บทที่ 886 คุ้นเคยมาก

ก็เป็นเวลานี้ ฉีเติ่งเสียนยกป้ายประมูลในมือขึ้นอย่างขี้เกียจ

“หนึ่งพันล้าน!”ฉีเติ่งเสียนพูด

ในงานก็มีเสียงฮือฮาขึ้นมา หนึ่งพันล้าน?เขาเสนอราคาหกพันล้าน แม่งนายเสนอราคาหนึ่งพันล้าน?

หวังว่านจินก็ชะงักไป และพูด“คนนี้ สมองกลวงเหรอ? เสนอราคาหนึ่งพันล้าน เขาตอนนี้กำลังเสนอราคาหนึ่งพันล้าน?”

จ้าวเฮยหลงกลับพูดว่า“ทำไมรู้สึกว่า คนนี้ตอแหลนิดหน่อย…และสไตล์การตอแหล ก็คุ้นเคยมาก?”

หวังว่านจินก็ชะงักไป และพูด“นี่…นายพูดแบบนี้ ฉันก็มีความรู้สึกแบบนั้น!”

หวังว่านจินกับจ้าวเฮยหลงทั้งสองคนรู้สึกว่าไม่ปกติ ฉับพลันก็ไม่กล้าพูดแล้ว

“คนโง่!”หม่าหงจุนกลับยิ้มและพูดออกมา พลางส่ายหน้า

สายตาของหวังเจี้ยนเฉิงอดไม่ได้ที่จะมองเข้าไป ยิ้มและพูด“เมื่อกี้คุณกำลังตัดขาดจากโลกภายนอกเหรอ?หรือว่าสมองมีปัญหา?”

พิธีกรกับเจ้าภาพก็สีหน้ามืดครึ้มทันที แม่งนี่ไม่ใช่มาก่อความวุ่นวายไหม?

“คุณผู้ชาย อย่าก่อความวุ่นวายประมูลราคาซี้ซั้ว!ไม่อย่างนั้น พวกเราจะไล่คุณออกไป!”พิธีกรพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ กลุ่มพนักงานรักษาความปลอดภัยก็เตรียมพร้อมแล้ว

ฉีเติ่งเสียนกลับมึนงง และพูด“ฉันพูดว่าหนึ่งพันล้าน นายฟังไม่เข้าใจ?”

พิธีกรพูดด้วยความโกรธ “พนักงานรักษาความปลอดภัย นำหมอนี่โยนออกไป!”

เซี่ยงตงชิงก็มองฉีเติ่งเสียนด้วยความแปลกใจ รู้สึกว่าหมอนี่ท่าทางต่ำช้า เหมือนกับใครโรคจิตเฒ่าที่ชอบถุงน่องสีดำ

“ฮ่าๆ..สนุกจริงๆ นึกไม่ถึงว่าที่นี่จะมีคนสมองกลวงเข้ามาปะปน”

“ได้รับความรู้แล้ว หนึ่งพันล้านกับหกพันล้าน ยังถามคนอื่นว่าเข้าใจไหม?”

เวลาที่พนักงานรักษาความปลอดภัยเดินเข้ามา ฉีเติ่งเสียนก็ถามด้วยความตกใจ“เฮ้อ หรือว่าในประเทศหัวกั๋ว พวกนายก็ใช้เงินดอลลาร์ประมูลไหม?ไม่ต้องใช้เงินหัวกั๋ว?!”

เซี่ยงตงชิงมองเห็นที่นี่ ก็กระตุกยิ้มมุมปาก ตอนนี้เขารู้แล้วว่าหมอนี่เป็นใครที่ปลอมตัวมา

“หกพันล้านดอลลาร์แพงเกินไป ซื้อไม่ไหว คิดไปคิดมา ฉันออกไปดีกว่า”ฉีเติ่งเสียนลุกขึ้นยืน เช็ดก้นเตรียมจะเดินออกไป

พิธีกรก็ชะงักไปสักพัก และพูด“เดี๋ยวก่อน!คุณหลี่ปั้นเสียนท่านนี้ ท่านเพิ่งจะพูดว่า คือหนึ่งพันล้านดอลลาร์?”

ฉีเติ่งเสียนสีหน้ามึนงงและพูด“ใช่แล้ว!พวกนายไม่รับเงินดอลลาร์เหรอ?”

สีหน้าพิธีกรก็แดงขึ้นทันที และพูด“อ้อ ขออภัยด้วย ผมเข้าใจผิดแล้ว…เงินดอลลาร์พวกเราก็รับ!และ พวกเรายินดีที่จะรับเงินดอลลาร์ของท่านในการประมูล!”

เงินดอลลาร์ นั่นคือการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ เงินดอลลาร์หนึ่งพันล้านไหลเข้ามา นั่นก็คุ้มค่ามากแล้ว

“หมอนี่แกล้งโง่ ก็คือจะมาก่อกวน พวกนายดีที่สุดควรจะดูก่อนว่าเขามีเงินดอลลาร์เท่าไหร่!”หวังเจี้ยนเฉิงเปิดปากพูดเสียงเย็นชา

พิธีกรก็รู้สึกว่ามีเหตุผล และพูด“คำพูดนี้ไม่เลว คุณผู้ชาย คุณต้องหาหลักฐานมายืนยันให้พวกเราเชื่อถึงจะได้”

ฉีเติ่งเสียนทิ้งบัตรธนาคารหนึ่งใบออกมา และพูด“มองดู เป็นบัตรดำของธนาคารรุ่ยกั๋วไหม!”

พิธีกรมีประสบการณ์และมีความรู้ หยิบบัตรขึ้นมา เป็นบัตรดำของธนาคารรุ่ยกั๋วจริงๆ…

“ขออภัยด้วย คุณหลี่ เมื่อกี้ผมไม่ควรสงสัยคุณ!เป็นความผิดของผมเอง!”พิธีกรเห็นสีหน้าของเจ้าภาพ ก็รีบพยักหน้าและโค้งคำนับขอโทษฉีเติ่งเสียน

ฉีเติ่งเสียนก็พูด“เหอะ ทำให้ฉันตกใจมาก คิดว่าพวกนายหัวกั๋วไม่ใช้เงินดอลลาร์ในการประมูล!”

ทุกคนที่อยู่ในงานก็อดไม่ได้ที่จะเหงื่อแตก มองหน้ากันเลิ่กลั่ก คิดไม่ถึงว่าบอสใหญ่หนานหยางคนนี้จะมีเงินขนาดนี้ ควักเงินหนึ่งพันล้านดอลลาร์ออกมาแข่งประมูลกับหวังเจี้ยนเฉิง

สีหน้าของหวังเจี้ยนเฉิงก็แย่มาก ถ้าหากไม่มีคนเหล่านี้ตั้งใจมาโต้เถียง เขาก็สามารถใช้สามพันล้านซื้อวิลล่าวิมานเมฆได้แล้ว ยังสามารถประหยัดเงินได้ คืนให้กับรัฐบาลของเมืองจงไห่

“สไตล์การตอแหลนี้ ฉันคุ้นเคยมาก…”หวังว่านจินพูด