บทที่ 767 หัวแหลกละเอียด

“ฉันมาหาเรื่องจ้าวม่านเอ๋อร์ แกจะทำอะไร？”

“พ่อของคุณเป็นใครอีก ให้เขามา มาดูๆเมื่ออยู่ต่อหน้าฉัน จะยังกล้าพูดแบบนี้อยู่มั้ย？”

ฉีเติ่งเสียนหันหัวและมองไปที่เสี่ยใหญ่ที่นอนอยู่ตรงบันไดด้วยความดูถูก เอ่ยถามเบาๆ

เสี่ยใหญ่ขยะคนนี้หน้าเต็มไปด้วยความสับสน คิดไม่ถึงว่าพลังของฉีเติ่งเสียนจะป่าเถื่อนขนาดนี้ ไม่ถามถึงประวัติซักคำ เตะแค่ที่เดียวก็ตกบันไดลงไปแล้ว

สำหรับไอ้โง่ที่เข้ามายุ่งแบบนี้ ฉีเติ่งเสียนขี้เกียจเกินกว่าจะให้ความสำคัญโดยธรรมชาติ หันมาและพูดกับจ้าวม่านเอ๋อร์：“รีบหน่อย ความอดทนมีจำกัด”

จ้าวม่านเอ๋อร์พูดขรึมๆ：“ไปเชิญเสียนโปมา！”

“ไม่ต้องเชิญฉัน ฉันมาถึงแล้ว！”

คำพูดยังไม่ทันขาดขำ เสียงเข้มมีพลังได้ลอยขึ้นมา

ชายแก่ๆร่างผอมผมสีเงินเดินเข้ามา สวมชุดราตรีหางนกนางแอ่น มีความรู้สึกของสุภาพบุรุษรุ่นเก๋าที่ไม่เคยตกรุ่น

“เสียนโป คุณชายฉีท่านนี้ต้องการที่จะเอารายได้หนึ่งปีของคาสิโนทั้งหมด คุณว่า พวกเราควรจะให้หรือไม่？”จ้าวม่านเอ๋อร์เปิดปากถามโดยตรง

เย่จือเสียนได้ยินก็หัวเราะไป พูดไป：“รายได้ในปีนี้ ประมาณหนึ่งพันแปดร้อยล้านไหม？ คุณชายฉีพูดจาใหญ่โตขนาดนี้ ไม่กลัวว่าจะตายอยู่ในมือของฉันหรอ？”

ฉีเติ่งเสียนมือนึงถือปืนที่อยู่ในมือ อีกมือล้วงไปในประเป๋ากางเกง หัวเราะ และไม่ได้พูดอะไร

เย่จือเสียนเป็นคนของตระกูลเย่ที่เมืองจิงเต่า สถานะทางสังคมไม่ธรรมดา จ้าวม่านเอ๋อร์ให้เขาออกหน้า แสดงว่าความขัดแย้งได้ถ่ายโอนไปแล้ว ไม่ต้องรับแรงกดดันจากฉีเติ่งเสียนอีก

ตระกูลเย่ในเมืองจิงเต่ามีผลกระทบมาก นั่นมันไม่ธรรมดาเลย ยังไงก็ตามมันเป็นตระกูลใหญ่ที่ควบคุมคาสิโนกว่าครึ่งนึงในเมืองจิงเต่า！

เย่จือเสียนเดินเข้าไปที่หน้าของฉีเติ่งเสียน มองที่เขา พูดด้วยความสงบ：“คาสิโนแห่งนี้ เป็นสิ่งที่พวกเราตระกูลเย่และนายหญิงจ้าวร่วมมือกันเปิดกิจการบริหารขึ้นมา”

ฉีเติ่งเสียนอ้อขึ้นมาหนึ่งเสี่ยงและ ถามกลับ：“แล้วยังไงล่ะ？”

เย่จือเสียนแววตาเยือกเย็น พูด：“ดังนั้น คุณต้องการจะทำแบบนี้จริงหรอๆ？คุณพร้อมที่จะสร้างศัตรูกับตระกูลเย่แล้วหรือยัง？”

ชื่อเสียงตระกูลเย่เมืองจิงเต่า แน่นอนว่าสามารถทำให้คนจำนวนไม่น้อยตกใจ

ในตอนแรกบรรพบุรุษของตระกูลเย่ได้รวบรวมกลุ่มโจรที่โหดร้ายไปที่เมืองเซียงซาน เผา ฆ่า และปล้นสะดม จนถึงหยุดหัวหน้าสมาคมท้องถิ่นจนไม่กล้าออกลาย

คนของตระกูลเย่ ถือปืนอาก้า47อาละวาดตรงถนนใหญ่ในเมืองเซียงซาน เด็ดขาดไม่มีความประณีประนอมต่อสู้รุนแรงกับตำรวจ......

ขณะนั้นเองด้วย ตระกูลเย่อาศัยวิธีการใช้กำลังป่าเถือนสะสมทรัพยากรณ์ ต่อมาได้ย้ายถิ่นฐานมาที่เมืองจิงเต่าแล้ว และพูดคุยร่วมมือกับ“ราชานักพนัน”ในตอนนั้น ก่อกิจการคาสิโนขึ้นมา

“ตระกูลเย่ของพวกคุณในตอนแรกก็ไม่ใช่ถือปืนไปปล้นผู้คนด้วยหรอกหรอ？ตอนนี้ในมือฉันมีปืน คุณอย่ามาพูดจาไร้สาระกับฉัน：“ฉีเติ่งเสียนพูดและหรี่ๆตา

“ปืนไอ้ของพรรค์นี้ ไม่คุ้มเงินหรอก” เย่จือเสียนกลับหัวเราะฮาฮา “คุณใช้ปืนหนึ่งกระบอก สามารถจัดการได้กี่คน？”

ระหว่างบทสนทนา ด้านหลังเย่จือเสียน มีเงากี่คนปรากฎขึ้นมา พลังชี่และเลือดของทุกคนน่าเกรงขาม แสดงถึงระดับกังฟูไม่ธรรมดา

ฉีเติ่งเสียนเหลือบมองไป พูดชิลๆ：“ฉันจะตีสิบคน！”

“？？？”

หยางกวนกวนที่ดูอยู่ข้างๆก็มึนงงนิดหน่อย นี่มันตอนไหนแล้ว ยังจะเล่นมีมอยู่......

จ้าวม่านเอ๋อร์หน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เยือกเย็น และพูด：“คุณชายฉี ถ้าหากคุณต้องการรายได้กิจการทั้งหมดของหนึ่งปี ต้องผ่านเสียนโปไปก่อน ในคาสิโนนี้ เสียโปพูดยังไงก็อย่างงั้น แต่ฉันไม่ใช่”

สีหน้าของเย่จือเสียนเคร่งขรึมทันที พูด：“ชีวิตวัยรุ่น หลายปีมาแล้ว ยังไม่เคยมีใครกล้าที่จะมาอยู่หน้าตระกูลเย่และขโมยเงิน！คุณกล้ามาวันนี้ก็อย่าได้กลับไปเถอะ！ไม่ว่าคุณจะภูมิหลังอะไร มีสถานะอะไร วันนี้จะต้องตาย！”

หลังจากพูดคำนี้เสร็จ ร่างกายของเข่าสั่นพรวดพราด ออร่าที่น่าสะพรึงกลัวโหมพัดขึ้นมาอย่างรุนแรงทันที！

ชุดราตรีนกนางแอ่นที่แนบร่างกาย ทันใดนั้นก็ถูกขยายด้วยกล้ามเนื้อที่บวมขึ้นของเขา เกือบจะขาดกระจุยอย่างงั้น

เสียงซวาดังขึ้นผู้มีฝีมือสูงทั้งสี่ที่อยู่ด้านหลังของเย่จือเสียนก็กระจัดกระจายไปสี่ทิศ ฉีเติ่งเสียนแหละหยางกวนกวนทั้งสองคนถูกขังอยู่ตรงกลาง

จ้าวม่านเอ๋อร์หัวเราะไปและพูด：“นี่เป็นสิ่งที่คุณรนหาเอง”