บทที่ 798 หยางยี่ผู้ยิ่งใหญ่

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างใจเย็น: "นี่ไม่ใช่เรื่องของความกล้าหาญ แต่มันเป็นเรื่องจริง"

หยางยี่พูดขึ้นอย่างเหยียดหยาม: "อย่างนั้นหรอ? ถ้าอย่างนั้นทำให้ฉันเห็นสิว่าคุณเปลี่ยนจินตนาการในหัวให้เป็นความจริงได้!"

หลี่จุ้นหยานหันไปเยาะเย้นใส่ซุนอิ่งซูว่า: "แม้ว่าตอนนี้คุณนายซุนจะทรงอิทธิพล แต่ก็ใช่ว่าจะสามารถพูดอะไรต่อหน้าชาวอเมริกันได้ สุดท้ายอิทธิพลของเธอก็ไม่ได้ช่วยอะไร"

“คุณฉี ถ้าคุณคิดจะกอดขาเธอเอาตัวรอด นั่นก็ถือว่าไร้ประโยชน์มากทีเดียว!”

“ถึงอย่างไรแล้ว กลุ่มธุรกิจซ่างชิงก็ไม่ใช่ที่ๆคนนอกอย่างเธอจะสามารถปกครองได้!”

ใบหน้าของซุนอิ่งซูเต็มไปด้วยความไม่แยแส หลายวันที่ผ่านมา ฉีเติ่งเสียนเองได้โทรศัพท์ติดต่อไปหาวิโนกราดอฟ พวกคนโง่เหล่านี้คงยังไม่รู้ใช่ไหม?

วิโนกราดอฟเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับการส่งก๊าซธรรมชาติ หากเขาไม่เต็มใจที่จะขายก๊าซธรรมชาติให้ มันก็ไร้ประโยชน์ ต่อให้คุณจะได้รับการสนับสนุนจากประธานาธิบดีประเทศเสวี่ยก็ตาม

การตัดสินใจทั้งหมดขึ้นอยู่กับความคิดของวิโนกราดอฟ

“สงบปากสงบคำไว้บ้างก็ดี ไม่อย่างนั้นจะถูกตบหน้าเอาเสียเปล่าๆ” ฉีเติ่งเสียนพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย

“คุณฉี คุณเองก็รู้ว่าตนเองไม่ควรพูดมากความเช่นกัน” หยางยี่พูดขึ้นอย่างใจเย็น

ในขณะนั้นเอง มีชายผิวขาว ผมบลอนด์ ตาสีฟ้าเดินเข้ามา ท่าทางเย่อหยิ่งในท่วงท่าการเดิน ดูยังไงก็เป็นเอกลักษณ์ของชาวอเมริกันผิวขาว

เขาคือน้องชายของเชลบี ชื่อว่าดิแองเจโล

หลังจากที่ดิแองเจโลเข้ามา แขกทุกคนก็ออกมาทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ผู้คนต่างหวังว่าตนเองจะมีโอกาสได้เข้าไปในสมาคมเเละสามารถหาผลประโยชน์ให้กับตนเองได้

แต่ด้วยความเย่อหยิ่งของดิแองเจโล เขาเพียงพยักหน้าให้เล็กน้อย จากนั้นเดินตรงไปหาหยางยี่

จนกระทั่งเขาเห็นหยางยี่ ความเย่อหยิ่งที่มีบนใบหน้าของเขาก็ได้หายไปทันที จากนั้นเขาพูดว่า: "หยางยี่ เพื่อนรัก!"

หยางยี่ยื่นมือออกไปจับมือของดิแองเจโลแล้วพูดว่า "ดิแองเจโล ยินดีต้อนรับเข้าสู่ประเทศจีนของเรา! เมืองโมตูมีสถานที่น่าสนใจมากมาย ไว้ฉันจะพาคุณชม"

หยางยี่อยู่ที่สหรัฐอเมริกามาหลายปีเเล้ว เขาส่งเสริมและให้ความร่วมมือระหว่างบริษัทบางแห่งในจีนกับสมาคมพันธมิตรตะวันออก ซึ่งทำให้สมาคมพันธมิตรตะวันออกทำเงินได้มากมาย ดังนั้น ดิเเองเจโลจึงต้องให้ความเคารพกับเขาในระดับหนึ่ง

เมื่อทุกคนเห็นดิแองเจโลผู้เย่อหยิ่งให้ความเคารพแก่หยางยี่ พวกเขาก็รู้สึกชื่นชมหยางยี่มากขึ้น

หยางยี่สมควรแล้วที่เป็นหัวหน้าตระกูลหยาง และตระกูลหยางก็สมควรแล้วที่ได้เป็นสามตระกูลหลักของโมตู เพราะขนาดบุคคลสำคัญของสมาคมพันธมิตรตะวันออกก็ยังให้ความเคารพเมื่อเผชิยหน้ากับเขา

“ฉันรู้ว่าทุกคนในที่นี้ต้องการมีส่วนร่วมในสมาคมพันธมิตรตะวันออก” ดิแองเจโลพูดเสียงดังในขณะที่จับมือกับหยางยี่

“แต่สมาคมพันธมิตรตะวันออกของเรามาจากต่างแดน และตระกูลหยางก็เป็นหุ้นส่วนหลักของเรา”

"ดังนั้น หากพวกคุณต้องการเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของเราก็ขอให้พวกคุณพยายามแสดงความปรารถนาและความสามารถของพวกคุณให้เห็นอย่างเต็มที่!"

เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดนี้ พวกเขาก็มีแรงหึกเหิมขึ้นมาทันที แต่ละคนที่อยู่ตรงนั้นมองไปหาหยางยี่ด้วยสายตาเเน่วแน่ ราวกับว่าตนเองเป็นสาวสวยอันดับหนึ่งของประเทศ

หลังจากที่หยางยี่ได้ยินในสิ่งที่ดีแองเจโลพูด เขาก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา และเขาพูดว่า: "ดิแองเจโล คุณช่างมีน้ำจิตน้ำใจสำหรับฉันเสียจริง! ตระกูลหยางของเราช่วยเหลือสมาคมพันธมิตรตะวันออกก็จริง แต่ฉันไม่คิดว่าตนเองสมควรได้รับคำชมจากคุณเลยแม้แต่น้อย”

ดิแองเจโลตบไหล่หยางยี่อย่างเบามือและพูดออกมาว่า "คุณนำผลประโยชน์มากมายมาสู่สมาคมพันธมิตรตะวันออกของเรา คุณเป็นเพื่อนของฉัน ดังนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกที่ฉันจะช่วยคุณ!"

ในขณะนี้ หยางยี่รู้สึกกระหยิ่มใจและได้หน้ามากทีเดียว

ทุกคนมองไปที่ฉีเติ่งเสียนและคนของเขา สายตาของพวกเขาเปลี่ยนจากความดูถูกเป็นสงสารทันที

คนโง่เหล่านี้ทำให้หยางยี่ ซึ่งเป็นหุ้นส่วนของสมาคมพันธมิตรตะวันออกขุ่นเคือง และยัง "ต้องการทั้งหมด" นี่พวกเขากำลังล้อเล่นกับใครอยู่?

“คุณฉีได้ยินหรือเปล่า?” หยางยี่หันหน้าไปมองที่ฉีเติ่งเสียนและถามด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน