บทที่ 60 งานเลี้ยง

พั่งซิ่วอวิ๋นต้องการให้ฉีเติ่งเสียนรับซื้อสัญญามูลค่ามากกว่า 30 ล้านที่อยู่ในมือของเฉียวชิวเมิ่งกลับคืนไปด้วย

“น้าพั่ง ผมซื้อสัญญาของญาติๆไปหมดแล้วครับ ตอนนี้ในมือผมไม่มีเงินแล้ว” ฉีเติ่งเสียนทําอะไรไม่ถูก จึงได้เปิดโทรศัพท์มือถือของเขาเพื่อแสดงยอดคงเหลือของเงินฝากให้เธอดู

พั่งซิ่วอวิ๋นมองดู ก่อนจะกลอกตาด้วยความโกรธและพูดว่า: “นายมันไร้ประโยชน์จริงๆ มีเงินมากมาย ก็ไม่หัดเอามาให้ที่บ้านก่อน!”

ฉีเติ่งเสียนพูดไม่ออกและรู้สึกไม่ค่อยพอใจเล็กน้อยกับการปฏิบัติของพั่งซิ่วอวิ๋น แต่ก็พูดอะไรไม่ได้

รองหัวหน้าใหญ่ที่สามารถสร้างความร้ายกาจได้ทุกอย่าง แต่กลับโกรธได้เล็กน้อยเมื่อยู่ที่บ้านเฉียว

“ฉีเติ่งเสียน นายช่วยฉันให้ผ่านความยากลําบากในครั้งนี้ ฉันจะจดจำเอาไว้ ถ้าฉันมีเงินจะรีบคืนให้นาย” เฉียวชิวเมิ่งพูดกับฉีเติ่งเสียน

“โอเค” ฉีเติ่งเสียนยักไหล่ เฉียวชิวเมิ่งต้องการขีดเส้นอย่างชัดเจน เขาก็ขี้เกียจจะพูดมาก

“นายอย่าคิดว่าแค่ช่วยฉันในครั้งนี้ครั้งเดียวแล้วฉันจะมีใจให้นาย ไม่มีทาง!” เฉียวชิวเมิ่งพูดอย่างเย็นชา

ฉีเติ่งเสียนส่ายหัว และคิดว่าเฉียวชิวเมิ่งนั้นคิดมากเกินไป เขาไม่มีความคิดที่จะเรียกร้องบุญคุณอะไรทั้งนั้น

ท้ายที่สุดแล้วเรื่องดินแดนแห่งความตายที่จะมีมูลค่าเพิ่มขึ้นมาอยู่ตรงหน้าแล้ว ถ้าไม่รีบคว้าไว้ก็โง่เกินไปแล้วไหม? นอกจากนี้ยังสามารถแก้ปัญหาให้กับตระกูลเฉียวได้ด้วย เหมือนยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

เฉียวกั๋วเทากังวลเกี่ยวกับเงินของฉีเติ่งเสียน แต่ฉีเติ่งเสียนบอกเขาว่าเขามาถูกทางและบอกให้เชื่อมั่นในตัวเขา

“อาจจะเป็นเงินที่เขาเก็บไว้แต่งงานกับภรรยาคนก่อนที่เขาจะออกจากตระกูลฉีก็ได้ ฉันต้องหาทางคืนให้ได้!” เฉียวชิวเมิ่งคิดกับตัวเอง ทัศนคติของเธอยังคงหยิ่งผยองมาก

ในเวลานี้เฉียวกั๋วเทาก็ได้รับข้อความและหันหน้าไปพูดกับเฉียวชิวเมิ่งว่า: “ชิวเมิ่ง เซี่ยงกรุ๊ปจะงานเลี้ยงคืนนี้ หนูพาเติ่งเสียนไปด้วย ให้เขาได้มีโอกาสไปเห็นโลกข้างนอกและได้เห็นคนสำคัญของจงไห่ด้วย”

เฉียวชิวเมิ่งพยักหน้า ก่อนจะหันไปพูดกับฉีเติ่งเสียนว่า : “อย่าทำให้ฉันขายหน้าก็พอ”

ฉีเติ่งเสียนไม่พูดอะไร

อันที่จริงแล้วงานเลี้ยงอาหารมื้อค่ำนี้ที่เซี่ยงกรุ๊ปจัดขึ้น เนื่องจากต้อนรับผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินที่มีชื่อเสียงสองคนที่มาจากตลาดการเงินของอเมริกา

ซึ่งฉีเติ่งเสียนเป็นคนเชิญผู้เชี่ยวชาญทั้งสองคนนี้มา

เพื่อแสดงความเคารพ เซี่ยงตงฉิงจึงได้จัดงานเลี้ยงนี้ทันทีและเชิญคนที่มีชื่อเสียงมาร่วมงาน ในขณะเดียวกันเธออยากจะทําให้หู่เหมินกรุ๊ปได้ตกตะลึงที่เธอสามารถเชิญผู้เชี่ยวชาญสองคนนี้มาร่วมงานได้!

ผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินสองคนนี้เป็นคู่รัก และนามสกุลของผู้ชายคือสมิธ ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นที่รู้จักในนาม “คู่รักสมิธ”ในโลกของการเงิน

เมื่อเดินมาถึงโรงแรมบลูสกายที่จัดโดยเซี่ยงกรุ๊ป เฉียวชิวเมิ่งก็ได้แสดงใบอนุญาตเข้างานในฐานะประธานของเฉียวชิวกรุ๊ป และเดินเข้างานพร้อมกับฉีเติ่งเสียน

“เมิ่งเมิ่ง ในที่สุดเธอก็มา วันนี้มีแต่คนใหญ่คนโตเยอะแยะเลย” หลี่อวิ๋นหว่านปรากฏตัวในชุดสีแดงเพลิงซึ่งทําให้เธอดูสวยสง่ามาก

“อวิ๋นหว่าน เธอมาไวกว่าฉันอีก” เฉียวชิวเมิ่งอดยิ้มหัวเราะไม่ได้

ภายในงานมีคนที่มีชื่อเสียงมากมาย แต่การเตรียมการสําหรับอาหารงานเลี้ยงครั้งนี้นั้นได้จัดอย่างเร่งรีบ ทำให้นายกของบางเขตไม่ได้มาเข้าร่วมงาน ไม่เช่นนั้นงานคงครื้นเครงและสนุกสนานกว่านี้แน่นอน

เนื่องจากฉีเติ่งเสียนไม่มีชุดแบบทางการ เขาจึงได้สวมชุดเฉียวกั๋วเทา ซึ่งใส่แล้วดูผอมเกินไปหน่อยทําให้เขารู้สึกเขินอายเล็กน้อย

เมื่อหลี่อวิ๋นหว่านเห็นฉีเติ่งเสียนแต่งชุดแบบนี้ เธออดไม่ได้ที่จะยิ้มและพูดว่า : “เมิ่งเมิ่ง เธอก็เกินไป ไม่รู้จักซื้อชุดใหม่ให้เขาสักชุดล่ะ?”

“ก็ฉันเพิ่งได้รับข้อความจากเซี่ยงกรุ๊ป แล้วจะเอาเวลาไหนไปเตรียมตัว?” เฉียวชิวเมิ่งพูดเบา ๆ

แต่ในใจหลี่อวิ๋นหว่านกลับมีความสุข ถ้าเฉียวชิวเมิ่งมีใจจริงๆ เธอก็จะหาเวลาพาเขาไปที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อชุดใหม่ได้แน่นอน

จะเห็นได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองยังคงไม่ลงรอยกัน