บทที่1096 ต่อสู้กับฮีโร่

ถ้าตามปกติแล้ว หนึ่งหมัดนี้ของฉีเติ่งเสียน จะสามารถชกลวี่ฉ่ายจนตายได้ในทันที

เหตุผลที่เขาไม่ทำแบบนี้ก็เพราะว่าหมัดขิงเหยียนมู่หลงก็มาถึงตรงหน้าแล้ว หมัดของหญิงสาวคนนี้นุ่มนวลมาก การโจมตีจากด้านข้างเป็นอันตรายถึงชีวิตมาก

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนบีบลวี่ฉ่ายออกมา หนึ่งหมัดชกมา ชกไปบนหัวของเหยียนมู่หลงอย่างแรง!

การโจมตีครั้งนี้ รุนแรงมากๆ แม้ว่าเหยียนมู่หลงจะชกหมัดออกมาก่อน แต่เขาสามารถรู้สึกถึงว่าหมัดนี้ของฉีเติ่งเสียน จะต้องชกมาถึงตัวเองก่อน!

“วิชาของเขา ฝีมือของเขานั้นแกร่งกว่าเดิมขึ้นไม่น้อยเลย!”ในใจเหยียนมู่หลงถอยหายใจ ทำได้เพียงหมุนตัวแล้วถอยหลังไป

ในตอนที่เขานั้นถอยหลัง เท้าขวาของฉีเติ่งเสียนก็เหยียบมาถึงแล้ว

ใจของเหยียนมู่หลงเต้นผิดจังหวะ เสียงดังปัง พื้นตรงหน้าของเขานั้นถูกเหยียบจนพังเป็นรูขนาดใหญ่

ก้าวเท้าที่เหยียบลงไปก้าวนั้น ทำเอาเขานั้นตกใจอย่างมาก เท้าของเขาถูกเหยียบจนกลางเป็นเนื้อเดียวกัน

ในเวลานี้เฉินปาเซี่ยแลเมิ่งเชียนเซิงยอดฝีมือทั้งสองก็เริ่มโจมตีเข้ามา ทั้งสองมาจากทางซ้ายคนขวาคน แล้วร่วมใจกันโจมตีไปทางฉีเติ่งเสียน!

เมิ่งเชียนเซิงใช้ทางจับ มือทั้งสองข้างสลับบนล่าง ทำหารหยิบและดึง นิ้วมือหยิบเมื่อสัมผัสกับเนื้อหนังของคนแล้วพร้อมที่จะเจาะและบีบเส้นเลือด

เฉินปาเซี่ยก็มาด้วยความเร็วสูง มือชกขาถีบ ใช้ทั้งขาและมือ ราวกับว่าจะหยุดลมหายใจนี้เลย ร่วมมือกับเมิ่งเชียนเซิงจะทำร้ายฉีเติ่งเสียนจนตาย!

ความเกลียดชังนี้ทำให้ไม่สามารถอยู่รวมโลกกันได้!

พ่อทั้งสองลงมือพร้อมกัน แน่นอนว่าไม่มีใครออมมือ

สีหน้าฉีเติ่งเสียนเย็นชาลง เห็นทาทางที่ไม่ออมมือ เขาขยับร่างหายเบาๆ หลบจากการทำร้ายของเมิ่งเชียนเซิง ในเวลาเดียวกันยกข้อศอกขึ้นและเป็นท่าเคลื่อนไหวและปิดกั้น ลงมือแรงจึงทำให้บีบตัวของเมิ่งเชียนเซิงนั้นกระเด็นออกไป

เผชิญหน้ากับหมัดของเฉินปาเซี่ย เขาไม่ได้ไปตอบโต้ แต่กลับหลบไปสองหมัด แล้วโจมตีจากเลนล่างเป็นการชนกันแบบตัวต่อตัว

หมัดของฉีเติ่งเสียนและเฉินปาเซี่ยมันรุนแรงจนไม่อาจคาดคิดได้แล้ว แรงของเท้าและขานั้นรุนแรงกว่าหมัดอีก เมื่อน่องของเขานั้นออกแรงก็ทำเอาภายนอกนั้นระเบิดออกมา ขากางเกงพองขึ้น และขาเตะอย่างต่อเนื่องเหมือนเงา ยืดหยุ่นเหมือนนก

“นี่คือการใช้ทักษะทั้งหมดในร่างกายร่วมอยู่ตรงเท้า ทักษะการต่อสู้ของคนนี้นั้นแกร่งมากๆ!”การต่อสู้ทางอากาศและบนพื้น มันความมั่นคงมาก ร่างที่มั่นคงแล้วก็พุ่งตัวเข้าไปอีกครั้ง

หลังจากต่อสู้ทางเท้ากันสี่ครั้ง สีหน้าของเฉินปาเซี่ยก็ขาวซีดลง รู้สึกว่ากระดูดนั้นปวดเมื่อย เหมือนกับว่ากระดูดหักเลย เขายังไม่ทันคิดอะไรมากมาย เห็นตัวของฉีเติ่งเสียนจนดิ่งลงไป แล้วปรากฏตรงหน้าของเขา

มือทั้งสองข้างนั้นของเขาลอยขึ้นมาอย่างช้าๆ ซ้ายขวาหนึ่งนาทีใช้วิชา “เต่าขึ้นจากน้ำ”ท่าทางเหมือนเต่า จับไปตรงไหล่ของเขา

คนที่สามารถใช้วิชานี้ อาจารย์ทั่วไปนั้นจะดูออก มันเป็นเรื่องที่ไม่อาจอธิบายได้ เพราะว่าวิชานี้มันเป็นวิชาที่เพิ่มความสามารถในภายใน มันเป็นการฝึกฝนทางร่างกาย มันเป็นเรื่องที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงเลย

ทีแรกเอนท์กรุ๊ปโจวกวางหรงถูกท่านี้ “เต่าลอยน้ำ”ของฉีเติ่งเสียนนั้นจับไหล่เอาไว้ ซ้ายและขวาถูกแยกออกจากกัน และแขนทั้งสองข้างก็ถูกฉีกออกจากกัน

เฉินปาเซี่ยถูกฉีเติ่งเสียนนั้นการจับกุม แต่ผลลัพธ์มันก็ไม่เห็นมีข้อดีอะไร

เฉินปาเซี่ยยกมือทั้งสองขึ้น ยกขึ้นไปตรงหน้า รู้สึกเพียงแค่ว่ามือของอีกฝ่ายนั้นใหญ่จนน่ากลัว นิ้วมือราวกับว่ากำลังจะแตกออก เมื่อสัมผัสกัน แขนของดขาก็รู้สึกชาไปหมด