บทที่ 789 แทงให้ตาบอด

แม้ว่าไป่หลิ่วจะตาบอด แต่เขาก็ยังมีความภาคภูมิใจของนักรบ ไม่มีทางที่จะก้มหัวให้กับความชั่วร้ายนี้

ยิ่งกว่านั้น ในปีนั้นเหวินชางอู๋ทำสิ่งชั่วร้าย ถูกเธอตีจนขาหัก แล้วไล่ออกไป! แม้ว่าตอนนี้ตัวเองจะไม่เก่งเหมือนแต่ก่อน แต่ถ้าให้เธอก้มหัวให้คนแบบนี้ อย่างนั้นจะง่ายกว่ามั้ยถ้าฆ่าเธอทิ้งซะ

แต่ว่ายังดีที่ฉี่เติ่งเสียนยินดีที่จะออกมือแก้ไขปัญหานี้

อีกอย่าง เธอชัดเจนมากความสามารถของฉี่เติ่งเสียนน่ากลัวมาก!

"ของที่ไม่รู้ที่ไม่รู้ที่อยู่ที่ตาย อย่างนั้นวันนี้ขอฉันดูความสามารถของคุณ ว่ามีคุณสมบัติที่จะแก้ไขปัญหานี้! "เหวินชางหวู่กล่าว กระทืบเท้าลงพื้น เสียงดังสนั่น อย่างกับจะเริ่มลงมือแล้ว

ฉี่เติ่งเสียนยืนอย่างสงบนิ่ง ยกมือซ้ายขึ้น โบกมือต่อหน้าเหวินชางหวู่

เห็นท่าทางของอีกฝ่ายที่ดูถูกตัวเอง เหวินชางหวู่อดไม่ได้ที่จะตะลึง ต่อด้วยระเบิดความโกรธออกมา!

เห็นเขากระทืบเท้าลงพื้น อย่างกับฟ้าร้อง ก้าวเดียวก็ไปถึงข้างหน้าของฉี่เติ่งเสียน ยกหมัดแล้วต่อย เล็งไปที่คางของฉี่เติ่งเสียนโดยตรง

เหวินชางหวู่ก็นับว่าเป็นคนที่มีฝีมือสูงระดับหนึ่ง แต่ว่า ข้างหน้าของเขา เป็นถึงฉี่เติ่งเสียน......อาจจะพูดว่า เทพแห่งการต่อยมวย!

ไมเคิลผ่านการเล่นบาสเกตบอล เปลี่ยนจากมนุษย์กลายเป็นเทพได้สำเร็จ

ฉี่เติ่งเสียนเพียงแค่ผ่านการต่อยมวย สำเร็จการเปลี่ยนแปลงแบบนี้

"ในเมื่อคุณรังแกไป่หลิ่วจนตาบอด อย่างนั้นฉันก็จะทำให้คุณตาบอด ให้คุณสู้กับเธออย่างเท่าเทียมสักครั้ง! "ร่างกายฉี่เติ่งเสียนถอยหลังไปหนึ่งก้าว หลบหมัดนี้ได้

"เรื่องตลก พึ่งเพียงคุณ? !"เหวินชางหวู่อดไม่ได้ที่จะยิ้มกล่าว หลังจากหมัดแรงไม่โดน ร่างกายบิดตาม หันมาด้านข้าง หมัดเดียวต่อยไปที่ขมับฉี่เติ่งเสียน

เขาลงมือได้ดุเดือด แต่ละท่าจะเอาถึงชีวิต ไม่เข้าใจคำว่าออมมือเลยด้วยซ้ำ

ฉี่เติ่งเสียนเพียงเอามือบังไว้ที่หู หลบหมัดของเหวินชางหวู่ออกไปอย่างง่ายดาย ต่อด้วย ก้าวไปข้างหน้าคว้ามัน ในขณะเดียวกันก็ยื่นมือขวาออกมารวมกับสายฟ้า!

อวี้เสี่ยวหลงก็สังเกตุการเคลื่อยนไหวของฉี่เติ่งเสียนตลอด เธออยากเห็นให้ชัดเจน การต่อยมวยได้มาถึงระดับนี้แล้ว จะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างไร

"ปั้ง! "

เสียงแตกหัก

ตามด้วยเสียงกรีดร้องของเหวินชางหวู่ หลังจากนั้น ปิดบังใบหน้าตัวเองไว้แล้วถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง

ดูให้ละเอียดขึ้น เห็นเพียงระหว่านิ้วของเขา มีเลือดไหลออกมาไม่หยุด

อวี้เสี่ยวหลงอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง ที่เห็นเมื่อกี้ ได้ใช้ท่าหนึ่งในหมัดไท่จู่"ท่าเจ็ดดาว" เหยียดนิ้วออกมา สามค้ำงอสี่ อ้อมแขนที่เหวินชางหวู่ป้องกันใบหน้าไว้โดยตรง ราวกับสายฟ้าแทงงเข้าไปในดวงตาของเขา!

แม่ว่าไป่หลิ่วจะมองไม่เห็น แต่สามารถได้ยิน เธอได้เสียงกรีดร้องที่เจ็บปวดของเหวินชางหวู่

เธอรู้ว่า อย่างทีฉี่เติ่งเสียนพูดเมื่อกี้ จะทำให้ตาของเหวินชางหวู่บอด

ลูกน้องเหวินชางหวู่ที่เห็นแล้ว ต่างก็ตกใจมากจนใบหน้าขาวโพลนราวหิมะ!

"ตอนนี้ คุณสามารถท้าไป่หลิ่วได้อย่างเปิดเผยแล้ว ฉันยังไม่เข้าไปแทรกแน่นอน"ฉี่เติ่งเสียนกล่าวเสียงเบา

อวี้เสี่ยวหลงอดไม่ได้ที่จะมองนิ้วของฉี่เติ่งเสียน พบว่าไม่มีเลือดอยู่บนนั้น

"พลังราวตาข่ายใหญ่ ร่างกายราวใบบัว ด้วยกำลังทั้งหมด แม้แต่ฝนก็ไม่อาจตกลงมาได้……นี่ก็คือความน่ากลัวของเจอเทพไม่เลวเหรอ?จากล่างขึ้นบน เลือดลมเคลื่อนไหว ไม่มีความเสียใจใด"อวี้เสี่ยวหลงแอบคิดในใจ

เหวินชางหวู่เจ็บจนล้มลงพื้น กลิ้งอย่างต่อเนื่อง ปากก็ตะคอกด่ากล่าว"คุณกล้าทำให้ฉันตาบอด คุณรู้มันว่าฉันเป็นลูกน้องของใคร?ฮ๊าฮาฮา……ฉันจะฆ่าคุณให้ได้! "