ตอนที่ 791
บทที่ 793 หมดประโยชน์ก็ทิ้ง
October 21, 2026
เรือบรรทุกสินค้าจอดเทียบท่าอย่างปลอดภัย ทหารจํานวนหนึ่งก็รีบวิ่งไปที่หัวเรือและมัดผู้ชายเหล่านั้นให้นั่งยองๆบนพื้น
อวี้เสี่ยวหลงออกสั่งกับชายวัยกลางคนที่มีดาวมังกรอยู่บนไหล่ของเขา แล้วเธอก็หันไปพูดด้วยรอยยิ้มกับฉีเติ่งเสียนว่า: “ทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์”
ฉีเติ่งเสียนกลอกตามองบน: “คิดไม่ถึงว่านายพลอวี้จะคิดมากขนาดนี้ เลี้ยงข้าวฉันมื้อเดียวก็เอาฉันไปนับด้วย!”
อวี้เสี่ยวหลงพูดอย่างใจเย็นว่า: “ไป๋หลิ่วตาบอด มันสมเหตุสมผลที่นายจะยืนขึ้นเพื่อช่วยเธอแก้ไขความขุ่นเคืองบางอย่าง ยิ่งกว่านั้นนี่เป็นสิ่งที่ดี นายรู้ไหมว่ามีผู้หญิงกี่คนบนเรือบรรทุกสินค้านี้?”
ฉีเติ่งเสียนขมวดคิ้ว และอวี้เสี่ยวหลงก็พูดต่อว่า : “มีเกือบสามสิบชีวิต”
สิ่งนี้ทําให้ใบหน้าของฉีเติ่งเสียนมืดลงและพูดว่า: “หยวนเซิงลู่ต้องการทำอะไร?”
“ก็อย่างที่นายเห็น มันการค้ามนุษย์!”
“ฉันได้ตรวจสอบเบาะแสผ่านทางหนานหยางเฉินกรุ๊ป โดยชี้ไปที่แก๊งอาชญากรขนาดใหญ่ในเตียนเป่ย”
“แก๊งนี้มีส่วนร่วมในการฉ้อโกงโทรคมนาคม การค้ายาเสพติด การลักลอบขนอาวุธ การค้ามนุษย์ และการกระทําที่ผิดกฎหมายอื่นๆ”
“และแก๊งนี้มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับกลุ่มคนบางกลุ่ม และแม้กระทั่งเกี่ยวข้องกับกองกําลังจีนในสหรัฐอเมริกา.…..”
“หยวนเซิงลู่จะขายผู้หญิงเหล่านี้ให้กับเตียนเป่ยในราคาที่สูง”
“ถ้าโชคดีมีวาทศิลป์ในการพูดก็จะได้ชีวิตดีหน่อย และอาจจะกลายไปเป็นหัวหน้าชักจูงให้ผู้บริสุทธิ์คนอื่นมาอีก”
“ถ้าโชคไม่ดี ก็อาจจะถูกขายให้กับตลาดกลางคืน”
“มันแย่กว่านั้นก็คือ…..ขายอวัยวะ ขายเลือด และอื่นๆ”
อวี้เสี่ยวหลงดูเคร่งขรึมและพูดช้าๆ
ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าอย่างเงียบ ๆ เจียงชิงเย่ว์ที่อยู่ด้านข้างได้ยินเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเทาด้วยความกลัว
อวี้เสี่ยวหลงกล่าวว่า: “คนไหนมีพื้นฐานที่ดีกว่าหน่อยก็จะถูกขายไปต่างประเทศและกลายเป็นเมียน้อยของบุคคลสําคัญเหล่านั้น”
ฉีเติ่งเสียนส่ายหัวและพูดว่า: “ไอ้พวกสารเลวพวกนี้มันทำทุกอย่างที่ไร้ศีลธรรมเพื่อเงิน! ไอ้ขยะพวกนี้มันต้องจับขังคุก โยวตูของฉัน ไม่ถึงสองวันพวกมันก็จะถูกเล่นงานจนตายแน่”
คนส่วนใหญ่ที่ถูกคุมขังไว้ในเรือนจําโยวตูนั้นจะมีแต่พวกคนสารเลวไร้ศีลธรรม ลักษณะนิสัยของคนพวกนี้สามารถทำทุกอย่างได้แม้แต่รังแกผู้หญิงโดยไม่รู้ละอายแก่ใจอะไรเลย
ในเวลานี้เจียงชิงเย่ว์ก็คิดขึ้นมาได้ว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอคือ อวี้เสี่ยวหลง!
“ว้าว นายพลอวี้ ฉันเป็นแฟนคลับของคุณ คุณถ่ายรูปกับฉันได้ไหม?” จู่ๆ เจียงชิงเย่ว์พูดขึ้นมา
“ไม่ได้” อวี้เสี่ยวหลงตกตะลึง จากนั้นก็อ้าปากปฏิเสธทันที
เจียงชิงเย่ว์พูดว่า : “ถ้าอย่างนั้นฉันขอช่องทางการติดต่อได้ไหมคะ? คุณช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันต้องตอบแทนคุณ!”
“ไม่ต้อง!” อวี้เสี่ยวหลงมีสีหน้าที่เย็นชาอย่างไร้เยื่อใย
สุดท้ายเจียงชิงเย่ว์ก็เม้มริมฝีปากของเธอ และรู้สึกน้อยใจ
ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ เจียงชิงเย่ว์ดูเหมือนจะเป็นผู้หญิงที่มีบุคลิกเป็นผู้ใหญ่ แต่จริงๆ แล้วเธอก็เป็นเหมือนเด็กที่ยังไม่โต
ฉีเติ่งเสียนมองไปยังเหล่าเด็กหญิงสาวที่ได้รับการช่วยเหลือ พวกเธออยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้ เส้นผมของพวกเธอยุ่งเหยิงไปหมด แต่ใบหน้าของพวกเธอนั้นดูสวยงาม
ทันทีที่ได้เห็นเหล่าทหารของหัวกั๋ว พวกเธอก็ต่างพากันเข้าไปกอดและร้องไห้อย่างขมขื่น
“ไม่เป็นไร พวกเธอได้รับการช่วยเหลือแล้ว มีพวกเราอยู่จะไม่มีใครสามารถทําร้ายพวกเธอได้!” ทหารคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยเสียงต่ำ
ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะพยักหน้าตาม เครื่องแบบของทหารเหล่านี้เป็นเสื้อผ้าที่สร้างความมั่นใจให้กับพวกเธอได้มาก ใบหน้าที่เรียบง่ายของพวกเขาเป็นด้านที่หล่อที่สุดของประเทศ
เหล่าหญิงสาวถูกทหารรับลงจากเรือ จากนั้นก็พากันแยกย้ายขึ้นรถฉุกเฉินไปส่งที่โรงพยาบาล
ฉีเติ่งเสียนถอนหายใจและพูดว่า: “ฉันหวังว่าการดำเนินการครั้งนี้ จะไม่มีการประนีประนอมในพจนานุกรมของเธอ ถ้าเกิดมีขึ้นมา ฉันก็คงจะต้องแหกกฎของการเรียนศิลปะการต่อสู้แล้ว!”