บทที่ 988 ตอบแทนความเมตตาด้วยความเกลียดชัง

การลักพาตัวของจี๋ข่ายทำให้ทั้งเซียงซานตกตะลึง!

นายน้อยอีกคนของตระกูลจี๋ ถูกลักพาตัวอีกแล้ว!

ทีมเซียงซานที่นำโดยหวงเหวินหลั่งได้รับผลกระทบที่รุนแรงที่สุดทันที เขารีบจัดการประชุม และสั่งให้ฮั่วตัว เริ่มปฏิบัติการค้นหาและช่วยเหลือจี๋ข่าย

เหตุการณ์นี้ทำให้ หวงเหวินหลั่งปวดหัวมาก คนอย่างจี๋ข่ายถูกลักพาตัวในเวลากลางวันแสกๆ และเขา ซึ่งเป็นผู้นำเมืองก็ไม่สามารถให้อภัยตัวเองจากความผิดได้

ช่วงนี้มีเรื่องหลายเรื่องเกิดขึ้นในเซียงซาน รากฐานของเขายังไม่ได้รับการจัดตั้งอย่างมั่นคง ตอนนี้มีเรื่องมาทำให้เกิดความปั่นป่วนแบบนี้ หากเขาจัดการมันได้ไม่ดี เขาจะต้องรับผิดชอบ!

คนจากฝ่ายแผ่นดินใหญ่ ถือโอกาสนี้แสดงตนอย่างหยิ่งยโสในการประชุม เพื่อลดถอนศักดิ์ศรีของหวงเหวินหลั่ง พวกเขายังกล่าวอีกว่าเมื่อนายกหลู่ดำรงตำแหน่ง ในเซียงซานไม่เคยมีปัญหามากมายขนาดนี้มาก่อน

ความหมายก็คือหวงเหวินหลั่งไม่มีความสามารถเพียงพอและไม่สามารถจัดการเมืองเซียงซานได้ดี

“ไอ้พวกหัวขโมย!” หวงเหวินหลั่งในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโกรธ เขาจดจำคนที่เดือดดาดที่สุด เมื่อถึงเวลาจะกลับมาชำระความกันทีหลัง

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการช่วยเหลือจี๋ข่ายก่อน ต้องมีมั่นใจในความปลอดภัยของตัวประกัน

ฮั่วตัวเริ่มจัดการก่อนแล้วจึงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มกับหวงเหวินหลั่ง: “นายกหวง ฉันคิดว่าการประชุมศิลปะการต่อสู้นี้ต้องได้รับการจัดระเบียบใหม่! ถ้าหลงเหมินกับสมาคมหงไม่ร่วมกันจัดการประชุมศิลปะการต่อสู้นี้ เซียงซานของเราจะไม่สงบสุขแน่ จะกลายเป็นถุงรวมขยะเวลาอันสั้น”

“อย่าพึ่งรีบโยนความผิด หาจี๋ข่ายก่อน!” หวงเหวินหลั่งพูดด้วยสีหน้าเศร้าหมอง

เขากับเซียงซานหลงเหมินไม่ได้ทะเลาะเบาะแว้งกัน และจะต้องเกิดการปะทะกันอย่างแน่นอนหากมีการทำงานเพิ่มเติมในอนาคต

นี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะใช้ประโยชน์จากโอกาสในการแก้ไขสิ่งต่าง ๆ แต่การค้นหาจี๋ข่ายเป็นสิ่งสำคัญที่สุดหากไม่พบเขาทุกคนจะไม่สามารถอยู่รอดได้

จากนั้นข่าวดีก็มาในไม่ช้า โดยบอกว่าพบจี๋ข่ายแล้วและได้กลับไปที่บ้านของตระกูลจี๋เรียบร้อยแล้ว

“มันเกิดอะไรขึ้น?” หวงเหวินหลั่งประหลาดใจ “ตระกูลจี๋จ่ายเงินให้กับพวกลักพาตัวแล้วหรือ?”

“ไม่ใช่ ชายอ้วนชื่อ หลี่ปั้นเซียนเป็นผู้ช่วยชีวิตจี๋ข่าย ส่งเขากลับไปที่ตระกูลจี๋ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังชี้ให้เห็นว่าสมาคมเย่หนานต้องรับผิดชอบต่อเรื่องนี้และบอกฉันที่ซ่อนของพวกเขา ฉันจะ เรียกทีมปฏิบัติการพิเศษมาทำเคลียร์!” ฮั่วตัวอธิบายให้ หวงเหวินหลั่งและเริ่มออกคำสั่ง

จี๋ข่ายปลอดภัย ทำให้หวงเหวินหลั่งถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้น เขาก็มองไปที่สมาชิกของฝ่ายบนแผ่นดินใหญ่ที่มองดูความโชคร้ายของเขาก่อนพูดจาอย่างเย็นชา

ทุกคนในแผ่นดินใหญ่รู้สึกว่าการมีชีวิตอยู่เป็นเรื่องน่าเสียดาย คงจะดีมากถ้าจี๋ข่ายมีประโยชน์จากเรื่องนี้ อย่างน้อยก็มีข้อดีถึงสามข้อกับข้อเสียสองข้อ อาจจะทำให้หวงเหวินหลั่งผู้นำเมืองคงจะจบลงในไม่ช้า

เขาอยู่ในเซียงซาน ไม่สำคัญว่าตอนนี้เขาจะได้รับการสนับสนุนจากตระกูลจี๋หรือไม่ แต่ถ้าเขาเป็นศัตรูกับตระกูลจี๋ เขาก็ไม่สามารถอยู่รอดได้จริงๆ

“เห้อ โอเค อาจารย์ฉีเป็นคนที่ทรงพลังจริงๆ!” หวงเหวินหลั่งคิดกับตัวเอง รู้สึกขอบคุณชีฉีเติ่งเสียนเล็กน้อย

เขารู้สึกว่านี่เขาเป็นบุคคลที่มีเกียรติในชีวิตจริงๆ สามารถช่วยเขาแก้ไขรอดตายมาหลายครั้ง แถมได้ช่วยเหลือเขาเวลาวิกฤตหลายครั้ง

ฉีเติ่งเสียนได้ส่งจี๋ข่ายกลับบ้านไปแล้วและกำลังจะออกไป

“คุณ ! ได้โปรดอยู่ต่อเถอะ!” จู่ๆ อาวุโสจี๋หยุดฉีเติ่งเสียนที่กำลังจะออกไปและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม

“มีอะไรหรือเปล่า?” ฉีเติ่งเสียนหันศีรษะไปมองเขาและถามอย่างใจเย็น

อาวุโสจี๋คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ฉันขอถามคุณหลี่ปั้นเซียน ว่าไปบังเอิญเจอเหตุการณ์นี้ได้อย่างไร? แล้วทำไมถึงตัดสินใจช่วยจี๋ข่ายหลานชายของฉันเอาไว้”

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะยิ้มและพูดว่า: “คุณสงสัยอะไรผมงั้นเหรอ!”

อาวุโสจี๋กล่าวว่า: “ฉันไม่ได้สงสัยคุณ แต่ฉันแค่อยากทราบรายละเอียดในเรื่องนี้ เพราะเรื่องนี้ก็อันตรายเกินไป หลังจากนี้ฉันจะปกป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องราวแบบนี้ขึ้นอีก!”

ฉีเติ่งเสียนทำความดีและไม่สนใจว่าตระกูลจี๋จะต้องการอะไรตอบแทน เขาหันหลังกลับและกำลังจะจากไปโดยไม่แม้แต่จะร้องขอ นี่ทำให้อาวุโสจี๋รู้สึกผิดปกติเล็กน้อย

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าประสาทสัมผัสกลิ่นของนายทุนมีความกระตือรือร้นมาก โดยเฉพาะนายทุนระดับมิสเตอร์จี

จี๋ข่ายตะคอกอย่างเย็นชาและพูดว่า: “ผมไม่คิดว่าเขามีเจตนาดี! เขาเคยมีปัญหากับผมมาก่อน เขาอาจจะกลัวการแก้แค้น ดังนั้นเขาจึงจงใจเชิญคนจากแก๊งของเย่หนานมาลักพาตัวผม แสดงทำทีว่าเป็นการช่วยเหลือ”