บทที่ 634 ความฉลาดทางอารมณ์ไม่ขึ้นอยู่กับสถานที่

“ทำไมยังไม่ออกไปอีก”

ฉีเติ่งเสียนหันศีรษะมองไปที่หลงเฟยหลิงแล้วพูดอย่างสุภาพ

หลงเฟยหลิงตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว หันหลังกลับและจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

เมื่อเห็นหลงเฟยหลิงพ่ายแพ้ หลงเฟยอวี่ก็รู้สึกโล่งใจและพูดว่า “ขอบคุณคุณฉี ที่ช่วยเหลือฉัน”

ฉีเติ่งเสียนพูด: “คุณเป็นคนดี ถ้าไม่เห็นจุดนี้และเรื่องนี้มีจุดเริ่มต้นขึ้นจากหยางกวงกวน ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่ได้ช่วยคุณ”

หลงเฟยอวี่ยิ้ม

ฉีเติ่งเสียนมองเห็นคุณสมบัติบางอย่างฃในหลงเฟยหลิงไม่เช่นนั้นเขาคงไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับธุรกิจนี้

ข้อตกลงระหว่างฉีเติ่งเสียนกับหลงจงฉวนช่วยสร้างความมั่นใจให้กับหลงเฟยอวี่เพราะแม้แต่หลงจงฉวนยังกลัวฉีเติ่งเสียนมากขนาดนี้ เพราะฉะนั้นสิ่งที่เขาพูดจะต้องมีผลมากตามมา

หลงเฟยอวี่แลกเปลี่ยนช่องทางการติดต่อกับฉีเติ่งเสียน แล้วจากไป

“ฉันทนไม่ได้จริงๆ ที่มีชาวต่างชาติพวกนี้มาอวดดีในประเทศของเรา” หยางกวนกวน อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจแต่ก็ยังรู้สึกโกรธเล็กน้อย

“เราทำอะไรไม่ได้เลย ความสามารถในการแข่งขันหลักของเราตามไม่ทัน และความสามารถทางเทคโนโลยีของเรายังล้าหลัง เราเลยต้องใช้ของต่างชาติ ถ้ามีเงินกับเทคโนโลยีที่เจริญก้าวหน้า แน่นอนว่าพวกเขาสามารถกลายเป็นคนจองหองขึ้นมาได้” ชีฉีเติ่งเสียนยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้

ผู้คนจากนายทุนซ่านซิงได้รับความนิยมอย่างมากในประเทศหัวกั๋วและเป็นที่ต้องการของ บริษัท มากมาย เป็นเพราะอุตสาหกรรมเทคโนโลยีของพวกเขาพัฒนาไปได้ดีและอยู่ในอันดับต้น ๆ ของโลกไม่ใช่หรือ?

หากไม่ใช่ด้วยเหตุผลเหล่านี้ ใครจะยินดีกับความหยิ่งยโสแบบนี้ได้?

หยางกวนกวนกล่าวว่า: “ฉันหวังว่าความแข็งแกร่งทางกายภาพและเทคโนโลยีของประเทศเราจะดีขึ้นเร็วๆ เมื่อถึงเวลานั้น คนโง่เหล่านี้จะต้องก้มลงขอร้องบริษัทของเราแน่!”

ฉีเติ่งเสียนกล่าวว่า: “เส้นทางยังอีกยาวไกล... ฉันหวังว่าสักวันหนึ่ง เมื่อถึงเวลา ฉันจะไปอวดถึงประเทศของพวกเขาให้ได้!”

หยางกวนกวนรู้สึกตลกเล็กน้อยเมื่อได้ยิน คำพูดดีๆ มักจะทำให้ผู้คนหัวเราะเมื่อออกจากปากผู้ชายคนนี้

จินเฉินซีก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยจากเหตุการณ์นี้ และผู้บริหารระดับสูงของ กั่วเชี่ยวกรุ๊ปก็จัดการประชุมผ่านวิดีโอทันที

เนื้อหาของการประชุมเป็นเรื่องเกี่ยวกับการยกเลิกความร่วมมือของนายทุนซ่านซิง

อุตสาหกรรมแลปท็อปที่กั่วเชี่ยวกรุ๊ปกำลังเตรียมเอาเข้าสู่ตลาด จำเป็นต้องพึ่งพาเทคโนโลยีที่นายทุนซ่านซิงมีอยู่ หากไม่มีการสนับสนุนจาก นายทุนซ่านซิงก็จะต้องตัดสินให้ดีที่สุด หาทางเลือกสำรองและถอนตัวออกจากตลาดระดับไฮเอนด์

สำหรับพวกเขานี่เหมือนกับการตบหน้าอย่างมาก

จินเฉินซีซึ่งเป็น “ตัวต้นเหตุผู้กระทำผิด” จะต้องถูกลงโทษ เธอต้องรับผิดชอบกับผู้บริหารระดับสูงโดยตรง ซึ่งเธอถูกตัดสินให้ถอดเธอออกจากตำแหน่งรองผู้จัดการฝ่ายธุรกิจ

นอกจากนี้บริษัทยังขอสงวนสิทธิ์ในการฟ้องร้อง มันทำให้จินเฉินซีรู้สึกสิ้นหวัง

ความตั้งใจเป็นสิ่งที่ดี ที่พาหยางกวนกวนไปทำความรู้จักกับหลงเฟยอวี่ซึ่งเป็นคนสำคัญและขอให้หลงเฟยอวี่ช่วยเหลือเธอเพื่อที่เธอจะได้ตั้งหลักที่มั่นคงในเมืองโมตู

ใครจะคิดว่าชุยเจิ้งสิงจะโผล่ออกมา แล้วยั่วยุหยางกวนกวน และหยางกวนกวนไม่พอใจจึงมีความขัดแย้งที่ดุเดือดระหว่างทั้งสอง

สิ่งที่ทำให้เธอหงุดหงิดมากยิ่งขึ้นก็คือฉีเติ่งเสียน ไม่ได้มาเป็นผู้สร้างสันติ แต่กลับสร้างความยุ่งยากแทน!

หลังจากที่หยางกวนกวนกลับถึงบ้าน ก็โทรหาจินเฉินซี เพราะรู้สึกไม่สบายใจนัก ลูกพี่ลูกน้องตัวน้อยเศร้ามากและถึงกับบ่นออกมาเล็กน้อย

“กลับไปที่กั่วเชี่ยวกรุ๊ปแล้วจัดการเรื่องนี้ ยังมีไอ้บ้านั่นอยู่ด้วย เราปล่อยเขาไปไม่ได้!” หยางกวนกวนพูดด้วยความโกรธ เธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับจินเฉินซีหากมีรอยแตกร้าวเกิดขึ้นเนื่องจากเรื่องนี้จะได้กำไรมากกว่าการสูญเสีย

ฉีเติ่งเสียน พยักหน้าและกล่าวว่า “อย่าห่วงเลย นี่เป็นเพียงประโยคเดียวเท่านั้น"

หยางกวนกวนยังคิดว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เธอเพียงกังวลว่าหากเธอไม่สามารถร่วมมือต่อไปได้ โครงการใหม่ของกั่วเชี่ยวกรุ๊ปที่ติดอยู่ในตำแหน่งนี้ มันจะพลิกสถานการณ์ได้อย่างไร

ฉีเติ่งเสียนบอกเธอว่าไม่ต้องกังวลมากนัก แต่ให้จัดการกับชุยเจิ้งสิงผู้ชายที่น่าขยะแขยงคนนี้ก่อน

ชุยเจิ้งสิงเป็นสมาชิกของตระกูลชุย และมาจากครอบครัวเดียวกันกับซุนอิ่งซู ฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่าแม้ว่าเขาจะฆ่าก็ไม่รู้สึกหนักใจ