ตอนที่ 82
บทที่ 82 ลงมือก่อนได้เปรียบก่อน
October 21, 2026
หลี่อวิ๋นหว่านก็พยายามอ้อนวอนให้ฉีเติ่งเสียนแนะนำเธอให้หวงฉีปินรู้จัก
“น้องสาวของผมจะจัดงานวันเกิด พ่อเลยอยากจัดงานให้ยิ่งใหญ่สักหน่อยเลยไปยืมเรือสำราญของญาติมา ถึงเวลานั้นขอปรมาจารย์ฉีให้เกียรติมาร่วมงานด้วยนะครับ!” หวงฉีปินยิ้มให้กับฉีเติ่งเสียน
“อืม ไม่มีปัญหา ผมได้ตอบรับนายกหวงไปแล้ว” ฉีเติ่งเสียนพูด
หลี่อวิ๋นหว่านอดสงสัยไม่ได้ว่า ฉีเติ่งเสียนมีความสัมพันธ์อย่างไรกับครอบครัวนายกหวงกันแน่? เธอก็ได้รับเชิญไปงานนี้เหมือนกัน แต่เจ้าของงานไม่ได้มาเชิญด้วยตัวเองและมาเน้นย้ำให้ไปงานแบบนี้
เมื่อกินข้าวเสร็จ หวงฉีปินก็พูดว่า: “ปรมาจารย์ฉีอยากไปเล่นสนุกกับพวกเราหน่อยไหม? ตรงข้ามเป็นออนเซ็นที่ใหญ่และดีที่สุดในจงไห่”
ฉีเติ่งเสียนรู้ว่าออนเซ็นมีไว้ทำไม เขาส่ายหัวแล้วพูดว่า: “ไม่ไปดีกว่า ผมแต่งงานแล้ว ไม่อย่างนั้นจะถือเป็นการไม่ให้เฉียวชิวเมิ่งเสียใจ”
หวงฉีปินหัวเราะ: “ผมเกือบลืมไปเลยว่าปรมาจารย์ฉีแต่งงานแล้ว ภรรยาสาวสวยเฉียวชิวเมิ่งเป็นถึงประธานเฉียวกรุ๊ป”
“อย่างนั้นน่าเสียดายแย่เลย ผมได้ยินมาว่าเจ้าของออนเซ็นได้คัดสรรช่างฝีมือที่ดีที่สุดมาจากเกาหลีและญี่ปุ่นเลยนะ”
“อย่างนั้น ผมคงต้องไปชวนเพื่อนๆไปเยี่ยมชมสักหน่อย ……”
ฉีเติ่งเสียนพูด: “ในเมื่อคุณชายหวงออกปากเชิญ ผมคงต้องไปแล้ว”
หวงฉีปินตกตะลึง
ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างจริงจังว่า: “มันไม่ง่ายเลยที่ชาวต่างชาติจะมาเติบโตที่ประเทศจีน ผมลองไปสัมผัสการนวดสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน”
“คุณอย่าเพิ่งเข้าใจผิด ผมแค่อยากจะไปชี้แนะทักษะของพวกเธอสักหน่อย เพื่อให้พวกเธอสามารถอยู่รอดได้ดีขึ้นในประเทศของเรา”
“เพื่อมิตรภาพระหว่างประเทศเป็นหลัก ไม่สําคัญว่าพวกเธอจะสวยหรือไม่สวย!”
หวงฉีปินหัวเราะออกมา ก่อนจะตบไปที่ไหล่ของฉีเติ่งเสียน: “ฮ่าฮ่า ปรมาจารย์ฉีอารมณ์ขันจริงๆ ”
หลี่อวิ๋นหว่านเพิ่งคิดว่าฉีเติ่งเสียนเป็นคนที่เคารพในหน้าที่ของตัวเอง แต่เมื่อกี้ที่ฟังเขากลับเปลี่ยนคำพูด:“นายไม่ควรไป นายไม่กลัวทำให้เมิ่งเมิ่งเสียใจเหรอ?”
หวงฉีปินกระแอม ก่อนจะพูดติดตลกว่า: “ใช่สิ แม้ว่ามันจะเป็นแค่การนวด แต่ปรมาจารย์ฉีแต่งงานแล้ว ไม่เป็นดีกว่าครับ เดี๋ยวคุณเฉียวชิวเมิ่งจะเข้าใจผิดเอา”
“เฉียวชิวเมิ่งคือใครกัน?” ฉีเติ่งเสียนถามด้วยความแปลกใจ
หลี่อวิ๋นหว่านดึงเสื้อของฉีเติ่งเสียน ในใจเธอรู้สึกไม่เป็นสุขและพูดด้วยความโกรธว่า: “ไม่ได้ นายไปไม่ได้ ถ้านายกล้าไป ฉันจะไปบอกเมิ่งเมิ่ง ถึงเวลานั้นฉันจะคอยดูว่านายยังกล้ามีหน้าไปเจอเธออีกไหม!”
ฉีเติ่งเสียนขยับมุมปากพร้อมกับถอนหายใจ และพูดกับหวงฉีปินว่า : “เหล่าหวง เมื่อกี้ผมแค่ล้อเล่น พวกคุณไปสนุกกันเถอะ”
หวงฉีปินหัวเราะก่อนจะนำเพื่อนๆไปเที่ยวออเซ็น ฉีเติ่งเสียนทำได้แต่เพียงส่งสายตาอิจฉาให้กับพวกเขา
“ผู้หญิงนี่ ไม่ช่วยแล้วยังจะทำให้เกิดปัญหาอีก” ฉีเติ่งเสียนชำเลืองมองไปยังหลี่อวิ๋นหว่าน ก่อนจะพูดประโยคนี้ซ้ำในใจ
หลี่อวิ๋นหว่านหัวเราะเย็น: “ผู้ชายเหมือนกันหมด ภายนอกดูซื่อสัตย์ แต่ภายในกลับไม่มีศีลธรรม”
ฉีเติ่งเสียนพูดว่า: “ผมแค่อยากเห็นมิตรภาพระหว่างประเทศ ไม่มีศีลธรรมตรงไหน? ปฏิบัติอย่างตรงไปตรงมา กังวลเกี่ยวกับประเทศและประชาชน!”
หลี่อวิ๋นหว่านแสดงสีหน้าดูถูก และไม่อยากจะรับฟังคำพูดของเขา
“โอเค ไม่ไปก็ไม่ไป ดึกมากแล้ว ผมกลับก่อนนะ คุณก็กลับบ้านเองแล้วกัน” ฉีเติ่งเสียนพูด
“ไม่ได้ ฉันจะคอยจับตาดูนายไว้ ถ้าเกิดฉันกลับบ้านไป แล้วนายแอบไปออนเซ็นกับพวกเขาล่ะ!” หลี่อวิ๋นหว่านเท้าเอว พร้อมพูดอย่างชอบธรรม
ฉีเติ่งเสียนทำได้เพียงแอบบ่นคำสองคำ ก่อนจะนั่งรถของหลี่อวิ๋นหว่านกลับวิลล่าวิมานเมฆ
“คุณคงไม่ได้คิดจะนอนบ้านผมหรอกนะ?” ฉีเติ่งเสียนถามขึ้น พร้อมกับจ้องมองไปยังหลี่อวิ๋นหว่าน