บทที่ 628 หลงเฟยอวี่

ทันทีที่ได้เห็นข่าว ฉีเติ่งเสียนก็รู้สึกไม่สบายใจ

แต่หยางกวนกวนกลับแสดงท่าทีไม่เป็นไร และบอกให้เขาไม่ต้องกังวล

เจ้านายของเฉวี่ยนหยาไลฟ์ก็ได้โทรหาและถามหยางกวนกวนโดยตรงว่ามันเกิดอะไรขึ้น หลังจากสื่อสารกันสักพักเขาก็ตัดสินใจจัดการพักช่องเธอก่อน

หยางกวนกวนปฏิบัติตามการจัดเตรียมของแพลตฟอร์ม แล้วก็ไม่ได้มีแพลนที่จะไลฟ์สดในช่วงใกล้ๆนี้ด้วย จะพักช่องของเธอก็พักไป

“อืม ทำไมหน้าเธอเหมือนคนพ่ายแพ้แล้วไม่สนใจอะไรอย่างนั้น? ฉันจำได้ว่าเธอชอบไลฟ์สดมากนี่!” ฉีเติ่งเสียนพูด

"อืม หลังจากที่ฉันสืบทอดทรัพย์สินของครอบครัว ฉันมีเงินหลายพันล้านอยู่ในมือจะใช้ชีวิตแบบไหนก็ได้ จะซื้อแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดก็ไม่มีปัญหา แล้วยังจะต้องไปสนใจอะไรกับเรื่องพวกนี้อีก?” หยางกวนกวนพูดอย่างดูถูกเหยียดหยามและกล่าว

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่าคำพูดนั้นค่อนข้างมีเหตุผล ไม่ว่าพวกเขาจะด่าว่าอย่างไร แต่คนถูกด่านั้นสามารถใช้ชีวิตได้อย่างปกติ ท้ายที่สุดมันก็แค่เป็นการทำให้คนพวกนั้นอิจฉากันเล่นๆ……

ฉีเติ่งเสียนอดพูดไม่ได้ว่า : “ความคิดของเธอตอนนี้มันเป็นควาามคิดที่ไม่สร้างศัตรูจริงๆ!”

หยางกวนกวนพูด : “ก็นายเป็นคนสอนฉันนี่ ไอดอลเลย!”

ฉีเติ่งเสียนพูด : “แต่ฉันไม่ได้สอนเรื่องพวกนี้นะ”

หยางกวนกวนพูด : “อย่างไรก็ตาม ฉันรู้สึกเข้าใจโลกได้อย่างชัดเจน มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่ต้องไปสนใจ ตอนนี้ฉันมีเรื่องเดียวที่สนใจก็คือการฝึกศิลปะการต่อสู้ให้เก่งๆ เพื่อเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ยิ่งใหญ่!”

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้า

“เพียงแต่ ฉันจะขอบอกคุณไว้ก่อนเลยว่า นายห้ามทิ้งฉันไปเหมือนแม่ของฉันได้” หยางกวนกวนพูด

“ฉันไม่ทิ้งเธอแน่นอน” ฉีเติ่งเสียนยิ้ม แล้วใช้มือโอบกอดที่เอวของเธอไว้แน่น

ล้อเล่นเหรอ? มันไม่ง่ายที่จะแกะสลักหยกชิ้นหนึ่งลงในสมบัติ ฉันจะทิ้งมันไปได้อย่างไร?

คอยดูแลและปกป้อง กังวลว่าคนอื่นที่มาขโมยเอามันไป!

เมื่อถึงเวลาช่วงบ่าย จินเฉินซีมารับหยางกวนกวนไปทานข้าวเย็นตามเวลาที่นัดไว้ อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ เธอจะแนะนําบุคคลที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งให้เธอรู้จัก

“นายก็ไปด้วยกันสิ นายจะได้เห็นโลกว้างสักหน่อย แต่อย่าไปทำเรื่องไม่ดีแล้วก็อย่าพูดมาก!” จินเฉินซีพูดกับฉีเติ่งเสียน

“อืม……ก็ดี! ฉันมีความสุขที่สุดที่ได้ไปกินของฟรี”ฉีเติ่งเสียนพูด

ของฟรีเป็นสิ่งที่ดี!

จินเฉินซีรู้สึกว่าคําพูดของเขาไร้มารยาท เธอจึงขมวดคิ้วและพูดว่า : “อย่าไปพูดแบบนี้ที่นั่น มันไร้หยาบคายมาก เข้าใจไหม?”

ฉีเติ่งเสียนพูด : “เชื่อฟังคำพูดเธอ ฉันมันก็แค่คนหยาบคายไร้มารยาท ต่อไปฉันจะแก้ไขแล้วกัน”

จินเฉินซีทำได้เหลือบตามองบนใส่เขา แล้วคิดในใจว่าทำไมพี่สาวของเธอถึงได้หาผู้ชายไม่ดีแบบนี้มาเป็นแฟน!

“เวลาอยู่ที่นั่นนายอย่าเล่นให้มาก นายไม่ใช่ผู้บัญชาการหลี่ ไม่มีปืนใหญ่อิตาลี”หยางกวนกวนตบฉีเติ่งเสียนอย่างไม่ค่อยมีความสุข

“ฉันมีหรือไม่มีปืนใหญ่อิตาลี สวีเอ้าเสวี่ยต้องไม่เคยบอกธอแน่นอน!” ฉีเติ่งเสียนคิดในใจ แต่คําพูดที่ตุ้งติ้งแบบนี้ไม่สามารถพูดได้

จินเฉินซีขับรถพาทั้งสองตรงไปที่ร้านอาหาร

หยางกวนกวนพูด : “น้องสาว คนที่เธอจะแนะนำให้ฉันรู้จัก เขาเป็นใครมาจากไหน?”

จินเฉินซีพูด : “เขาคือหลงเฟยอวี่ นายน้อยของหลงกรุ๊ป ตอนนี้กำลังเติบโตในโมตูของเรา และมีความสัมพันธ์ที่ดีกับซ่งจือเหมย รองนายหางเสือโมตูหลงเหมิน……ถ้าเขาช่วยพี่พูด พี่ก็น่าจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ในโมตูได้อย่างมั่นคงโดยไม่มีปัญหาอะไร!”

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่าหลงกรุ๊ปนั้นเป็นชื่อที่คุ้นหูมาก แต่ตอนนี้เขาคิดไม่ออก เพราะตั้งแต่ที่รับตำแหน่งมาหลายวันได้รู้จักกับเหล่าประธานต่างๆมากมายจนจำไม่ค่อยได้

แต่ซ่งจือเหมย ชื่อนี้เขาคุ้นมากเป็นพิศษ นี่คือชื่อแม่ยายในอนาคตของเขาไม่ใช่เหรอ……

เขาอดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองที่หยางกวนกวน แต่หยางกวนกวนกลับไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร แสดงว่าเธอไม่รู้ว่า ซ่งจือเหมยเป็นแม่ของหลี่อวิ๋นหว่าน

ไม่นานทั้งสามคนก็ถึงร้านอาหาร