บทที่ 654 งูเหลือมยักษ์พ่นยา

เย่เฟยหลิวสามารถเป็นคนสุดท้ายของทั้งสี่คน เขามีเหตุผลโดยธรรมชาติ

ฉีเติ่งเสียนสู้เตื่องเนื่องมาสามคน ดูแล้วเหมือนว่าจะไม่เป็นอะไร แต่ในความเป็นจริงแล้ว ถูกผลาญพลังกายไปเยอะมากๆ

จนกระทั่ง ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกว่ามีกรดแลคติคสะสมอยู่ในกล้ามเนื้อจำนวนมาก ทุกครั้งที่ออกแรง ก็จะรู้สึกแสบร้อนขึ้นมาทันที

อารมณ์ความรู้สึกแสบร้อนนี้ถ้าโดยปกติแล้วก็จะไม่มีอะไร แต่ในการต่อสู้ที่มีความเข้มข้นสูง กลับร้ายแรงถึงชีวิต เพราะว่า ความเจ็บปวดอาจทำให้เสียสมาธิได้

เย่เฟยหลิวก็สังเกตุเห็นจุดนี้แล้ว ดังนั้น เขาคิดว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่มีอะไรที่น่าพะวงแล้ว ขอเพียงแค่เขาเอาชนะฉีเติ่งเสียน ทำให้พิการ นั่นก็คือชัยชนะครั้งใหญ่แล้ว

“ฮู！”

ฉีเติ่งเสียนพ่นลมหายใจออกมา ยืดหยัดเพื่อรูปเจตนาและตั้งท่าหมัด ประสานมือทั้งสองยกขึ้น ดูเหมือนว่ากำลังถือกระบอกปืนใหญ่อยู่ในมือ

ถึงแม้เย่เฟยหลิวจะรู้สึกว่าตัวเองชนะโดยไม่ต้องสงสัย แต่ว่าก็ไม่ได้ประมาทศัตรู และตั้งท่ามวยอย่างดี

“ท่าทางของเขาหยุดชะงัก โดยพื้นฐานแล้วไม่มีแผนการอันจะได้ชัยชนะ！”หลังจากเย่เฉิงเห็นท่าทางของฉีเติ่งเสียน อดไม่ได้ที่จะจ้องมอง และพูดเสียงหนักแน่น

“ใช่ ฉันก็ดูออกแล้ว กล้ามเนื้อขาของเขาตึงแน่น เมื่อกี๊ที่เขาไล่ตามฉัน พลังกล้ามเนื้อขาเกินขีดจำกัดไปแล้ว ！”สองขาที่พิการของจานซิงมีคนจับไว้อยู่ตอนนี้ และหัวเราะออกมา

ไป๋หลิ่วสายหัว：“พวกคุณอย่าพึ่งดูถูกเขา ฉันไม่มีลูกตาแล้ว ดังนั้นมองไม่เห็นใครเป็นใคร ในเมื่อเขากล้าที่จะสู้ต่อไปโดยไม่หยุดพัก งั้นแสดงว่าเขามีความมั่นใจนี้！”

ทุกคนทั้งหมดคิดว่าไป๋หลิ่วถูกฉีเติ่งเสียนทำลายความกล้าแล้ว แม้แต่ความสามารถในการแยกแยะพื้นฐานก็ไม่มีแล้ว

หรือว่า เพราะว่าเขาถูกควักลูกตาไป ดังนั้นถึงมองเห็นสถานการณ์ไม่ชัดเจน

“มาแล้ว！”เย่เฉิงจู่ๆก็ดื่ม

ฉีเติ่งเสียนนึกไม่ถึงว่าจะเริ่มก่อน เขาสั่นไปที่ขาขวาที่อยู่บนพื้น ดึงพลังจากการสั่นเกลียวของขา ทั้งคนพุ่งเข้าหาหาเย่เฟยหลิวซึ่งดูเหมือนจะมีบุกคลิกลักษณะที่ไม่สามารถจะทำได้

“อึ๊ก！”

ในขณะนี้ มีเสียงกลืนของเหลวในลำคอของเขา ลิ้นกระทบบนเพดานไป พลังกายของทั้งคน ทั้งหมดได้ระเบิดออกมาในชั่วพริบตา！

เย่เฟยหลิวพูด：“สู้ได้ดี！”

ฉีเติ่งเสียนมาถึงข้างหน้าของเย่เฟยหลิว ร่างกายหนักอึ้ง และก็ยกมือขึ้นมาปล่อยหมัดไปหนึ่งกระบวน

เย่เฟยหลิวไม่เคยถอย หมัดของเขาประทะกับหมัดของฉีเติ่งเสียนเข้าไป！

“ปัง！”

หมัดของทั้งสองคนชนกันอย่างดุเดือด มีเสียงสั่นอึกทึกที่รุนแรงขึ้นมา！

สีหน้าของฉีเติ่งเสียนไม่เปลี่ยน ค่อยๆลดต่ำนั่งท่าม้า ลมหายใจภายในสะสมไว้ที่จุดตันเถียน มีเสียงร้องฮึม์ออกมาจากปาก เป็นเสียงชี่และเลือดภายในร่างกายพลุ่งพล่าน เหมือนกับคลื่นที่ซัดสาดเข้าฝั่งเลย！

สีหน้าของเย่เฟยหลิวในตอนนี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว เพราะว่า เขารู้สึกถึง พลังที่ยิ่งใหญ่มหาศาล ตามที่ชี่และเลือดของฉีเติ่งเสียนไหลพลุ่งพล่าน กำลังถูกส่งไปที่กำปั้น！

“แปะ！”

ดูเหมือนว่าแขนของเย่เฟยหลิวจะถูกผลักถอยไปหนึ่งนิ้ว มีเสียงที่ใสดังขึ้นมาจากกระดูก

ต่อมานั้น เท้าของเย่ยฟิวหลวยกขึ้นจากสายตาที่คาดไม่ถึงของผู้ชมทั้งหลาย ทั้งคนบินไปข้างหลัง

หยางกวนกวนตกใจและพูดขึ้นมาในเวลานี้：“งูเหลือมยักษ์พ่นยา！”

“งูเหลือมยักษ์พ่นยา”การควบแน่นที่เข้มข้นของชี่และเลือด ขูดรีดพลังงานของหัวใจ ชั่วพริบตาเดียวที่ระเบิดพลัง สามารถบอกได้ว่าเป็นความน่ากลัวที่ไม่มีอะไรเทียบได้

ในอดีตเธอใช้ท่านี้ผสมกัน“ท่าหมาฉี่”พลิกจากแพ้มาชนะ หนึ่งขาถีบเข้าไปที่ไข่ของหลินเทียนหยางจนแตก！

ตอนนี้ ฉีเติ่งเสียนกำลังใช้ทักษะนี้บ่นร่างกายของเขาออกมา อานุภาพมันมากกว่าเขาถึงสิบเท่าร้อยเท่าโดยธรรมชาติ หมัดพวกนั้นที่มีเสียงระเบิดออกมาจากการเต้นของหัวใจ เสียงที่อยู่ในหู เหมือนกับการรัวกลองอย่างงั้น