บทที่ 953 ซ่อนระเบิดในเป้ากางเกง

ฟังคำพูดที่น่าตกใจของฉี่เติ่งเสียน สวี่เอ้าเสวี่ยอดไม่ได้ที่จะเบิกตกว้าง จ้องมองเขาอย่างตกตะลึง

"คุณคุณคุณ......การนิยามคุณว่าเป็นอัชญากร นั้นไม่ได้เอาเปรียบคุณเลย! "สวี่เอ้าเสวี่ยกัดฟันกล่าว มองฉี่เติ่งเสียนอย่างโกรธเคือง

"ทำอะไร ฉันไม่ลักพาตัวเธอหรอก! เงินเธอไม่ได้มากกว่าตระกูลจี้สักหน่อย"ฉี่เติ่งเสียนมองเธออย่างไม่ใส่ใจ กล่าวนิ่งๆ

สวี่เอ้าเสวี่ยบ่น ไอ้ผู้ชายคนนี้ ช่างกล้าจริงๆ ตอนนี้ถึงมีความคิดที่จะลัพาตัวจี้ข่าย?สิ่งนี้เป็นเรื่องที่คนเขาทำกัน?

ก่อนหน้านั้นตระกูลจี้เคยถูกลักพาตัว คนร้ายเรียกค่าไถ่จากตระกูลจี้ไปร้อยล้าน ตอนนี้ ตระกูลจี้ทำหน้าที่คุ้มกันคนในครอบครัวดีมาก

แต่ว่า จากความสามารถร่างที่เหมือนเทพเซียนแผ่นดินอย่างฉี่เติ่งเสียนแล้ว อยากจะลักพาตัวใครสักคน ยังเป็นเรื่องที่ง่ายกว่านี้ไม่ได้แล้ว

ฉี่เติ่งเสียนกล่าว"ยังไงฉันก็จะถูกนิยามว่าเป็นคนอันตรายที่น่ากลัวแล้ว ฉันทำเรื่องลักพาตัวอะไรทำนองนั้น ดูเหมือนจะเป็นเรื่องปกติสินะ?ฉันไม่เหมือนหมาป่าโลภที่ไปขโมยหัวรบนิวเคลียร์เพื่อขู่กรรโชก เมตตาตามากแล้วโอเค๊! "

"อืม ใช่......《เมตตา》! "สวี่เอ้าเสวี่ยมุมปากกระตุก กล่าวเบาๆ"อย่าบอกว่าฉันรู้จักคุณ ฉันไม่อยากมีความเกี่ยวข้องคนอันตรายอย่างคุณ"

"เรานับว่ามีความสัมพันธ์มูลค่าหลายร้อยล้าน อย่าทำเป็นไม่รู้จักกันมากนัก"ฉี่เติ่งเสียนดึงมือข้อมือเล็กของสวี่เอ้าเสวี่ย กล่าวเสียงอ่อนโยน

สวี่เอ้าเสวี่ยหนาวเหน็บ ยื่นมือไปตบปากหน้าเขาทันที

ฉี่เติ่งเสียนหลบอย่างง่ายดาย แล้วคว้าระเบิดมือออกมา กล่าว"อย่ามามั่วนะ ฉันมีระเบิดมือนะ ระเบิดเธอให้ตาย! "

สวี่เอ้าเสวี่ยกล่าวยิ้มเย็น"อย่าเปิดเพลงบ้าๆพวกนั้นให้ฉันฟังเด็ดขาด ฉันไม่ชอบเลยสักนิด! รสนิยมอะไร! "

เมื่อพูดจบ สวี่เอ้าเสวี่ยหยิบระเบิดมือจากมือของฉีเติ่งเสียนมา คลิกหนึ่งเสียงดึงออก โยนออกไปที่ทะเลอย่างแรง

ฉีเติ่งเสียนไม่ทันขัดขวาง เมื่อระเบิดมือล่วงลงน้ำ สวี่เอ้าเสวี่ยยิ้มเย็น

"จากนี้ เครื่องหมายสัญลักษณ์ทุกอย่างที่คุณพูด ฉันจะไม่เชื่อทั้งนั้น! "สวี่เอ้าเสวี่ยมองฉีเติ่งเสียน กล่าวเย็นชา"คนที่ใช้ระเบิดมือปลอมหรอกคนอื่น ก็มีแค่คุณ......"

คำสุดท้ายยังพูดไม่ทันได้พูด

"ตุ้ม! "

เสียงระเบิดดังสะนั่น มีน้ำกระเซ็นและคลื่นขนาดใหญ่ในทะเล ปลาแต่ละตัวต่างก็ถูกระเบิดจนลอยขึ้นมาบนบก

มีชาวประมงคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะสาปแช่ง"เหี้ยตัวไหนระเบิดปลาฉันเนี่ย?ออกมาเดี๋ยวนี้！！！"

ฉีเติ่งเสียนรีบกล่าว"วิ่งเร็ว! "

เขาดึงมือของสวี่เอ้าเสวี่ยวิ่งไปสักพัก แต่สวี่เอ้าเสวี่ย ยังคงอยู่ในอาการสับสน

ระเบิดมือนั่นไม่ใช่ของปลอม?

ทำไมตอนโยนลงน้ำ ถึงได้มีพลังมากขนาดนี้?

เมื่อวิ่งออกไปร้อยกว่าเมตร สวี่เอ้าเสวี่ยหายใจหอบวเหนื่อย สลับมือของฉีเติ่งเสียนทิ้ง กล่าวอย่างโกรธเคือง"กำลังทำอะไร?ะเบิดมือลูกนั้นเป็นของจริงงั้นเหรอ! "

ฉีเติ่งเสียนกรอกตา กล่าว"ใช่สิ ฉันก็ไม่คิดว่าเธอจะกล้าขนาดนี้ แย่งระเบิดมือของฉันระเบิดปลานะ คุณสวี่! "

สวี่เอ้าเสวี่ยมุมปากกระตุก รู้สึกว่าไม่ช้าก็เร็วจะถูกภัยพิบัติอย่างฉีเติ่งเสียนฆ่าตาย แม่งโคตรโกงเลย......

เดิมคิดว่าระเบิดบนตัวเขาจะเป็นของปลอมทั้งหมด ใครจะไปคิด ว่ายังซ่อนของจริงไว้!

"คุณแม่งเอาระเบิดมือของปลอมหลอกเซี่ยเทียนอวี้กับจี้ข่าย แต่เอาระเบิดมือของจริงมาขู่ฉัน?คุณยังเป็นลูกผู้ชายอยู่มั้ย! "สวี่เอ้าเสวี่ยได้สติกลับมา อดไม่ได้ที่จะตะคอกด่า ใช้ทักษะการคำรามอย่างสิงโต

"ถ้าฉันเอาระเบิดมือของจริงหรอกพวกเขา คืนนี้เราจะหนีออกมาได้อย่างราบรื่นงั้นเหรอ?ไม่อย่างนั้น ตอนนี้เราทุกคนคงได้รับคำเชิญให้ดื่มชาจากฮั่วตัวแล้วหล่ะ!​"ฉีเติ่งเสียนกล่าวอย่งไม่พอใจ ดึงระเบิดมือลูกสุดท้ายบนตัวออกมา "อ่ะ ลูกนี้ก็ของจริง เธออยากจะลองอีกมั้ย?"

สวี่เอ้าเสวี่ยเกือบจะถูกไอ้เลวนี้ทำให้โกรธแทบตาย รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองกำลังจะหยุดเต้น

ฉีเติ่งเสียนรีบพยุงสวี่เอ้าเสวี่ยที่กำลังจะหน้ามืด กล่าวยิ้มอ่อนโยน"ฉันจะปกป้องคุณอยู่แล้ว อย่ากังวลไป คนรักของฉัน! "

สวี่เอ้าเสวี่ยขัดขืนสุดกำลง กล่าวเสียงโกรธเคือง"ใครต้องการให้คุณปกป้องกัน ผู้ชายเลว ฉันแทบอยากจะยัดระเบิมือนี่ลงในหนังท้องของคุณจริงๆ! "