บทที่ 895 วัยรุ่นสองคน

สวี่อี้หรูสังเกตเห็นสายตาของฉีเติ่งเสียน อดไม่ได้ที่จะใช้ข้อศอกกระทุ้งเขา

“นี่ เจ้าอ้วน อย่าเป็นคางคกที่อยากจะกินหงส์!”

“อีกอย่าง ตอนนี้นายเป็นแฟนในนามของฉัน เคารพฉันหน่อย”

“ฉันก็อยู่ตรงนี้ นายใช้สายตาแบบนั้นมองผู้หญิงคนอื่น”

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะยิ้ม และพูด“เนื้อหงส์ ฉันเคยกินแล้ว!”

หลังจากที่หยางกวนกวนได้ยินประโยคนี้ อดไม่ได้ที่จะหันกลับมา และพูด“นายพูดอะไร?”

ฉีเติ่งเสียนรีบพูดทันที“คุณหยาง ผมแค่พูดว่าผมเคยกินเนื้อหงส์ แต่ไม่ได้พูดถึงคุณ…อีกอย่าง คุณทั้งเท่และสามารถเป็นลูกศิษย์ของปรมาจารย์ฉี ผมมีแต่ความเคารพคุณ”

หยางกวนกวนขมวดคิ้ว ฟังเขาปอดแหกเร็วขนาดนี้ ก็ไม่ได้ซักถาม

สวี่ฉางเกอก็อดไม่ได้ที่จะมองเขาด้วยความตำหนิ เห็นได้ชัดเจนว่าเขาพูดมาก ถ้าหากล่วงเกินหยางกวนกวน ธุรกิจนี้ก็ไม่มีแล้ว

“เสี่ยวหลี่เป็นคนที่ใช้ได้ เพียงแต่ นิสัยยังอ่อนแอนิดหน่อย มีทักษะการต่อสู้ระดับสูง แต่ขาดเลือดของนักสู้ ยังต้องเพิ่มการฝึกฝน”สวี่ฉางเกออดไม่ได้ที่จะพูดวิจารณ์ฉีเติ่งเสียน ถึงแม้ว่าจะมีจุดด่างพร้อย แต่เขาคิดว่ามันยังคงเป็นหยกชิ้นหนึ่งที่คุ้มค่าแก่การลงทุน

“นายอย่าพูดก่อกวน!”สวี่อี้หรูก็อดไม่ได้ที่จะถลึงตาใส่ฉีเติ่งเสียน หมอนี่จะพูดจนทำให้เสียเรื่อง

“ฉันไม่ได้พูดก่อกวน”ฉีเติ่งเสียนก็พูด

สวี่อี้หรูกลอกตามองบนใส่เขา คิดว่าหมอนี่ก็ไว้ใจไม่ได้

หยางกวนกวนก็ไม่มีอารมณ์ที่จะพูดคุยเรื่องธุรกิจกับสวี่ฉางเกอแล้ว เพราะว่า เอ่ยถึงฉีเติ่งเสียน ในใจเธอก็มีความคิดยุ่งเหยิง

ผู้ชายคนเดียวที่ทำให้ตัวเองคิดถึงมาก ก็เป็นเพราะว่าเขา ตัวเองถึงเติบโตมาถึงขั้นนี้

เธอรู้ชัดเจนดีว่าตอนนี้ฉีเติ่งเสียนปลอดภัย แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงเขา ถึงยังไง ทำให้เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ จะไม่ทำให้คนร้อนใจเหรอ?

“ประธานสวี่ พวกเราเปลี่ยนวันพูดคุยเรื่องธุรกิจเถอะ!”หยางกวนกวนก็พูด

สวี่ฉางเกอเห็นหยางกวนกวนพูดแบบนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะฝืนยิ้ม “ก็ได้ คุณหยาง เพียงแต่ คุณพยายามตัดสินใจให้เร็ว ไม่อย่างนั้น ท่าเรือนั้นถูกคนแย่งไปแล้ว ก็จะไม่มีโอกาสแล้ว！”

หยางกวนกวนก็พูด“ฉันจะพิจารณาอย่างละเอียด”

สวี่อี้หรูคิดว่าคำพูดนั้นของฉีเติ่งเสียนทำให้หยางกวนกวนโกรธแล้ว อดไม่ได้ที่จะโมโหฉีเติ่งเสียน

ฉีเติ่งเสียนแบมืออย่างจนปัญญา นี้ก็ตำหนิฉัน?จริงๆแล้วเป็นสวี่อี้หรูที่พูดขึ้นมา และนั่นคือเขาพูดความจริง ไม่ใช่คำพูดก่อกวน

หยางกวนกวนลุกขึ้นเตรียมตัวจะออกไป กลับมองเห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินมาทางนี้

“ฮือ?นี่ไม่ใช่หยางกวนกวนลูกศิษย์ของคนขายชาติไหม?มาตีกอล์ฟ?”คนที่เดินนำก็คือเฉินซงเฟยนายหางเสือเซียงซานหลงเหมิน

“เธอเป็นลูกศิษย์ของฉีเติ่งเสียนคนขายชาติ?ยังกล้ามาก่อความวุ่นวายที่เซียงซาน ไม่กลัวจะถูกตีตายเหรอ?”วัยรุ่นอีกคนก็เปิดปากพูด สายตามองสังเกตหยางกวนกวน

หยางกวนกวนท่าทางทะนงตัว พูดเสียงเย็นชา“ที่ไหนก็สามารถได้ยินเสียงสุนัขเห่า ยังคิดว่าเป็นใคร เดิมทีก็เป็นนายหางเสือเฉินกับหัวหน้าสมาคมรักชาติ”

ลูกน้องของเฉินซงเฟยกับเมิ่งซวนถงก็โกรธขึ้นมา เตรียมตัวจะลงมือ

เฉินซงเฟยกลับยกมือขึ้นหยุดพวกเขา และพูด“นี่ ถึงแม้ว่าคุณหยางจะเป็นลูกศิษย์ของคนขายชาติ แต่ก็เป็นผู้นำของตระกูลหยาง พวกนายต้องมีมารยาท!”

หยางกวนกวนพูดเสียงเย็นชา“คนขายชาติ?ใครกันแน่ที่ขายชาติ พวกคุณในใจรู้ชัดเจนดี ยังมีหน้ามาพูดดูถูกอาจารย์ฉัน น่าขำจริงๆ”