บทที่ 513 กระบองน้อย

ฉีเติ่งเสียนคิดว่าหยางกวนกวนฝึกฝนกังฟูนี้ ประมาณว่าทำให้สมองก็ฝึกอย่างว่องไวแล้ว ไม่สะเพร่าเหมือนเมื่อก่อน

เพียงแต่ นี้ก็เป็นเรื่องที่ดี อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะสะเพร่า

“ไปเถอะ ออกไปเข้าร่วมงานเลี้ยง!”ฉีเติ่งเสียนดีดนิ้ว พลางขับรถ พาหยางกวนกวนไปที่โรงแรม

เทคโนโลยีสารบำรุงสมองมีชื่อเสียงในสังคมมาก ดังนั้น ธุรกิจยาของจังหวัดตงไห่แทบจะมาหมดแล้ว หวังว่าจะได้โอกาสนี้ได้รับความร่วมมือ

“สวีเอ้าเสวี่ย นางฟ้าของฉัน นึกไม่ถึงว่าจะพบกับเธอในเมืองจงไห่!”

ภู่ซิงซ่านแน่นอนว่าอยู่ในงานด้วย หลังจากที่เขามองเห็นสวีเอ้าเสวี่ย สายตาก็เปล่งประกาย รู้สึกบ้าคลั่งขึ้นมา

หลังจากที่สวีเอ้าเสวี่ยมองเห็นภู่ซิงซ่าน เดิมทีคือสายตาเย็นชา แต่เธอกลับยิ้มและพูด“เดิมทีคุณก็อยู่ที่เมืองจงไห่!”

ภู่ซิงซ่านพูด“สวีเอ้าเสวี่ยวางใจเถอะ ช่วยลบล้างความอับอายของเธอมอบให้ฉัน!ฉันจะพัฒนาเภสัชกรรม ตอนนี้กำลังควบคุมเทียนไล่เภสัชกรรมของฉีเติ่งเสียน”

“ฉันจะขัดแย้งผลประโยชน์กับเขา ทำให้เขาเงยหัวไม่ขึ้น”

“ไอ้โง่นี้ยังเดิมพันร้อยล้านกับฉัน พูดว่าเดือนนี้จะผลิตยา!”

“ตอนนี้ไม่มีเวลามากแล้ว เขาต้องแพ้แน่นอน ดูว่าถึงเวลานั้นฉันจะทำให้เขาอับอายยังไง!”

สวีเอ้าเสวี่ยฟังภู่ซิงซ่านพูดอย่างจริงจัง สีหน้าท่าทางสบายใจมาก ยิ้มตาหยีพลางพูด“ว้าว ถ้าอย่างนั้นคุณเก่งมากจริงๆ”

ภู่ซิงซ่านรู้สึกว่าท่าทางของสวีเอ้าเสวี่ยไม่ปกติ ยิ้มและพูด“เอ้าเสวี่ย ทำไมวันนี้เธอถึงอ่อนโยนขนาดนี้?”

สวีเอ้าเสวี่ยก็พูด“คนก็เปลี่ยนแปลงได้…”

ภู่ซิงซ่านก็ไม่ได้คิดอะไรมาก รีบพูดคุยกับเธอด้วยความกระตือรือร้น

ภู่ซิงซ่านพบว่า สวีเอ้าเสวี่ยแทบจะเปลี่ยนไปจริงๆ เมื่อก่อนหยิ่งยโส ตอนนี้มีชั้นเชิงแพรวพราว

เธอแทบจะทักทายกับทุกคน แสดงออกอย่างอ่อนโยนและน่ารักใคร่ ทำให้รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา

“เรื่องครั้งก่อนโจมตีเธอมากเกินไป ทำให้เธอเปลี่ยนแปลงทัศนคติ พัฒนาเส้นสายของตัวเองอีกครั้ง”ภู่ซิงซ่านมองเห็นท่าทางของสวีเอ้าเสวี่ย ก็อดไม่ได้ที่จะแอบคิดในใจ

ทัศนคติของสวีเอ้าเสวี่ยเปลี่ยนไปมากจริงๆ เมื่อก่อนในงานเลี้ยงแบบนี้ ก็จะอยู่อย่างสูงส่ง ให้คนอื่นมาประจบประแจงเธอ

แต่ตอนนี้ ตัวเองเป็นฝ่ายคบหาสมาคมกับผู้อื่น วางแผนจะหาเส้นสายให้มากยิ่งขึ้น

เมื่อก่อนเธอไม่จำเป็นต้องพยายามที่จะทำอะไรอย่างสุดความสามารถ เธอรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร ควรจะทำยังไง

สวีเอ้าเสวี่ยในตอนนี้ บางทีอาจจะน่ากลัวกว่าเมื่อก่อน

ถึงยังไง เป็นเพื่อนกับอวี้เสี่ยวหลงมาหลายปี เธอก็สามารถทิ้งได้

เพราะว่า ในช่วงเวลานี้ อวี้เสี่ยวหลงไม่ได้รอโทรศัพท์ขอโทษจากเธอ

“รีบดูเร็ว รถแอสตันมาร์ติน วัน-77 นั่นเป็นรถของฉีเติ่งเสียนเถอะ?ร่ำรวยจริงๆ ทั้งโลกมีแค่ห้าคัน!”

“รถคันนี้ราคาสิบถึงยี่สิบล้านเถอะ?คนมีเงินก็พูดเสียงดังได้จริง！”

“ยี่สิบล้าน?เหอะ ไม่มีสี่สิบล้าน นายก็อย่าคิดว่าจะซื้อได้”

เพื่อความสามารถของบริษัทตัวเอง รถแอสตันมาร์ติน วัน-77ที่ฉีเติ่งเสียนขับได้มอบให้หลี่อวิ๋นหว่านแล้ว

จะไม่พูดก็ไม่ได้ ราคาของรถคันนี้แพงมาก หลังจากที่มาถึง ก็ดึงดูดสายตาของทุกคน ทุกคนมองเห็นรถหรูหราคันนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะมีเสียงชื่นชม

แม้แต่ภู่ซิงซ่านก็ตาร้อน เขาคือคุณชายอาณาจักรโคกูรยอนายทุนซ่านซิง ก็ไม่ได้ครอบครองรถที่หรูหราขนาดนี้