บทที่ 636 การประชุม

ทันทีที่จินเฉินซีมาถึงบริษัท รองประธานคนปัจจุบัน หวังไคอวี่ได้หยุดไว้และได้เรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเข้ามา

“บอกไปแล้วตั้งแต่ในการประชุมเมื่อวานไม่ใช่หรือว่า เธอจะถูกถอดออกจากตำแหน่งและจะไม่มาที่บริษัทอีก แล้วเธอมาที่นี่ทำไม?” หวังไคอวี่พูดด้วยใบหน้าเย็นชา

“ฉัน...คุณหวัง ฉันมาที่นี่เพื่อแก้ไขเรื่อง.....” จินเฉินซีพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาด้วยความมั่นใจน้อยมาก

เมื่อหวังไคอวี่ได้ยิน เขาก็หัวเราะก่อนจะพูดว่า: “เธอมาแก้ปัญหา? ดีมาก ถ้าเธอแก้ปัญหาให้ฉันได้!”

ในขณะที่เขากำลังพูดอยู่ เขาเหลือบไปเห็นหยางกวนกวนก็ตกใจมาก

“นี่เป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอใช่ไหม? ฉันเคยเห็นเธอในข่าว.....” หวังไคอวี่พูดอย่างเย็นชา

จินเฉินซีพยักหน้า ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี

หวังไคอวี่กล่าวว่า: “ดูเหมือนว่าเธอจะเข้าใจแล้ว เธอกับลูกพี่ลูกน้องควรไปหาชุยเจิ้งสิงเพื่อขอโทษกับสิ่งที่เกิดขึ้น อย่ามาที่บริษัทจนกว่าจะได้รับการให้อภัยจากเขา!”

ใบหน้าของจินฉินซีเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที เงื่อนไขที่ชุยเจิ้งสิงเสนอเมื่อวานนี้นั้นหยาบคายเกินไป ใครจะไปเห็นด้วยกัน!

“เรามาที่บริษัทเพื่อแก้ไขปัญหา เพราะไม่เห็นด้วยกับเงื่อนไขที่หยาบคายที่นั้นเสนอมา” หยางกวนกวนพูดอย่างไม่แยแส

เมื่อหวังไคอวี่ได้ยิน ใบหน้าของเขาก็มืดลงทันทีและเขาก็พูดอย่างเย็นชา: “เมื่อวานไม่ใช่ว่าชุยเจิ้งซิงพูดชัดแล้วเหรอ? ปัญญาอ่อนจนไม่สามารถเข้าใจคำพูดของคนอื่นหรือหูหนวกเลยได้ยินไม่ชัด?”

“พวกคุณกำลังจะแก้ปัญหานี้เหรอ? วิธีแก้ปัญหา! คุณสามารถเสกสรรเทคโนโลยีและวัสดุจากอากาศบางเบาได้หรือไม่?”

“ฉันไม่อยากฟังเรื่องไร้สาระ ไปขอโทษ ชุยเจิ้งสิง ปัญหาต่างๆจะได้รับการคลี่คลาย การร่วมมือจะได้ดำเนินต่อไปได้!”

ฉีเติ่งเสียนเดินเข้ามาอย่างช้าๆ และพูดว่า: “บริษัทที่มีผู้บริหารระดับสูงแค่ไหนก็จะกำหนดได้ว่าบริษัทจะไปได้ไกลเท่าไหร่ ในฐานะประธาน คุณนับถือชาวต่างชาติให้ผู้ใต้บังคับบัญชาตัวเองยอมรับเงื่อนไขที่หยาบคาย, ฉันเคิดว่าคุณไม่มีคุณสมบัติเหมาะสมสำหรับตำแหน่งประธานเลยด้วยซ้ำ”

หวังไคหยูตกตะลึงและพูดด้วยความประหลาดใจ: “คุณพูดอะไร?”

จินเฉินซีกังวล อยากจะหยุดฉีเติ่งเสียนจึงรีบพูดว่า “ฉันขอร้อง คุณช่วยหยุดสร้างปัญหา พูดให้น้อยลงได้ไหม? มาเพื่อช่วยหรือจะพยายามจะฆ่าฉันกันแน่?”

เมื่อผู้คนจากกั่วเชี่ยวกรุ๊ป เห็นว่ารองประธานมีความขัดแย้งกับใครบางคนอยู่ พวกเขาก็เข้ามาดูความตื่นเต้น เมื่อพวกเขาเห็นว่าเป็นจินเฉินซี สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันทีราวกับว่าพวกเขาได้เห็น อึสุนัขที่เน่าเหม็น

ในความเห็นของพวกเขาจินเฉินซีคือคนร้ายที่ขัดขวางการเจริญเติบโตของบริษัท

“ปัญญาอ่อน ไม่สามารถเข้าใจคำพูดของคนอื่น หรือคุณหูหนวกและไม่ได้ยิน?” ฉีเติ่งเสียนย้อนคำพูด

จินเฉินซี ตกใจมากจนเกือบจะสิ้นสติในตอนนี้ ในใจเริ่มรู้สึกรำคาญ ทำไมเธอถึงยอมให้เขามาด้วยกันนะ......

ใบหน้าของหยางกวนกวนสงบ เจ้านายตำหนิลูกน้องเป็นเรื่องปกติหรือเปล่า?

หวัง ไคอวี่แค่นหัวเราะด้วยความโกรธและพูดว่า “ฉันมาเป็นผู้บริหารระดับสูงได้อย่างไง ฉันจัดการบริษัทแบบไหน? มันไม่ใช่ธุระอะไร กับคนนอกอย่างคุณหรือเปล่า?”

เขาหันไปแสดงความโกรธต่อจิน เฉินซี โดยพูดอย่างเย็นชา: “จินเฉินซี นี่คือวิธีแก้ปัญหาของเธองั้นเหรอ? พาคนอื่นมาสร้างปัญหาที่บริษัท เธอคิดว่าแบบนี้ดีแล้วใช่ไหม?”

จิน เฉินซีพูดอย่างร้อนรน: “คุณหวัง... ไม่ ไม่ใช่... นั่นไม่ใช่ ฉัน...”

หวังไคอวี่พูดด้วยความโกรธ: “ไปขอโทษ ชุยเจิ้งซิงเดี๋ยวนี้ ไปกับลูกพี่ลูกน้องหน้าอกใหญ่แต่ไร้สมองของเธอ หากวันนี้เธอไม่จัดการเรื่องนี้ให้ฉัน ฉันให้เวลาเธอถึงเที่ยงเท่านั้น!”

เมื่อทุกคนได้ยิน พวกเขารู้สึกยินดี

หวังไคอวี่เป็นคนโหดเหี้ยมที่สามารถฆ่าได้เสมอ หากจินเฉินสิงทำให้เขาโกรธ เธอก็จะได้รับโทษนั้นเช่นกัน

ที่เธอคิดว่าการพาทั้งคนสองคนมาสร้างปัญหาที่บริษัท แล้วบริษัทจะปล่อยเธอไปง่ายๆงั้นเหรอ? มีแต่เรื่องดีๆ ทั้งนั้น!