บทที่ 567 ราชชาแห่งโมตูหลงเหมิน

เห็นว่าหม่าหงจุนกำลังรอคนเขามา สมาชิหลงเหมินที่นั่งอยู่อดไม่ด้ที่จะอยู่ในความโกลาหล！

สวี่หยางเป็นคนแรกที่ยืนขึ้น พูดด้วยความโกรธ"หม่าหงจุน คุณมีเจตนาอะไร ถึงกล้าที่จะเชิญคนที่ฆ่าพ่อฉันมาร่วมการประชุมในสาขา?！"

ฉี่เติ่งเสียนมองดูสวี่หยาง กล่าวนิ่งๆ"พ่อคุณร่วมมือกับศัตรูต่างชาติ และทรยศต่อผลประโยชน์ของประเทศ ฉันฆ่าอย่างรวดเร็ว มีความผิดอะไร?"

สวี่หยางกัดฟันกล่าว"ชี้กวางเป็นม้า กลับขาวเป็นดำ ใช่หรือไม่ใช่ คุณไม่ได้รู้อยู่แก่ใจเหรอ?"

ฉี่เติ่งเสียนกล่าวถาม"นี่ไม่ได้เรียนจากพวกคุณทั้งนั้น?"

สวี่หยางอยากจะเอามีดขึ้นไปสับคนอย่างฉี่เติ่งเสียนให้ตายศัตรูที่ฆ่าพ่อเขา แต่เขาไม่มีความกล้านั้นจริงๆ เนื่องจาก อำนาจของฝั่งตรงข้าม เขารู้ชัดเเจ้ง

ผู้คนที่มาในวันนี้ ยังมีอีกคนรองนายหางเสือ บุคคลนี้มีชื่อว่าสวี่เส้าเฉียง เป็นคู่แข่งงที่ใหญ่ที่สุดของหม่าหงจุน

หยางกวนกวนยืนอยู่ข้างฉี่เติ่งเสียน ดูจากสามาชิกหลงเหมินแต่ละคนในนี้แล้ว ในแววตา มีเพียงความก้าวร้าวเท่านั้น ไม่มีความกลัวเลยสักนิด

"ถ้าพวกคุณไม่พอใจ ก็สามารถไล่ฉันออกไปได้นะ"ฉี่เติ่งเสียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

สีหน้าของทุกคนอดไม่ได้ที่มืดลง รู้สึกว่าเขาจะอวดดีเกินไปหน่อย

สวี่เส้าเฉียงยืนขึ้น กล่าวอย่างเย็นชา"สกุลฉี่ คุณอย่าอวดดีไปหน่อยเลย สาขาย่อยหลงเหมิไม่ใช่สถานที่ที่คุณจะมาทำอะไรก็ได้ที่คุณต้องการ！"

ฉี่เติ่งเสียนไม่ได้สนใจ แต่กลับนั่งลงบันเก้าอี้โดยตรง กล่าวนิ่งๆ"ที่ฉันมาวันนี้ มีเพียงเรื่องเดียว นั้นก็คือสนับสนุนหม่าหงจุนรับตำแหน่งผู้ถือหางเสือเรือที่ว่างอยู่ ใครเห็นด้วย ใครไม่เห็นด้วย?！"

ทุกคนต่างตะลึงเมื่อได้ยินสิ่งนี้ แล้วก็มีความโกรธ รู้สึกว่าตัวเองโดนดูถูกก็ไม่ปาน

"คุณบอกว่าสนับสนุนหม่าหงจุนรับตำแหน่ง แล้วตำแหน่งที่เขาจะรับ? คุณสำคัญตัวเองมากเกินไปหรือเปล่า หรือรู้สึกว่าสาขาย่อยหลงเหมินต้องฟังคุณกัน?"สวี่เส้าเฉียงถามช้าๆ

"พวกเราต่างก็ขัดค้าน"

"ไม่ผิด คุณคือฆาตกรที่ฆ่าหางเสือเรือสวี่อัน พวกเราไม่มีทางสนใจคุณหรอก"

"หม่าหงจุน คุณมันคนชั่วร้ายมาก เขาฆ่าหางเสือเรือสวี่อัน คุณยังจะสมรู้ร่วมคิดกับเขาอีก หน้าไม่อายจริงๆ！"

ทุกคนต่างส่งเสียง ยืนอยู่ฝ่ายตรงข้าม ต่างก็ส่งเสียงต่อต้าน

หม่าหงจุนกลับกล่าวอย่างเฉยเมย"หางเสือเรือสวี่ทำให้ประเทศเสียผลประโยชน์ ทำลายความสามัคคีของชาติ ควรถูกลงโทษ！ประธานฉี่มีความชอบธรรม มีคววามเป็นธรรมและน่าเกรงขาม ทำไมฉันจะเป็นเพื่อนกับเขาไม่ได้?"

สวี่หยางกล่าว"อย่ามาเล่นลิ้น ให้ทุกโหวตก็พอ ว่าเราควรจะเตะไอ้สวะอย่างหม่าหงจุนออกจากสาขาย่อยหลงเหมินในตงไห่ของเรามั้ย！"

"ฉันเป็นคนแรกกที่เห็นด้วย"สวี่เส้าเฉียงพยักหน้ากล่าวทันที

"พวกเราก็เห็นด้วย！"

คนกลุ่มนี้ก็เร่ิมเสียงดัง ต่างก็เห็นด้วยกับข้อเสนอของสวี่หยาง

สวี่หยางกล่าว"ดังสุภาษิตที่ว่าผู้ที่ตั้งตนอยู่ในธรรมย่อมได้รับความช่วยเหลือ ผู้ที่ขาดธรรมย่อมจะมีแต่คนตีจาก！หม่าหงจุน คุณร่วมมือกับฆาตกรที่ฆ่าพ่อฉัน จะไม่มีที่ว่างสำหรับเม็ดทรายนี้ในสายตาของทุกคน"

หม่าหงจุนไม่คาดคิดว่าเสียงคัดค้านจะรุนแรงขนาดนี้ อดไม่ได้ที่จะคิ้วขมวด เริ่มสงสัยแล้ววว่าที่ตัวเองให้ฉี่เติ่งเสียนช่วยสนับสนุนนั้น เป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้ว

ฉี่เติ่งเสียนเนื่องจากการตายของจิน่า ยิงสวี่อันตาด้วยความโกรธ เรื่องนี้ทำให้สาขาย่อยหลงเหมินในจังหวัดตงไห่โกรธมาก

อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่ออกมาแสดงท่าที่ กล่าวว่าเชคอฟเป็นอาชญากรที่นานาชาติต้องการตัว แถมยังเป็นกบฎของประเทศเสวี่ย สวี่อันใกล้ชิดกับเขา ต้องมีแผนที่ชั่วร้ายแน่

ในความเป็นจริงนั้น ทุกคนต่างก็รู้ว่าที่สวี่อันไปหาเชคอฟก็เพื่อต้องการจะสั่งสอนฉี่เติ่งสียนอย่างโหดร้าย จะรู้ได้ยังไงว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนไปเร็วขนาดนั้น เพียงพริบตาเดียว เชคอฟก็กลายเป็นอาชญากรที่ประเทศเสวี่ยตามตัว นอกจากนี้ยังเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ระหว่างประเทศด้วย

หลังจากที่สวี่อันถูกฉี่เติ่งเสียนจับตัวได้ก็ฆ่าตายทันที แม้ว่าพวกเขาอยากจะล้างแค้นแต่ก็ไม่กล้า เนื่องจาก มันขัดต่อความตต้องการของคนทั้งประเทศ

"หลงเมินในตงไห่จะเลือกนายหางเสือเรือใหม่ แน่นอนว่าพวกคุณสามารถโหวตได้ แต่การตัดสินใจขั้นสุดท้าย จะต้องเป็นสมาคมหลงเหมินอยู่ดี"ฉี่เติ่งเสียนกล่าวนิ่งๆ

"อีกอย่าง หม่าหงจุนไม่ใช่คนที่พวกคุณอยากไล่ก็ไล่ออกไปได้เลย เพราะว่า ฉันอยู่ที่นี่ ฉันสนับสนุนเขา"