างนั้นยอดการจัดส่งของเราดีกว่าของเดือนนี้ เงินเดิมพันคือร้อยล้าน ผมอยากรู้ว่าคุณจะกล้ารับมันไหม?”

ใบหน้าของภู่ซิงซ่านเปลี่ยนเป็นเย็นชาและพูดว่า “ผมไม่สนหรอกว่าคุณต้องการให้เงินเท่าไร! ตกลง ผมจะเดิมพันกับคุณร้อยล้าน!”

ทั้งสองพบกันที่ประตูสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาทำให้หลายคนจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาออกมาจับตาดู

เมื่อพวกเขาได้ยินว่าฉีเติ่งเสียนต้องการเดิมพันกับภู่ซิงซ่านร้อนล้าน และเทียบกับการจัดส่งของเดือนนี้ พวกเขาก็ตกตะลึงกันหมด

พวกเขารู้ว่าฉีเติ่งเสียนรวยมาก แต่เขาจะใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่ายได้อย่างไร?

นี่ไม่ใช่ของขวัญฟรีสำหรับอีกฝ่ายใช่ไหม? ซั่งซ่านเภสัชกรรมได้เซ็นสัญญากับโรงพยาบาลหลายแห่ง ในขณะที่ฉีเติ่งเสียนมีโรงพยาบาลประจำเขตเพียงแห่งเดียว พวกเขาจะเปรียบเทียบกันได้อย่างไร?

“ประธานฉี ใจเย็นๆ อย่าเพิ่งกล้าหาญไปนักสิ ถอยกลับไปก่อน แล้วโลกจะสดใสขึ้น!” ผู้นำสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาพูดกับฉีเติ่งเสียนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“คุณหลี่ คุณควรขอให้ประธานฉีสงบสติอารมณ์และอย่าให้อีกฝ่ายโกรธเคือง... การเดิมพันแบบนี้ไม่คุ้มเลยนะครับ!” อีกคนที่มีความสัมพันธ์ที่ดีเตือนหลี่อวิ๋นหว่านด้วยเสียงต่ำ

หลี่อวิ๋นหว่านขมวดคิ้วและไม่ได้เข้าไปยุ่ง เธอเชื่อในฉีเติ่งเสียน ถึงแม้ว่าจะเชื่อว่ามันไร้สมองเล็กน้อยก็ตาม

เธอรู้ดี เนื่องจากฉีเติ่งเสียนมีความมั่นใจที่จะพูดออกมา เขาจึงสามารถพลิกสถานการณ์และหาทางได้

ตอนนี้ภู่ซิงซ่านใช้ซั่งซ่านเภสัชกรรมของเขาเองเพื่อปิดกั้นช่องทางของโรงพยาบาลใหญ่ๆ ฉีเติ่งเสียนสามารถหาวิธีแก้ไข แม้ว่ามันจะมีน้อยมากก็ตาม

เว้นแต่เขาจะสามารถผลิตยาที่ต้องสั่งโดยแพทย์จำนวนมาก ที่มีประสิทธิภาพมากกว่าของอาณาจักรโคกูรยอ และจัดส่งให้กับโรงพยาบาลในราคาที่ต่ำกว่า และผู้คนจะละทิ้งซั่งซ่านเภสัชกรรม ซึ่งมีข้อได้เปรียบที่ชัดเจนหากพวกเขามีสมองที่ไม่ดีนัก

“ฉันเห็นประธานฉีชนะสวีกรุ๊ปมาโดยตลอด ดังนั้นจึงกลายเป็นคนหยิ่งผยอง”

“ใช่แล้วภู่ซิงซ่านก็เป็นสมาชิกของนายทุนซ่านซิงเช่นกัน ด้วยการสนับสนุนจากยักษ์ใหญ่เช่นนี้ มันจะยากเกินไปที่จะเอาชนะเขาได้”

“ภู่ซิงซ่านนำเข้ายาที่ต้องสั่งโดยแพทย์พิเศษ และด้วยชื่อเสียงของการเป็นนักธุรกิจต่างชาติ เขาได้ติดต่อกับโรงพยาบาลใหญ่ๆ แล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะพลิกสถานการณ์ภายในหนึ่งเดือน!”

“ฉันคิดว่าประธานฉีจะต้องถูกตบหน้าในครั้งนี้!”

ผู้คนจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาส่ายหัวทีละคน พวกเขารู้ถึงการต่อสู้ระหว่างทั้งสองบริษัทได้ดีที่สุด ดังนั้นจึงไม่มีใครคิดดีเกี่ยวกับฉีเติ่งเสียน และพวกเขาต่างก็รู้สึกว่าฉีเติ่งเสียนเสียสติไปแล้ว

ภู่ซิงซ่านยิ้มและพูดว่า “ทุกคน โปรดเป็นพยานให้เราด้วย ประธานฉีและผมเดิมพันร้อยล้าน ซึ่งเทียบเท่ากับยอดจัดส่งและยอดขายของเดือนนี้ครับ!”

ฉีเติ่งเสียนพูด “การได้เห็นบางอย่างนั้นไม่น่าเชื่อถืออย่างมาก”

ภู่ซิงซ่านตอบ “โอ้? ประธานฉีคิดจะโกงเหรอ?”