ตอนที่ 980
บทที่ 982 เป็นไอ้สารเลวตัวน้อย
October 21, 2026
เจียงชิงเย่ว์ถูกรถชนก่อนนำส่งโรงพยาบาล จากเรื่องราวต่างๆ เป็นเพราะเธอสายไปประมาณสองนาที ทำให้งานล่าช้าออกไป
ถ้าให้พูดตรงๆ คนรังแกเธอแบบนี้เพราะพวกเขาคิดว่าเขามาจากแผ่นดินใหญ่ ไม่มีรกรากในเซียงซาน และสามารถทำอะไรก็ได้ตามต้องการ
เพราะคุณสวีมาพบเธอ นำบทภาพยนตร์เรื่องใหม่ที่คุณสวีลงทุน แบบนี้แล้วเธอจะไม่ทำให้คนอื่นอิจฉาได้อย่างไร?
หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนจัดการโรงพยาบาลอ้ายคังมราแสนใจดำเสร็จเรียบร้อย เขาจึงรีบไปที่วิลล่าโซ่งเหมวทันที
หากไม่แสดงอำนาจ เจียงชิงเย่ว์จะมีปัญหามากมายใน เซียงซานในอนาคตอย่างแน่นอน
ในฐานะแฟนเก่าของผู้หญิงคนนี้ ฉีเติ่งเสียนต้องหาทางช่วยให้เธอตั้งหลักให้ได้
“คุณโซ่ง ไอ้อ้วนที่อยู่ด้านนอก บอกว่าอยากคุยเรื่องที่เกิดขึ้นกับคุณเจียงเมื่อวานนี้” โซ่งเหมวกำลังจิบกาแฟอยู่ในห้อง สวมกระโปรง โดยเผยให้เห็นเรียวขา อวดความสง่างามและไลฟ์สไตล์ของดารา
โซ่งเหมวพูดอย่างใจเย็น: “หือ? ดูเหมือนว่าเจียงชิงเย่ว์จะรู้ตัวว่าเธอผิดแล้ว เลยหาคนเพื่อมาขอโทษฉันแบบนั้นใช่ไหม?”
หลังจากพูดแบบนี้ เธอก็วางถ้วยกาแฟบลูเมาน์เท่นในมือของเธอ ที่สามารถขายได้ในราคาที่สามถึงห้าร้อยดออลาร์ในโลกลง: “ให้คนเข้ามา!”
ฉีเติ่งเสียน ถูกนำเข้ามาในวิลล่าโดยคนรับใช้ของโซ่งเหมว
“คุกเข่าลงคุยกับฉันสิ” โซ่งเหมวเหลือบมองฉีเติ่งเสียน แล้วจิบกาแฟ
ท่าทางเหมือนกับนางสนมผู้สูงศักดิ์ในราชวงศ์ชิง ในสายตาของเธอฉีเติ่งเสียนเป็นเหมือนขันทีหรือทาสเท่านั้น
ฉีเติ่งเสียน พูดอย่างเฉยเมย: “คุณคือโซ่งเหมวงั้นหรือ?”
โซ่งเหมวขมวดคิ้ว ยังคงยึดถือนิสัยชนชั้นสูงเหมือนนางสนมในราชวงศ์ และพูดอย่างเย็นชา: “นายมาหาฉันเพื่อคุยเรื่องที่เจียงชิงเย่ว์ไม่มีความเคารพต่อฉันเมื่อวานนี้ นายไม่มีสิทธิ์มาแสดงกิริยามารยาทแบบนี้ ทำผิด ควรยอมรับการลงโทษ หากไม่ยอมรับก็ออกไป!”
ฉีเติ่งเสียน ยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “เมื่อวานคุณให้คนขับรถชนเธอหรือเปล่า?”
“เป็นฉันเอง แล้วไงล่ะ?”
“ทำไม พวกต่างชาติต้องการขอความยุติธรรมจากฉันงั้นเหรอ?”
จู่ๆ ใบหน้าของโซ่งเหมวก็เย็นลง เธอวางกาแฟในมือลงแล้วลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า “ฉันชวนเธอไปงานวันเกิด เพื่อไว้หน้าเธอ! แต่เธอกลับไม่รู้ว่าอะไรดีหรือไม่ดี เอาแต่ใจ แถมยังกล้ามาสายอีก?”
“ฉันให้โอกาสเธอแล้ว ให้เธอคุกเข่าตรงหน้าประตูหนึ่งชั่วโมงเพื่อสำนึกผิด แต่เธอไม่รับโอกาสที่มีค่า แถมยังเดินหนีออกไป”
“ไม่เห็นฉันโซ่งเหมว อยู่ในสายตางั้นเหรอ?”
“ฉันก็เลยจะให้เธอจำฉันตลอดไป!”
ฉีเติ่งเสียน ยิ้มและพูดว่า: “ฉันจะให้คุณเลือกสองทาง หนึ่งคือให้ผมขับรถชนคุณ...”
ก่อนที่เขาจะพูดจบ คนรับใช้ของโซ่งเหมวก็รีบเข้ามาและพูดว่า “คุณโซ่ง เจ้าชายมาถึงแล้ว ตอนนี้กำลังรอที่ข้างนอก”
หลังจากที่โซ่งเมยวได้ยิน เธอจึงพูดว่า: “ตรงนี้มีปัญหานิดหน่อย ฉันอยากให้เจ้าชายช่วยตัดสินหน่อย ไปเชิญเขาเข้ามาเดี๋ยวนี้!”
เหลียงเซียวนายน้อยของเหอเหลียนเซิ่ง เป็นผู้สนับสนุนทางการเงินโซ่งเหมว
“ไอ้สารเลว คนต่างชาติที่กล้ามาหยิ่งผยองกับฉัน แล้วทำไมถึงอยากมาเรียกร้องความยุติธรรมให้กับนังสารเลวอย่างเจียงชิงเย่ว์ด้วย? วันนี้ ในเมื่อนายกล้าพอที่จะมาหาฉัน ฉันให้แกตายไปซะ!” การแสดงออกของโซ่งเหมวดุดัน
ฉีเติ่งเสียนไม่ได้โกรธ ที่คำพูดของเขาถูกขัดจังหวะ แต่เขากลับยิ้มอย่างมีมารยาท
ทันทีที่เหลียงเซียวเข้ามา เขาเห็นฉีเติ่งเสียน ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น และเขาพูดด้วยความตกใจและโกรธ: “ไอ้อ้วนมาที่นี่ทำไม?!”
โซ่งเหมวจึงพูดว่า: “เจ้าชาย เขามาที่นี่เพื่อช่วยเจียงชิงเย่ว์จากเรื่องเมื่อวาน เมื่อกี้เขาขู่ฉัน บอกว่าจะขับรถชนฉันด้วย!”
หลังจากที่เหลียงเซียวได้ยิน ใบหน้าของเขาก็มืดลงทันที และเขาก็พูดอย่างเย็นชา: “ไอ้สารเลว โชคดีเมื่อครั้งที่แล้วคุณหวงก็ช่วยนายออกมา! ฉันไม่คิดว่าจะง่ายขนาดนี้ และจะมีโอกาสได้จับนายอีกครั้ง”