บทที่ 681 สาบาน

ภายในห้องมืดมิด ซ้ำซุนหมิงซูยังสะดุ้งตื่นอีก เป็นเรื่อวธรรมดาถ้าจะไม่เห็นสีหน้าของฉี่เติ่งเสียน

ฉี่เติ่งเสียนไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่มาด็วยสายตาไม่พอใจ

ซุนหมิงซูรู้สึกตกใจ เธอวางแผนนคนรักษาความปลอดภัยไว้ดีมากพอแล้วนะ แต่คนตรงหน้าก็ยังสามารถเข้ามาได้ถึงตัวห้องนอนของเธอโดยไม่มีเสียง มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!

"คุณนายซุน ที่แท้คุณก็ขี้กลัวขนาดนี้เลยเหรอ?"ฉี่เติ่งเสียนกล่าวเสียงเย็น

"คือคุณ?!"เมื่อซุนหมิงซูได้ยินเสียงของฉี่เติ่งเสียน อดไม่ได้ที่จะตกใจ หลังจะได้สติกลับคืนมา

ฉี่เติ่งเสียนกล่าวนิ่งๆ"ใช่ฉันเอง แต่ไม่ได้หมายความว่าคุณจะปลอดภัยแล้ว เพราะว่าตอนนี้ผมกำลังโมโหมาก!"

ซุนหมิงซูอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น กล่าวเสียงต่ำ"คุณสมรู้ร่วมคิดกับตระกูลซวย?"

ฉี่เติ่งเสียนยิ้มด้วยความรังเกียจ กล่าว"คุณทำอะไรไป ตัวเองไม่ชัดเจนหน่อยเหรอ?ตอนนี้กลับมาถามผมกลับ?"

ซุนหมิงซูกล่าว"ไม่ใช่ว่าครั้งก่อนที่ฉันหลอกคุณเหรอ จำเป็นต้องแค้นขนาดนี้มั้ย?อีกอย่าง คุณก็ไม่ได้รับความเสียหาด้วย ตอนนี้ก็ยังคิดแค้นอีก"

"คุณจะเสแสร้งเหรอ?จงใจทำให้ที่อยู่ของฉันรั่วไหลไปยังสำนักเทควันโด ให้พวกเขามาหาเรื่องฉันถึงที่?"ฉี่เติ่งเสียนบับคอเรียวของซุนหมิงซูไว้ กล่าวเสียงเย็น

เขาเริ่มเกียจผู้หญิงอย่างซุนหมิงซูแล้วล่ะ ไม่รู้จักบุญคู่ก็แล้ว ยังกล้าหลอกเขาอีก

เรื่องครั้งก่อนเขาไม่อยากใส่ใจ แต่ยังเผยที่อยู่ของเขาให้กับคนของสำนักเทควันโด มันจะมากเกินไปแล้ว

ซุนหมิงซูหายใจไม่ออก ตบหลังมือของฉี่เติ่งเสียนต่อเนื่อง กล่าวอย่างลำบาก"ฉัน......ฉันไม่ได้ทำอย่างนั้น......"

ฉี่เติ่งเสียนกล่าวเย็นชา"กล้าทำไม่กล้ารับใช่มั้ย?นอกจากคุณแล้ว ยังจะมีใครทำอีก?ไม่ใช่ว่าคุณแค่อยากให้ฉันเอาชนะฮันเฉิงจุน ถ้าอย่างนั้นคุณก็จะได้เอาป้ายของพ่อคุณกลับมาได้จากเขา?"

ซุนหมิงซูถูกบีบจนหน้าแดง เริ่มหายใจไม่ออก เธอสายหัวอย่างต่อเนื่อง กล่าว"ไม่ ฉันไม่ได้ทำ!"

ขณะนี้เธอไม่มีเวลามาสนใจผ้าปูที่นอนที่หลุดออกจากร่างกายของเธอ สวมชุดนอนผ้ากอซสีดำสุดเซ็กซี่หุ่นที่สง่างามของเธอก็ได้แสดงงออกมาเต็มที่

แต่ฉี่เติ่งเสียนกลับไม่รู้สึกอะไรเลย เธอนี้เขาโกรธมาก

"นางม่ายซุน คุณกำลังคิดว่าฉันไม่มีความรู้สึกอย่างนั้นเหรอ?"แร่เติ่งเสียนโยนซุนหมิงซูทิ้ง แล้วกล่าวยิ้มตาหยี๋

"ฉันสาบานต่อหน้าพ่อที่เสียไปแล้วของฉัน ฉันไม่เคยติดต่อกับคนของสำนักเทควันโด!หลังจากที่ครั้งก่อนคุณเตือนฉัน ฉันก็ไม่เคนมีความคิดเรื่องนี้อีกเลย"ซุนหมิงซูจับคอตัวเองไอออกมาอย่างต่อเนื่อง กล่าวอย่างขาดๆหายๆ

เหตุการณ์เมื่อครู่นี้ เธอได้รับรู้ภัยความตายจริงๆ ทั้งที่ปากของเธอยังเต็มไปด้วยอากาศหายใจ แต่กลับสูดอากาศไม่ได้เลย

คำนี้ที่เธอพูด ทำให้ฉี่เติ่งเสียนเริ่มสงสัย

ซุนหมิงซูเคารพพ่อที่เสียไปแล้วของเธอมาก ไม่อย่างนั้น คงไม่คิดที่จะเอาป้ายของพ่อคืนจากฮันเฉิงจุนตลอดทั้งวันหรอก

ในเมื่อเธอกล้าจะสาบานต่อหน้าพ่อท่ตายไปแล้วของเธอ นั่นอาจไม่ใช่เรื่องโกหกก็ได้

ฉี่เติ่งเสียนกล่าว"ไม่ใช่คุณ ยังจะมีใครอีก?"

ซุนหมิงซูอดไม่ได้ที่จะยิ้ม กล่าว"พี่ชาย คุณตั้งสติหน่อยได้มั้ย......เรื่องครั้งก่อนฉันไม่ถูกก็จริง ฉันสำนึกได้แล้ว ทำให้คนของอาณาจักรโคกูรยอรู้ ทันใดนั้นสำนักเทควันโดก็ตกอยู่ในใจกลางวังวน ทำให้กลายเป็นเรื่องใหย่ขนาดนั้น แน่นอนว่าคนของหวากั๋วยังไงก็ต้องรู้ คนที่พวกเขาอยากฆ่าให้ตาย ก็ใช่ว่าจะไม่ได้!"

"ฉันได้ยินมาว่า เพื่อเลขาของคุณ คุณทะเลาะกับรตะหยาง แถมยังให้คู่หมั่นนอกใจหยางชิงอีก "