บทที่1205 เซียงซานสิ้นสุดแล้ว

มีกลุ่มคนที่ยังไม่ได้ยอมรับสวี่ฉางเกออยู่ลับๆ ในเวลานี้ ก็พูดไม่ออก

เจ้าพ่อพวกนี้มาถึงงาน แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะความสามารถของสวี่ฉางเกอ แต่คือคอนเนคชั่นของฉีเติ่งเสียน......

แต่ทว่า เส้นสายของฉีเติ่งเสียน นั่นก็คือเส้นสายของสวี่ฉางเกอเช่นกัน

ฉีเติ่งเสียนยินดีที่จะสนับสนุนสวี่ฉางเกอ อย่างงั้น เจ้าพ่อพวกนี้ก็คงจะสนับสนุนสวี่ฉางเกอ ใครต้องการเป็นศัตรูกับสวี่ฉางเกอ เจ้าพ่อพวกนี้จะไม่เพียงแค่นั่งดูอยู่เฉยๆ！ ซินปี่ชู่วเก๋อ

ตระกูลจี้ ตระกูลเหลย นายก หรือแม้กระทั่งรวมไปถึงเฉินกรุปจิวเวลรี่ของตระกูลเหอทั้งหมดนี้ก็สนับสนุนสวี่ฉางเกอ ใครยังกล้าที่จะต่อต้านอีก？！

หลังจากที่หลี่เหอถูประกาศการเรื่องการดำรงรับตำแหน่งหน้าที่ใหม่นายหางเสือของสวี่ฉางเกอ ทั้งสนามเต็มไปด้วยเสียงปรบมือราวกับเสียงฟ้าร้อง คนที่ริเริ่มการปรบมือก็คือจี้ข่าย......

มีประโยคหนึ่งจะพูดยังไงดี：เมื่อไม่อนุญาตให้เงียบ ถ้าอย่างงั้นการปรบมือไม่แรงพอก็ถือเป็นอาชญากรรมเช่นกัน

แม้กระทั่ง แตงและผลไม้ในวันนี้ นายน้อยข่ายก็ไม่อยากที่จะแตะมันเลย เพราะกว่าจะมีคนมายืนข้างๆ เอ่ยถามเขา： “แตงของคุณนี้สุกอยู่ไหม？”

“เมื่อก่อนเขาเคยแม้กระทั่งลักพาตัวจี้ข่ายไป แบล็กเมล์ตระกูลจี้เอาเงินสองพันล้าน แต่ตอนนี้ ตระกูลจี้ทั้งหมดกลับสนับสนุนเขาเต็มที่”

ผู้คนที่เห็นฉากนี้ ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไร้กำลังพักหนึ่ง

ถ้าหากว่าตระกูลจี้ยินดีที่จะเป็นผู้นำในการต่อสู้กับฉีเติ่งเสียน ถ้าอย่างงั้นสถานการณ์ในเซียงซานก็อาจจะไม่จบลงง่ายๆ แล้ว

แต่ทว่า แม้แต่ตระกูลจี้ก็หวาดกลัวแล้ว ไม่ยินดีที่จะให้ฉีเติ่งเสียนเป็นศัตรู อย่างงั้นในเซียงซาน ฉีเติ่งเสียนก็จะไม่มีคู่ต่อสู้จริงๆ แล้ว

“พวกเราตระกูลสวี่ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ก็เปลี่ยนไปอยู่ที่สูงสุดแล้วในเซียงซาน น่าเสียดาย เขากลับไม่ใช่ไอ้อ้วนน้อยนั่นแล้ว！” สวี่อี้หรูมองไปที่พ่อของเขาด้วยความภาคภูมิใจ

หวงเหวินหลั่งรู้สึกได้ถึงความรู้สึกมากมายในใจเขาเหมือนกัน ในการต่อสู้และการประนีประนอมอย่างต่อเนื่อง เขาถูกย้ายไปยังเซียงซาน เดิมทีแล้วเป็นความพยายามของคู่ต่อสู้ที่จะทำลายเส้นทางในอนาคต แต่การเดินหมากครั้งนี้ กลับค่อยๆ ปล่อยให้เขากินหัวมังกรของคู่ต่อสู้ทั้งเป็น

สามารถเปลี่ยนอันตรายให้เป็นการกวาดล้าง มันเป็นความพยายามของฉีเติ่งเสียนคนนี้จริงๆ

ในอดีตหวงเหวินหลั่งก็เคยคิดที่จะขีดเส้นแบ่งที่ชัดเจนกับฉีเติ่งเสียนหรือไม่หลังจากที่เขาถูกกล่าวหาว่าเป็นคนทรยศ แต่ความรู้สึกโดยสัญชาตญาณก็ให้คำตอบแก่เขา เขาก็ทำตามคำตอบนี้ ดังนั้น เขาก็ได้รับผลตอบแทน

“ยินดีด้วย คุณสวี่”

แขกทั้งหมดก็เข้าไปข้างหน้าเพื่อกล่าวคำยินดีกับสวี่ฉางเกอ หวังว่าจะสามารถสร้างความประทับใจให้กับภายในใจเขาได้

สวี่ฉางเกอได้รับตำแหน่งนายหางเสือแล้ว ต่อไปนี้จะมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่โดยธรรมชาติ ในเวลานี้คบหาสมาคมอย่างจริงจัง จากนี้ไปจะเป็นเส้นสายที่สำคัญ

หยางกวนกวนมองไปที่ฉีเติ่งเสียน เอ่ยถาม： “สามารถพูดได้ไหมว่าเซียงซานได้สิ้นสุดลงแล้ว？”

ฉีเติ่งเสียนพยักพยักหัวเล็กน้อย ยิ้มและเอ่ย： “ใช่แล้ว ด้านนี้ของพวกเรามีแผ่นเหล็กกล้า คนนอกเข้ามาไม่ได้”

หยางกวนกวนอดไม่ได้ที่พูด： “วันนี้คนใช้หญิงที่ชื่อหลานหยู่ว จะไม่แสดงหน้าจริงๆ”

“เขาไม่ใช่ไอ้โง่ ตอนนี้พวกเรามีกำลังมากกว่า การรวมตัวของเจ้าพ่อ หากเขาต้องการที่จะตอแหล จะต้องได้รับผล” ฉีเติ่งเสียนพูดชิลๆ

“ต่อมา คุณต้องใช้เงินและความคิดเกี่ยวกับปัญหาความปลอดภัยของตัวเอง การแก้แค้นของตระกูลจ้าวไม่ใช่เรื่องล้อเล่น”

หยางกวนกวนเห็นด้วย แน่นอนว่าเขารู้วิธีฆ่าลวี่ฉ่าย แม้กระทั่ง ผลที่ตามมาจากการตัดหัวของเขาไปส่งที่หน้าตระกูลเจีย แต่เขาก็ยังทำแบบนี้ นั่นก็หมายถึงว่าเขาไม่ได้กลัวการแก้แค้นในภายหลัง！

หลังจากการประชุมใกล้ที่จะจบ เฉินหยูเดินเข้ามา เอ่ย： “พรุ่งนี้ฉันจะกลับหนานหยางแล้ว”

ฉีเติ่งเสียนพูด： “ฉันก็ต้องไปจากเซียงซาน ไม่ดีเท่ากับพวกเราเดินทางด้วยกัน？”

เฉินหยูยิ้มและเอ่ย： “ดีสิ คุณมาเป็นลูกเขยที่หนานหยางเถอะ！”

จู่ๆ ฉีเติ่งเสียนก็จ้องตาอย่างดุเดือด เฉินหยูพูดต่อ： “เป่ยบูฉีกลับมาที่หนานหยางแล้ว คนของสมาคมหัวเมิ่นไปถึงเทียนจู่กั๋วและได้เจรจากับสมเด็จพระสันตะปาปาแล้ว น่าจะใช้เงินออกมาบ้าง”

“ไม่จำเป็นที่จะต้องคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้น ” ฉีเติ่งเสียนเยาะเย้ย