บทที่ 999 แซ่สายฟ้าทั้งห้า

ความตายทางสังคมคืออะไร?

อาจจะเป็นอย่างนั้น......

จ้านเฟยตัวเหมือนปามาจารย์มาโดยตลอด แต่ในขณะนี้มีเสียงหัวเราะของนักเรียนหัวเราะขึ้นเสียงดัง ยังถูกคนเห็นพร้อมบ่น เพียงถามว่าคุณอายหรือไม่?

พอหันไป จ้านเฟยก็เห็นไอ้อ้วนที่ทำให้เขาไม่พอใจอย่างมาก

สวี่หู่ที่ได้มอบตัวกับเขาแล้ว เพราะไอ้อ้วนเจ้ากรรมคนนี้ ก่อนหน้านั้นตัวเองกำลังวางงแผนจะทำลายหยางกวนวนและหวงซง ก็ทำลายไม่สำเร็จ!

จ้านเฟยหรี่ตาลงสองข้าง กล่าวเสียงเย็น"ที่แท้ก็เป็นคุณ ทำไม คุณก็อยากเข้าร่วมประชุมศิลปะการต่อสู้?"

ฉีเติ่งเสียนกล่าว"สวัสดีอาจารย์จ้าน ฉันชื่อหลี่ปั่นเสียนเป็นนักศิลปะการต่อสู้ส่วนตัวที่ฝึกศิลปะการต่อสู้มาสิบหน้าปีครึ่ง! ฉันชอบมาหลอก มาขโมย ที่นี่ได้สร้างชุดทักษะห้าแส้สายฟ้าที่ยืดหยุ่น หวังว่าอาจารย์จะชอบ! "

จ้านเฟย"? ? ?​"

หยางกวนกวนที่อยู่ข้างๆหมดคำจะพูด ฉีเติ่งเสียนบอกว่าจะมาเที่ยวท่ีนี่ สรุปกลับพบกับจ้านเฟย......เจอก็เจอเถอะ คุณหมายถึงอะไรกับคำพูดสกปรกพวกนั้น?

"ประสาท! "

จ้านเฟยเยาะเย้ย หันหลังเดินจากไป รู้สึกว่าไอ้คนนี้เป็นโรค

ฉีเติ่งเสียนยิ้ม กล่าวเย็นๆ"อาจารย์จ้าน ก่อนหน้านั้นคุณใช้โอกาสที่อาจารย์ของคุณหยางไม่อยู่ เตรียมลงมือใช้ศิลปะการต่อสู้ทำร้ายคน เรื่องนี้ ไม่ได้ลืมมั้ง?"

จ้านเฟยหันมา กล่าว"ฉันให้คำแนะนำเธอ นั่งคือโชคของเธอ! เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม อย่ามาเพียงแต่เปิดปาก"

"อร๊า ใช่ใช่ใช่! แนะนำ! "ฉีเติ่งเสียนพยักหน้า "พรุ่งนี้ ฉันก็จะแนะนำคุณด้วยดีมั้ย?"

จ้านเฟยกล่าวเสียงสั่น"กล้าพอคุณก็มา! "

ฉีเติ่งเสียนกล่าวนิ่งๆ"คนนี้นิสัยเช่นคุณ ก็อยากจะเป็นผู้นำในศิลปะการต่อสู้ทางใต้?บอกออกไป อาจจะใจกว้างเกินไปที่จะทำให้คนหัวเราสะเปล่า ถ้าคนอย่างคุณมีแผนน้อยหย่อย ให้ความสำคัญกับศิลปะการต่อสู้ ไม่แน่ว่าอาจจะช่วยได้บ้าง! "

จ้านเฟยกล่าวยิ้มเย็น"รุ่นน้อย คุณอยากสอนฉันงั้นเหรอ?พรุ่งนี้ ฉันจะรอคุณที่ประชุมศิลปะการต่อสู้! "

เมื่อกล่าวจบ จ้านเฟยก็หันหลังจากไป

"แซ่สายฟ้าทั้งห้า? ! "

ขณะที่จ้านเฟยเดิน ได้เร่มไตร่ตรองไปด้วย

"แซ่มือเป็นกระบวนการโจมตีที่สำคัญอย่างยิ่งในมวยไทเก๊ก ผ่อนคลายและยืดหยุ่นแมื่อออกแรง อีกอย่าง ขณะที่ใช้แซ่โจมตี ต้องยืมความแข็งแกร่งของตัวเองเพื่อผลักดันพลังแห่งการตีผู้อื่นออกไป......"

"แซ่สายฟ้าทั้งห้า......เมื่อฟาดแซ่ลงไปติดต่อกันห้าครั้ง พลังทางกายภาพจะเริ่มเบิดออกทั้งห้าครั้ง?"

เดิมทีจ้านเฟยก็เป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ระดับสูงของไทเก๊ก เมื่อครู่คำพูดสกปรกลวกๆของฉีเติ่งเสียน ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเริ่มคิด

หยางกวนกวนส่ายหัวกล่าว"จ้านเฟยคนนี้ ไม่ไหวเลยจริงๆ แต่ใครก็ตามที่มีเลือดลมแห่งความกล้าหาญเช่นนี้ถูกคุณยั่วยุเช่นนี้ เกรงว่าจะพูดถึงเรื่องการขอร่วมมือ! "

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ กล่าว"ชื่อของเขาเดิมทีก็ไม่น่าฟังอยู่แล้ว จ้านเฟยจ้านเฟย เป็นจ้าน หรือเป็นเฟยกันแน่?"

เมื่อพูดจบ เขาถึงคล้านที่จะพูดถึงเรื่องนี้ เดินเล่นกับหยางกวนกวนในนี้ได้รอบนึง คุ้นชินกับรอบข้าง

"พรุ่งนี้ฉันมาคนเดียวก็พอแล้ว พวกคุณทุกคนไม่ต้องปรากฎตัว ทางที่ดีหาที่นั่งที่ปลอดภัยนั่งรอข่าวก็พอ"ฉีเติ่งเสียนกล่าว

"เพียงฉันลงมือ คนพวกนั้นจับฉันไม่ได้ คงจะใช้คนอื่นเพื่อระบายความโกรธของตัวเองเป็นเเน่"

"เธอและหวงชงต่างก็เป็นลูกศิษย์ของฉัน พวกเธอจะต้องทนรับกับความหนักหน่วง"

เมื่อหยางกวนกวนฟังแล้วอดไม่ได้ที่จะไม่พอใจ แต่รู้สึกว่าคำพูดของฉีเต่ิงเสียนมีเหุผล