บทที่ 726 คุณชายใหญ่เจิ้ง

นางแบบในสตูดิโออดไม่ไดที่จะรู้สึกตกตะลึง ถ้าโจวจื่อหลินคนนี้เชิญคุณชายใหญ่ของตระกูลเจิ้งมา มันจะส่งผลกระทบต่อคนบริสุทธิ์อย่างพวกเขามั้ย?

อีกอย่าง พวกเธอมีความกังวลเล็กน้อยว่าฉี่เติ่งเสียนจะถูกทำลายทิ้ง......

เจียงชิงเยว่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อสิ่งต่างๆได้พัฒนามาถึงจุดนี้แล้ว อย่างนั้นก็ไม่มีโอกาสหันหลังกลับได้แล้ว

"ตระกูลเจิ้งเป็นถึงหนึ่งในสามตระกูลหลักในโมตู ทางที่ดีคุณควรหยุดออกหน้าจะดีกว่า และหาคนใหญ่คนโตมาช่วยคุณพูด......ไม่อย่างนั้น ผลที่ตามมาร้ายแรงมาก"เจียงชิงเยว่กล่าวเตือนเสียงเบา

"อะไรสามตระกูลหลัก เพียงสวะที่ไม่มีความกล้าก็เท่านั้น"ฉี่เติ่งเสียนส่ายหัว

จ้าวม่านเอ๋อร์ควบคุมตระกูลเจิ้งมาหลายปี เจิ้งซานหมิงและเจิ้งโหยวปินสองพ่อลูกนี่ไม่กล้าแม้แต่จะต่อต้าน เขาถึงขั้นไปถึงหน้าประตูเพื่อแสดงความเต็มใจที่จะช่วย เจิ้งซานหมิงยังปฏิเสธทั้งหมด

ที่ว่าเป็นถึงหนึ่งในสามของตระกูลหลัก กล่าวด้วยใบหน้าที่ดุร้าย"ตอนนี้คุณก็พูดสกปรกไปเถอะ สักพักคุณชายเจิ้งถึงแล้ว ฉันจะดูว่าคุณยังจะพูดแบบนี้ออกมาได้อยู่มั้ย! "

ฉี่เติ่งเสียนไม่ได้ใส่ใจ กล่าวกับเจียงชิงเยว่"คุณไม่ต้องการกินอาหาที่รับมา อย่างนั้นฉันจะแนะนำแหล่งข้อมูลเพิ่งเติมให้กับเธอ"

"นายทุนซางซิงคุณคิดว่ายังไง?แม้ว่าจะไม่สามารถให้คุณและนางแบบบเป้นพรีเซนเตอร์ให้กับแบรนด์ชั้นนำได้ แต่แบนรด์ข้างในยังมีพวกแบรนด์เล็กน้อยก็ได้อยู่"

"อีกอย่าง นายทุนซางซิงร่ำรวย และยังมีชื่อเสียง สามารถสร้างรายได้ให้คุณพร้อม กับชื่อเสียงได้......"

ผลกระทบของแบรนด์เป็นส่วนกระทบที่ส่วนที่แปลกที่สุดในธุรกิจยุคใหม่ บางคนมีชื่อเสียงภายในค่ำคืน และมีบางคนก็ดิ่งลงด้วยเหตุนี้ ไม่สามารถพลิกตัวได้

แต่ว่า แบรนด์ในประเทศอย่างซางซิง ความล้มเหลวเป็นไปได้ค่อยข้างน้อย นอกจากอาณาจักรโคกูรยอถูกคนรื้นถอนภายในข้ามคืนว่าไปอย่าง

"คุณยังสามารถติดต่อกับคนของนายทุนซางซิงด้วย?"เจียงชิงเยว่เบิกตาของตัวเองกว้าง กามอย่างตะตะลึง

เธออดไม่ได้ที่จะมองฉี่เติ่งเสียนอย่างระมัดระวัง เด็กนี่ เป็นมังกรที่แม่น้ำจากไหนมาเนี่ย ดูเหมือนจะไม่เอาพวกหัวงูเจ้าถิ่นของโมตูไว้ในสายตาเลย?

พ่อของตัวเอง เป็นถึงรองผู้ถือหางเสือหลงเหมิน เขาบอกตบก็ตบ ครั้งนี้ ตระกูเจิ้งหนึ่งในสามตระกูลหลังของโมตู ก้ไม่สามารถอยู่ในสายตาของเขาได้

ฉี่เติ่งเสียนกล่าว"ซุนหยิงซูของนายทุนซางซิงเป็นเพื่อนของฉัน ช่วยเธอทำสัญญาณเล็กน้อยก็ไม่มีปัญหาอะไร"

โจวจื่อหลินอดไม่ได้ที่จะกล่าวเยาะเย้อ"ขี้โมซะจริง ทำไมคุณไม่บอกว่าประธานาธิบดีของหระเทศมี่เป็นน้องชายคคุณล่ะ?"

ขณะที่พูด โจวจื่อหลินเห็นว่าเจิ้งโหยวปินได้มาถึงแล้ว อดไม่ได้ที่จะเร่งรีบวิ่งขึ้นไป

เธอแสร้งร้องไห้ กล่าวตัดพ้อ"คุณชายเจิ้ง มีคนตีฉัน!​ "

"นี่เป็นสตูดิโอโอที่ฉันเคยเซ็นไว้ก่อนหน้านั้น ฉันตั้งใจมาที่นี่เพื่อช่วยพวกเขา พวกเขากลับไม่เห็นค่า และยังด่าว่าฉันเป็นคนทรยศด้วยซ้ำ"

"อีกอย่าง เจียงชิงเยว่ผู้หญิงเลวคนนี้ยังหาผู้ชายมาตีฉัน......คุณดูหน้าฉันสิ ถูกตบจนบวมแล้ว"

"ฮือฮือฮือ......คุณชายเจิ้ง คุรต้องช่วยฉันระบายความโกรธนะ! "

เจิ้งโหยวปินฟังเเล้วสีหน้ามืดลง

เจยงชิงเยว่ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาเร็วขนาดนี้ และยังได้ยินว่าโจวจื่อหลินจงใจทำเรื่องจริงเท็จอีก อดไมม่ได้ที่จะกังวล รีบร้อนขึ้นหน้า กล่าว"คุณชายเจิ้ง คุณอย่าฟังเธอพูดมั่วซั่วนะ! อีกอย่างเป็นเธอที่ลงมือก่อน พวกเราก็เลย......"

เจิ้งโหยวปินกลับโบกมือไปมา กล่าว"คุณเจียงชิงเยว่ ฉันรู้ว่าเธอเป็นใคร ไม่จำเป็นต้องพูด"

เจียงชิงเยว่ตะลึง

เจิ้งโหยวปินกล่าว"แต่ว่า ผู้หญิงของฉัน เป็นคนที่พวกคนสามารถรังแกได้เหรอ?เธอคิดว่า พ่อของเธอเป็นเจียงซานไห่ แล้วจะทำอะไรก็ได้ โดยที่ไม่ต้องเอาฉันเจิ้งโหยวปินไว้ในสายตาเลย?"

เจียงชิงเยว่กล่าวยิ้มข่มขื่น"เรื่องไม่ใช่อย่างนั้น คุณฟังฉันอธิบายก่อน"

"อธิบายอะไรฉันไม่ฟัง ฉันรู้แค่ว่าผู้หญงของฉันถูกรังแกอยู่ที่นี่! ดังนั้น วันนี้ไม่ว่ายังไง คุณต้องชดใช้ให้ฉัน"เจิ้งโหยวปินกล่าอย่างไม่มีเหตุผล