บทที่ 884 ไอ่บ้านนอกหนานหยาง

"แม่งเอ้ย ไอ่เชี้ยนี่ คงจะแอบด่าฉันไม่น้อยเป็นหมาสองมตราฐาน! "

"เมื่อครู่ เขาเกือบจะอารมณ์เสีย คิดว่าฉันฟังผด?"

เมื่อฉี่เติ่งเสียนวางสาย ในใจอดไม่ได้ที่จะโกรธ สาปแช่งและะวางโทรศัพท์

สถานการณ์ของหวงชงเขาก็ยังพอเข้าใจ ในใจอดไม่ได้ที่จะมีไฟโทสะ เวลานั้นคนเขาต้องเผชิญกับลมฝน ทุ่มหัวและเลือด สรุปแล้ว แฟนสาวกลับถูกชายหนุ่มผู้มีอำนาจรังแก?จากนั้น เขาไปล้างแค้น ถูกตัดขาไปข้างหนึ่งไม่ว่า ท้ายที่สุดแล้วยังถูกขับไล่ออกจากกลุ่ม?

"อืม......หวงชงใช้ปืนไม่เลว แม้ว่าศิลปะการต่อสู้จะขาดไปนิด แต่ก็ยังพอรับได้"ฉี่เติ่งเสียนคิด เตรียมให้คำแนะนำหวงชงตามความถนัด

ยังไงก็เป็นลูกศิษย์ จะเพราะว่าหวงชงเป็นผู้ชาย ไม่มีการปฏิบบัติที่แตกต่างงจนเกินไปหรอก?

รองหัวหน้าเป็นหมาสองมาตราฐาน?ชัดเจนว่าไม่ใช่ เขาเพียงแค่ชอบดูหยางกวนกวนต่อยมวยก็เท่านั้น ไม่เกี่ยวกับมาตราฐาน ไม่มีความเกี่ยวข้องแม้แต่น้อย มีการปฏิบัติต่างกันยังไง?

ฉี่เติ่งเสียนหันไปกล่าวกับอิเลียน่า จินหวา"กลับมาฉันจะหาบอดี้การ์ดให้เธอ หลีกเลี่ยงคนไม่ดีของประเทศเสวี่ยข้ามกกำแพงมาลักพาตัวเธอ เธอวางใจทำงานได้ เมื่อถึงเวลาก็ไปประเทศมี่ซะ เธอไม่ต้องกังวลฉัน ไ่มีใครทำอะไฉันได้"

อิเลียน่า จินหวากล่าวอย่างสงสัย"แล้วเกิดอะไรขึ้นกับแผลกระสุนปืนใหม่ของคุณ?"

"ตบหน้าฉัน มีประโยชน์อะไรสำหรับเธอ?"ฉี่เติ่งเสียนถามด้วยสีหน้าตกตะลึง

"ฉันเพียงแค่อยากเตือนให้คุณระวังตัวด้วย คุณเกิดเรื่อง เอวาก็ไม่อยากมีชีวิตแล้ว! "อิเลียน่า จินหวาพูดอย่าอ่อนโยน

ฉี่เติ่งเสียนรู้สึกว่าถ้ายังคุยกับซัคคิวบัสนี่อีก งานประมูลตัวเองก็ไปไม่ทันแล้ว บอกลาเธอทันที

จนกว่าจะจากไป อิเลียน่า จินหวาก็ยังมองเขาด้วยดวงตาสีฟ้าสุกใสดวงโต ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ เป็นตัวอ่อนโยนจริงๆ

ตั๋วงานประมูล เป็นอวี้เสี่ยวหลงที่ให้เขา

ไม่พูดไม่ได้เลย นายพลอวี้ซื่อสัตย์มาก ถูกฉี่เติ่งเสียนใช้ท่า"วัวเหล็กไถนา"ทำให้เธอโกรธขนาดนั้น ก็ยังยินดีที่จะช่วยเขา

"หยุนติ่งเทียนกง"การประมูลยังคงดึงดูดความสนใจของผู้มั่งคั่งจำนวนมาก เนื่องจาก วิลล่าแห่งงนี้มีเชื่อเสียงมานานแล้ว แม้แต่ต่เจ้าของป็นใครก็ยังไม่รู้

แต่ว่า เพราะบ้านเคยเสียหายแล้ววครั้งหนึ่ง แม้ว่าตอนนี้ได้ซ่อมแซมแล้ว แต่ก็ยงไม่กล้าตั้งราคาเริ่มต้นไว้สูงเกินไป

แต่ว่า ราคาประมูลนี้ ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้หลายคนที่คิดว่าตัวเองรวยกลับท้อถอยให้--หนึ่งพันล้าน

"หยุนติ่งเทียนกง"ราคาแรงงคือสองพันล้าน บวกเพิ่มกับค่าซ่อมแซมมด้านในอีก ราคาพุ่งไปถึงสามพันล้านโดยตรง เมื่อประสบกับการระเบิดแล้วครั้งหนึ่ง ราคาถึงไ้ด้ลดลงมาก

ฉี่เติ่งเสียนเพิ่งมาถึง ก็พบกับหวังเจี้ยนเฉิง

รอบตัวหวังเจี้ยนเฉิงรายล้อมไปด้วยกลุ่มนักธุรกิจผู้มั่งคั่ง ใครไม่รู้บ้างว่าในเมืองหลวงตระกูลหังถูกเรียกว่า"หวังซานเซิง"?ทำสัญญาโครงสร้างพื้นฐานส่วนใหญ่ในสามจังหวัด นั้นจะทำเงินได้เท่าไหร่?

ดังนั้น หวังเจี้ยนเฉิงต้องเป็นคนที่ได้รับความนิยมอย่างมาก แต่ละคนอยากร่วมธุรกิจกับเขา หรืออาจจะ ได้รับการลงทุนสักเล็กน้อยก็ยังดี!

ฉี่เติ่งเสียนใช้ใบหน้าของหลี่ปั้นเสียนเข้างาน เห็นผู้คนคุ้นหน้าไม่น้อยเลย รวมถึงหวังว่านจินบุคคลที่รวยที่สุดในจงไห่ ยังมีจ้าวเฮยหลงหัวหน้าหอการค้ามังกรดำ ผู้ถือหางเสือหม่าหงจวินของจังหวัดตงไห่......

"ฮ๊าฮ๊าฮ๊า นี่ไม่ใช่ไอ้บ้านนอกของหนานหยาง ประธานหลี่เหรอ?"หวังเจี้ยนเฉิงเห็นฉี่เติ่งเสียน แยกออกจาผู้คนโดยตรง เดินหัวเราะเข้ามา

หวังว่านจินได้ยินหวังเจี้ยนเฉิงเรียกฉี่เติ่งเสียนเช่นนี้ อดไม่ได้ที่จะมองดูด้วยความแปลกใจ

ไอ้บ้านนอกของหนานหยาง?

คนนี้อ้วนเล็กน้อย นักธุรกิจที่หน้าตาดูร่ำรวย เป็นนักธุรกิจของหนานหยางเหรอ?นักธุรกิจของหนานหยาง มาร่วมงานประมูลที่"หยุนติ่งเทียนกง"ด้วยหรือ?

การประมูลมีรัฐบาลเป็นเจ้าภาพ เนื่องจาก ฉี่เติ่งเสียนถูกตั้งข้อหาเป็นกบฎ แน่นอนว่ารัฐต้องการเก็บทรัพย์สิน

ฉี่เติ่งเสียนมองไปที่หวังเจี้ยนเเฉินด้วยรอยยิ้มแต่ไม่ยิ้ม กล่าว"หึหึ ประธานหวังนี่วางแผนที่จะแย่งชิงหยุนติ่งเทียนกงและใช้เป็นของขวัญพิธีหมั่นจริงๆเหรอ?"