บทที่ 933 ยาวิเศษรักษาสองโรค

ฉี เติ่งเสียน ควบคุมการส่งออกยาปฏิชีวนะใน เซียนซาน ผ่านทาง หวง เหวินหลั่ง ซึ่งนั่นก็เท่ากับว่ามันคือการควบคุมเส้นชีวิตของ สวีเอ้า เสวี่ย ด้วย

เส้นชีวิตดังกล่าวจะน่าเชื่อถือที่สุดก็ต่อเมื่ออยู่ในกำมือของตัวเองเท่านั้น!

“โอ้ ท่านสวี นี่คือท่านหลี่ เป็นผู้มีพรุคุณแก่ลูกชายของข้าเหลย เจินหลิน ” เหลย เทียนซื่อแนะนำสวี เอ้าเสวี่ยให้เขารู้จัก

“ท่านเหลยไม่จำเป็นต้องแนะนำหรอก ท่านสวีและข้าเป็นคนรู้จักกันมานาน” ฉี เติ่งเสียนตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

สวี เอ้าเสวี่ย จ้องมองเขาด้วยความโกรธ เห็นๆกันอยู่ว่านางไม่ต้องการที่จะยอมรับว่าตนเองมีส่วนเกี่ยวข้องกับคนอย่าง ฉี เติ่งเสียน

ฉี เติ่งเสียน ใช้หัวแม่โป้งเท้าคิดยังรู้ดีว่าสวี เอ้าเสวี่ยกำลังพยายามเหนี่ยวไก ถ้าเธอได้รับการสนับสนุนจากตระกูล เหลย จริงๆ ถ้างั้นหากตระกูลเหลยออกมาพูดแม้แต่ หวง เหวินหลั่ง ผู้นำเมืองก็ยังพ่ายแพ้ได้

เพียงแต่ว่า วันนี้พวกเขามาพบกันแล้ว

เหลย เทียนซื่อ กล่าว: "ถูกต้อง! ท่านสวีเชิญข้าให้เป็นปรมาจารย์ด้านฮวงจุ้ย และท่านหลี่ ก็เชิญข้ามาทำยาของท่านหวังซุน นี่เป็นความกรุณาที่มีต่อครอบครัว เหลย ของข้า"

สวี เอ้าเสวี่ย กล่าวอย่างสุภาพ: "รบกวนท่านจริงๆ ท่านเหลย!"

เหลย เทียนซื่อกล่าว: “ท่านสวีท่านพูดเรื่องนี้ขึ้นมา ข้าไตร่ตรองดูแล้ว ถ้าหากท่านจะเชิญปรมาจารย์ด้านหวงจุ้ยเพื่อมาช่วยข้า ข้าก็ขอตอบท่านตรงนี้เลย ว่าให้ออกมาพบกับนายกหวงเพื่อพูดคุยเรื่องนี้!”

สวี เอ้าเสวี่ย กล่าว: "ขอบคุณมาก ท่านเหลย!"

ดวงตาของฉี เติ่งเสียนก็หรี่แล้ว หาก สวี เอ้าเสวี่ย กุมเส้นชีวิตไว้แน่นๆด้วยมอของนางเอง ก็คงไม่มีอะไรมาขวางกั้นนางไว้ได้!

สถานการณ์ปัจจุบันในหนานหยางนั้นวุ่นวาย แม้ว่าตระกูลเฉินนั้นแข็งแกร่งมาก แต่ในยุคสมัยอันรุ่งเรืองนี้ก็อ่อนแอลง... สวี เอ้าเสวี่ยไม่ธรรมดา นางยังมีขุนศึกมากนัก ทะว่าข้ามแม่น้ำสู่ทะเลมา ปัญหาความยุ่งยากจะตามมาอีกมากมาย

แม้ว่า ฉี เติ่งเสียน จะรู้สึกว่า เฉิน หยูปีศาจตัวนี้กับการต่อสู้จะไม่เสียเปรียบแม้แต่น้อย แต่ในอนาคตก็มีตัวแปรมากมายเกินไป ใครจะยืนยันได้กันเล่า?

“ให้เทพเป็นผู้นำทางใช่หรือไม่? ผู้สูงศักดิ์นั่นหรือว่าหมายถึง สวี เอ้าเสวี่ย?” ฉี เติ่งเสียน แสยะยิ้มอย่างอดไม่ได้ แต่ก็มีความโกรธเล็กน้อยซ่อนอยู่ในนั้นด้วย

สวี เอ้าเสวี่ยเขารับเงินจากครอบครัวเหลย เป็นปกติอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังรู้สึกรำคาญใจ ท้ายที่สุดได้รับสัญญาว่าจะมอบยาทั้งหมดของ สวี เอาเสวี่ย ให้แก่นาง

นี่ทำให้เขาไม่ไว้เนื้อเชื่อใจบุคคลที่สอง!

เหลย เจิ้นฉี ในเวลานี้ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลเหลยออกมาแล้ว ฉี เติ่งเสียน ขอให้ซุน ชิงเสวียน ไปหาเขาเพื่อเข้ารับการรักษา

ซุน ชิงเสวียน จับชีพจรของ เหลย เจิ้นฉี และอ่านข้อมูลการตรวจที่ออกโดยโรงพยาบาล เขาไตร่ตรองเป็นเวลานาน กล่าว: "ตามข้อมูลแล้ว สรุปว่า โรคลมบ้าหมูนี้ไม่ได้พบมาแล้ว 6 ปี ซึ่งยาก็หยุดผลิตไปแล้วด้วย ”

เหลย เทียนซื่อ กล่าว: "แล้วยังไงล่ะ ข้าคิดว่ามันมีบางอย่างผิดปกติที่ฮวงจุ้ย"

ซุน ชิงเสวียน พยักหน้า กล่าว: "กับผู้ป่วย เราให้ความสำคัญกับฮวงจุ้ยด้วย ความเจ็บป่วยของผู้ป่วยบางรายจำเป็นต้องได้รับการรักษาในสภาพแวดล้อมที่ต่างกัน มีโรคที่ไม่เหมือนกัน บางโรคผู้ป่วยบางรายจำเป็นต้องได้รับการรักษาที่แตกต่าง ที่จริงแล้วความรู้เกี่ยวกับการแพทย์แผนจีนไม่ได้เป็นเพียงเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์เท่านั้น แต่ยังเกี่ยวกับอภิปรัชญาของหยินหยางและธาตุทั้ง5 ด้วย…”

เหลย เทียนซื่อ ก็กล่าว: "ท่านซุนในวงการแพทย์นั้นมีชื่อเสียงเป็นที่น่ารู้จัก ท่านคิดว่าจะให้การรักษาลูกชายของข้าได้ไหม"

ซุน ชิงเสวียน กล่าว: "วิธีเดียวคือการบำบัดด้วยการกระตุ้น ใช้เข็มเงินเพื่อกระตุ้นจุดฝังเข็มที่หนังศีรษะ และค่อยๆ ลดอัตราการเต้นของเปลือกสมอง เพื่อควบคุมอาการชักจากโรคลมบ้าหมู"

เหลย เทียนซื่อ ขมวดคิ้วพร้อมกล่าว: "หมอคนก่อนเคยพูดถึงการบำบัดเช่นนี้มาก่อน แต่พวกเขาบอกว่ามันใช้ไม่ได้กับลูกชายของข้า"

"แน่นอน การบำบัดนี้จะทำให้ผู้ป่วยระคายเคืองและยังทำให้เกิดโรคลมบ้าหมูขึ้นได้อยู่ อย่างไรก็ตาม ข้า ซุน ชิงเสวียน มีประสบการณ์มากมายและฝึกฝนด้านการแพทย์มานานหลายทศวรรษ ข้ารับประกันได้ว่าข้าจะทำให้ลูกของเจ้าหาย อาจารย์เหลย*" ซุน ชิงเสวียน ยิ้มและพูดอย่างมั่นใจมาก