บทที่ 912 ชุ่มชื่นมาก

สวีเอ้าเสวี่ยกำลังพูดคุยกับหวงเหวินหลั่ง ยังคุยธุรกิจเกี่ยวกับเรื่องยา

สวีเอ้าเสวี่ยต้องการยาปฏิชีวนะเช่นเพนิซิลลิน ยาที่ทหารใช้กันเป็นส่วนใหญ่

ทางด้านหนานหยาง ถึงแม้ว่าตระกูลเฉินกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มั่นคง แต่ก็ยังควบคุมการดูแลการรักษาพยาบาลของรัฐบาลกับทหารอย่างเข้มงวด แน่นอนว่าเขารู้ชัดเจนดี อะไรต้องจับไว้ให้แน่น

ไม่ใช่เพียงจับไว้ให้แน่น ถึงแม้ว่ายาของประเทศอื่นจะเข้ามาก็ไม่ใช่เรื่องที่ง่าย

สวีเอ้าเสวี่ยกับตระกูลเฉินตกลงกันไม่ได้ ทำได้เพียงมาที่เซียงซานเพื่อหาวิธีอื่น

“ประธานสวี่ ไม่ใช่ผมไม่ช่วยคุณ แต่มีคนเข้ามาทำก่อนแล้ว”หวงเหวินหลั่งได้ฟังคำพูดของสวีเอ้าเสวี่ย ก็ยิ้มอย่างจนปัญญา พลางพูด

“อะไรนะ?มีคนเข้ามาทำแล้ว?ใครเหรอ?”สวีเอ้าเสวี่ยอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ พูดถามเสียงหนักแน่น

หวงเหวินหลั่งชี้นิ้วไปทางฉีเติ่งเสียนที่กำลังนั่งอยู่กับเจียงชิงเย่ว์ และพูด“ก็คือประธานหลี่ เขาทำธุรกิจยางพารากับยาอยู่ที่หนานหยาง”

สวีเอ้าเสวี่ยฉับพลันก็รู้สึกไม่ยอม และพูด“เขาเป็นใคร ทำไมฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นอันดับหนึ่งของหนานหยาง?”

หวงเหวินหลั่งยิ้มและพูด“เขาเป็นคนที่บอสใหญ่ของประเทศมี่สนับสนุนขึ้นมา หน้าตาอัปลักษณ์ ช่วงนี้พึ่งจะมีบทบาท”

“บอสใหญ่ประเทศมี่!?”สวีเอ้าเสวี่ยก็ขมวดคิ้วขึ้นมา

เค้กก้อนใหญ่ของหนานหยาง ประเทศมหาอำนาจนับไม่ถ้วนต้องการแทรกแซง ประเทศมี่กว้างขนาดนั้น ถ้าหากไม่คิดอยากแทรกแซงนั่นถึงจะประหลาด

ถึงยังไง เหมืองแร่เงินทองของหนานหยาง และน้ำมัน ยางพารา ทรัพยากรเช่นน้ำแข็งไวไฟมีมากเกินไป ทำให้ทุกคนมีความโลภ

สวีเอ้าเสวี่ยก็พูดถาม“บอสใหญ่ประเทศมี่มีอำนาจ ทำไมฉันไม่รู้?”

“พูดว่าเป็นกลุ่มนายทุนบอสตัน”หวงเหวินหลั่งพูดตอบ

สวีเอ้าเสวี่ยก็สีหน้าเย็นชา ในสมองกำลังเริ่มคิดอย่างบ้าคลั่ง กลุ่มนายทุนบอสตันของประเทศมี่แทรกแซงสถานการณ์ของหนานหยาง พวกเขามาเป็นตัวแทนฝ่ายทางการของประเทศมี่ เพื่อกำไร หนึ่งในนั้นมีธุรกิจอะไร ตระกูลเฉินจะไม่รู้?

ถึงยังไง เธอคือใช้สมองอย่างหนัก ไม่รู้ว่านี้เป็นอุบายของฉีเติ่งเสียนกับหวงเหวินหลั่งร่วมมือกัน

หวงเหวินหลั่งก็พูด“ดังนั้น ประธานสวี่ถ้าหากคุณต้องการได้ยา ก็ไปคุยกับเขาเถอะ ยาที่เราส่งออกจากเซียงซานไปทางทิศใต้ ครึ่งหนึ่งมาจากเขา”

สวีเอ้าเสวี่ยยิ้มอย่างมีมารยาท หลังจากนั้นก็พูด“ฉันจะไปพูดคุยกับเขา”

หลังจากที่พูดจบ สวีเอ้าเสวี่ยก็เดินผ่านหวงเหวินหลั่ง ไปทางฉีเติ่งเสียน

ฉีเติ่งเสียนมองเห็นฉากนี้ อดไม่ได้ที่จะแอบยิ้ม “ทนไม่ไหวแล้ว”

เจียงชิงเย่ว์ก็แสดงนิสัยของตัวเองออกมา พูดบ่นซ้ำซากกับฉีเติ่งเสียน พูดเรื่องที่ตัวเองเข้าไปอยู่ในวงการบันเทิง

ฉีเติ่งเสียนฟังหูซ้ายทะลุหูขวา ไม่เข้าใจจริงๆ สาวสวยอันดับหนึ่งของโมตูทำไมถึงพูดไร้สาระขนาดนี้ เย็นชาสักหน่อยไม่ได้เหรอ?

สวีเอ้าเสวี่ยเดินมาถึงด้านข้างของฉีเติ่งเสียน และพูด“พูดคุยกัน?”

“เอ๋ นอกจากเชิญผมเต้นรำ เรื่องอื่นก็ปฏิเสธ!”ฉีเติ่งเสียนเงยหน้าขึ้นมา ยิ้มและพูด

สวีเอ้าเสวี่ยสายตากะพริบความโกรธ ยิ้มและพูด“ได้ พวกเราเต้นไปด้วยคุยไปด้วยก็ได้”

ฉีเติ่งเสียนรีบตกลงทันที รับมือของสวีเอ้าเสวี่ยมา พาเธอเข้าไปในวงเต้นรำ

เจียงชิงเย่ว์สีหน้ามืดครึ้ม คนเลว ฟังคำพูดของฉันบ้างไหม!

ทุกคนมองเห็นฉากนี้ ก็อดไม่ได้จะมีเสียงดังฮือฮา ไม่มีใครเชิญเทพธิดาได้ นึกไม่ถึงว่าจะถูกคนอ้วนหนานหยางเชิญได้แล้ว?ล้อเล่นอะไรกัน!

ในเวลานี้ ความรู้สึกอิจฉาริษยาและความเกลียดชังนับไม่ถ้วนแทรกซึมไปทั่วงาน ทำให้คนรู้สึกหึง