บทที่ 893 การปราบปราม

ฉีเติ่งเสียนมองไปที่สวี่อี้หรูด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยคำถาม ไม่เข้าใจว่าที่เธอพูดอยู่มันคืออะไร

“โทษที ลืมไปว่านายฟังภาษาเซียงซานของพวกเราไม่ออกแล้ว อา พ่อฉันพูดอะไรกับนายไป นายคงไม่ได้เปิดเผยมันออกมาใช่ไหม？”สวี่อี้หรูถาม

“อื้ม......”

ฉีเติ่งเสียนก็ขี้เกียจที่จะอธิบายกับสวี่อี้หรู เพื่อไม่เป็นการเปลืองน้ำลาย

“งั้นก็แล้วไป งั้นนายก็ปล่อยใจชิลพักอยู่บ้านฉันไปสักพักหนึ่งละกัน รอเหลียงเซียวหายแค้นนาย แล้วพวกเราค่อยหาเรื่องมาบอกเลิกเป็นอันเรียบร้อย”สวี่อี้หรูกล่าว

“แล้วเมื่อไหร่กัน เรื่องค่าตอบแทนอย่าลืมซะล่ะ”ฉีเติ่งเสียนไม่ลืมที่จะถามถึง

สวี่อี้หรูกรอกตาใส่ พร้อมกับโบกมือแล้วพูดว่า “ได้ได้ได้ ฉันรู้แล้ว เมื่อถึงเวลาจะให้นายไม่ขาดแม้แต่บาทเดียว”

ฉีเติ่งเสียนคิดว่าเรื่องนี้ดีไม่น้อย อาศัยอยู่ที่บ้านของตระกูลสวี่เพื่อหลุดพ้นจากสำนักงานความปลอดภัยแห่งชาติ แถมยังหาเงินได้จากสวี่อี้หรูอีก

เขาอดไม่ได้ที่จะนับถือการหาเงินของตนเองขึ้นมาบ้างแล้ว นี่มันเทพเจ้าไฉ่ซิงเอี๊ยบนดินชัดๆ！

ฉีเติ่งเสียนก็ไม่ได้รีบไปหาหยางกวนกวนกับหวงชงสองคนนั้นทันที เขาตัดสินใจพักอยู่ที่บ้านตระกูลสวี่สักระยะ พร้อมกับถือโอกาสเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการประชุมศิลปะการต่อสู้นั้นด้วย

เซียงซานเป็นเมืองที่นิยมด้านศิลปะการต่อสู้ โรงเรียนศิลปะการต่อสู้เปิดเต็มไปหมด และมักมีการจัดการเชิดสิงโต การแข่งขันศิลปะการต่อสู้พวกนี้อีกมากมาย

การประชุมศิลปะการต่อสู้ครั้งนี้ จัดโดยสมาคมหงแห่งเซียงซานกับสาขาย่อยของหลงเหมินแห่งเซียงซาน ได้เชิญชวนยอดฝีมือทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นทิศใต้หรือแม้กระทั่งหนานหยางมาเข้าร่วมงานในครั้งนี้

ความสัมพันธ์ของสมาคมหงและสำนักหลงเหมินนั้น เป็นเพราะเรื่องที่ฉีเติ่งเสียนได้กำจัดหงเทียนตูและเซี่ยขวางหลงจึงทำให้เกิดสงครามเย็น แค่การฉีเติ่งเสียนฆ่าหงเทียนตูให้ตาย ก็ทำให้สมาคมหงไม่พอใจอยู่แล้ว จากนั้นยังฆ่าเซี่ยขวางหลงอีก เลยทำให้สมาคมหงระเบิดลงทันที！

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเล่นการตัดหัวหลายกิโลเมตร โดยไปเยือนยังประเทศมี่เพื่อกำจัดบุคคลสำคัญอย่างตระกูลซ่างกวน

เมื่อเร็วๆนี้ฝ่ายระดับสูงของสมาคมหงกับสำนักหลงเหมินนั้นก็พึ่งจะเกิดสงครามน้ำลายกันไป ดั้งนั้นการที่สมาคมใหญ่สองสมาคมนี้จัดการประชุมศิลปะการต่อสู้ในเวลานี้นั้น ทำให้ผู้คนอดสงสัยไม่ได้

ฉีเติ่งเสียนได้ส่งข้อความให้กับหลี่เหอถู เพื่อถามถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น เขาเป็นถึงประธานแห่งสำนักหลงเหมิน จึงควรที่จะรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น

หลังจากที่หลี่เหอถูได้รับข้อความจากฉีเติ่งเสียนแล้ว จึงชะงักไปนิดนึง จากนั้นจึงกดโทรหาเขากลับในทันที

“นายยังมีหน้าส่งข้อความมาให้ฉันอีกหรอห๊ะ？ฉันให้นายเข้าร่วมหลงเหมิน เพราะอยากให้นายช่วยจัดการเรื่องภายใน ดูที่นายทำสิ ก่อโทษก่อการกบฎขึ้นมาอีก ทำซะเละยิ่งกว่าเดิม！” หลี่เหอถูพูดอย่างหัวเสีย

“เลิกพูดไร้สาระ การจัดการประชุมศิลปะการต่อสู้ที่เซียงซานมันเป็นยังไงกันแน่？”ฉีเติ่งเสียนถาม

“ก็เป็นสำนักหลงเหมินของพวกเรากับสมาคมหงร่วมกันจัดขึ้นมา และเรื่องนี้ก็เกี่ยวข้องกับนายด้วย”หลี่เหอถูตอบเสียงเย็น

ฉีเติ่งเสียนขมวดคิ้ว“เกี่ยวอะไรกับผม？ผมไม่ได้เข้าร่วมการประชุมศิลปะการต่อสู้ครั้งนี้ซะหน่อย！”

“จุดประสงค์ใหญ่ของการจัดการประชุมครั้งนี้ ก็คือการที่ให้ยอดฝีมือชาวใต้นั้นปราบปรามนาย！เซียงซานหลงเหมินถูกควบคุมโดยสองพ่อลูกเฉินกรุ๊ปมานานหลายปีแล้ว ซึ่งจะไม่ฟังคำสั่งของประธานเป็นที่แน่นอน”หลี่เหอถูหล่าว

“พ่อลูกเฉินกรุ๊ป？พวกเขาเกี่ยวอะไรกับตระกูลเฉินหนานหยาง？”

“พวกเขากับตระกูลเฉินหนานหยางไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรทั้งนั้น นายหางเสือแห่งหลงเหมินเซียงซานชื่อเฉินปาเซี่ย ลูกชายของเขาชื่อเฉินซงเฟย......”

“เฉินซงเฟย？ชื่อนี้คุ้นๆ”ฉีเติ่งเสียนตอบ

“สมองนายนี่มันเป็นความจำขี้หมาชัดๆ！เฉินซงเฟยที่มีครั้งหนึ่งมาหาเรื่องตระกูลหวงกับตระกูลเหอ แล้วถูกนายจัดการ เรื่องของนาย ทำซะฉันจำได้ชัดยิ่งกว่าตัวนายเองซะอีก！”หลี่เหอถูพูดด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย

ความตั้งใจเดิมของเขาคืออยากจะดึงฉีเติ่งเสียนเข้าร่วมหลงเมินเพื่อมาจัดการส่วนในของหลงเมิน ผลที่ได้คือ ไอ้หมอนี่มันดันสร้างปัญหาใหญ่ขึ้นมาแทน ตำแหน่งของประธานจึงสั่นคลอนแล้ว

หากไม่ใช่ว่าฉีเติ่งเสียนได้สร้างรากฐานที่มั่นคงไว้ที่โมตูล่ะก็ ซ่งจือเหมยก็เอาไม่อยู่ ประธานทางด้านนี้ก็โต้งแย้งกับหลี่เหอถูไม่หยุด แน่นอนว่าต้องการที่จะได้ตำแหน่งนายหางเสือหลงเหมินแห่งโมตูไว้ในมือแน่นอน