บทที่1283 เชฟตาบอด

ฉีเติ่งเสียนพูดกับหยางหยุนจือ： “ในเมื่อเป็นอย่างงี้ล่ะก็ อย่างงั้นให้ฉันเจอกับคนของแก๊งบิ๊กเซอร์เคิลสักหน่อยแล้วกัน”

หยางหยุนจือก็พยักหัวด้วยความดีใจ กล่าว： “โอเค！”

จิ่วเฮิงกลับมีความรู้สึกไม่พอใจและพูดเสียงเย็นชา： “ในเมื่อรับข้อเสนอของฉัน งั้นคุณจะถามหาอะไร！”

ฉีเติ่งเสียนขี้เกียจเกินกว่าจะสนใจจิ่วเฮิงที่บ่นแบบนี้ พูดตรงๆ： “เลือกวันดีกว่าวันปะทะ ดีที่สุดคือการจัดการเรื่องวันนี้ให้เสร็จสิ้น เป็นยังไง？”

เฮ่อตั่วเหลียนพูด： “ดูเหมือนว่าคุณจะรีบร้อนจนอดทนไม่ไหวที่จะรับฉันเป็นศิษย์แล้วสิ ให้ความสำคัญกับพรสวรรค์ของฉันขนาดนี้เลยหรือ？”

“ฮ่าฮ่าฮ่า......” ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะสังเกตสาวน้อยคนนี้อย่างละเอียด รู้สึกว่าที่เขาพูดมามันน่าสนใจมาก และเต็มไปด้วยความมั่นใจในตัวเอง

แน่นอนว่าเฮ่อตั่วเหลี่ยนพูดออกมาเล่นๆ แต่ทว่า เขาสามารถพูดจาคุยเล่นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแบบนี้ต่อหน้าปรมาจารย์ระดับสูงอย่างฉีเติ่งเสียนได้ ก็เพียงพอแล้วที่จะสามารถรู้ได้ว่านิสัยเป็นยังไง！

หยางหยุนจือและเฮ่อตั่วเหลียนทั้งสองคนเดินนำหน้าไป ฉีเติ่งเสียนและจิ่วเฮิงอยู่ข้างหลัง

“ฉันได้ยินว่าคุณผู้หญิงหยางถูกเฮ่อเซียนเซียนหลอกแล้ว วันนี้ คงจะไม่ถูกคนหลอกอีกนะ！ ชื่อเสียงของคุณไม่ใช่ว่าจะดีนะ ทุกคนก็ไม่ได้เชื่อคุณ？” จิ่วเฮิงเอ่ยถาม

ฉีเติ่งเสียนหัวเราะเยาะ เอ่ย： “ตอแหล！ อาศัยที่ฉันพยายายามและจัดการในเซียงซาน คนที่รวยมากมายในเซียงซานและจิ่งเต่า ก็มีท่าทีพอใจกับฉัน มันถึงเก้าสิบแปดเปอร์เซ็นต์ไปแล้ว ชื่อเสียงจริงๆ ไม่ใช่สิ่งที่มาจากข่าวลือ แต่มันคือสิ่งที่ทุกคนนั้นตัดสินกัน！、”

จิ่วเฮิงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา เอ่ย： “คุณจัดการพวกตระกูลร่ำรวยเหมือนเก็บเกี่ยวผักกุยช่าย ผู้คนยังซาบซึ้งในบุญคุณ พอใจอย่างมาก มากจนถึงเก้าสิบแปดเปอร์เซ็นต์ เอาสถิติมาจากไหน！”

“พูดมาจากปาก มันยากใช่ไหม？” ฉีเติ่งเสียนเอ่ยถามด้วยความไร้สีหน้า

จิ่วเฮิงยกนิ้วโป้งให้กับฉีเติ่งเสียนอย่างไร้ยางอาย ยิ่งรู้สึกว่าฉีเติ่งเสียนชายหนุ่มผู้นี้น่าสนใจ มีความหมายแฝง

“เชิญทั้งสองท่านขึ้นรถ！” เฮ่อตั่วเหลียนเปิดประตูรถเอ็มวีพี ยื่นมือพูด

ฉีเติ่งเสียนและจิ่วเฮิงศิลปินและมีความกล้าหาญ ก็ไม่ได้กลัวเลยสิ่งใดเลยที่คนในห้องที่สองของตระกูลเฮ่ออาจจะทำ ถ้าพวกเขากล้าจะลงมือทำอะไรขึ้นมาจริงๆ อย่างงั้นทั้งสองคนก็กล้าเอาชีวิตทั้งหมดนั้น

ไม่มีใครจะยินยอมที่จะมีเรื่องกับศิลปะการต่อสู้ชั้นยอด ทำสิ่งตลกที่ไม่คิดชีวิต

จิ่วเฮิงพูด： “ได้ยินมาว่าอาจารย์ประมือกับจ้าวซวนหมิงที่บำเพ็ญจนถึงระดับวัชระกายมาแล้ว ไม่ทราบว่าเรื่องราวเป็นยังไง？”

เฮ่อตั่วเหลียนอดไม่ได้ที่จะแง้มหูฟังอยู่ข้างๆ ตกใจอย่างเงียบๆ ระดับวัชระกายมันคือมวยระดับไหนกัน？ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย！

ฉีเติ่งเสียนพูด： “เขาไม่ใช่ระดับวัชระกายแท้！คนที่สามารถบรรลุระดับวัชระกายได้จริง นั่นคือต้องมีปณิธานที่ยิ่งใหญ่มาก มีความทะเยอทะยานเฉียดฟ้า หากไม่มีจิตใจที่เมตตาต่อโลก จะสามารถเป็นผู้มีเมตตาที่ไร้ศัตรูได้ยังไง วัชระกาย？”

จิ่วเฮิงเหมือนคิดอะไรได้และพยักหัว เอ่ย： “จริงๆ แล้ว ระดับนี้สามารถพบเจอได้แต่ไม่สามารถเป็นได้ คนที่จิตใจเต็มไปด้วยทรัพย์สิน ไม่มีทางที่จะสามารถบรรลุระดับนี้ได้”

ทั้งสองคนพูดเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยในเจียงหู เฮ่อตั่วเหลียนที่ได้ยินอยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะมีจิตใจเฝ้าปรารถนาถึง รู้สึกว่ามันน่ามหัศจรรย์มาก

“ในพุทธมีปรมาจารย์ที่เห็นพระเจ้าไหม？” ฉีเติ่งเสียนเอ่ยถาม

“น่าจะมีนะ เพียงแต่ว่าซ่อนอยู่ลึกเกินไปแล้ว คนพวกนั้น เป็นคนที่บรรลุพระอาจารย์จริงๆ ไม่ใช่สิ่งที่ไอ้พวกไส้หมูที่ในหัวคิดแต่เรื่องเงินพวกนั้นจะมาเทียบได้！” จิ่วเฮิงตอบกลับไป

“พระอาจารย์ที่สามารถเรียนศิลปะการต่อสู้ถึงระดับนี้ การฝึกฝนทางจิตวิญญาณของเขานั้นเหนือธรรมชาติอย่างเป็นธรรมชาติ อีกทั้งยังเป็นวิธีพระพุทธศาสนา การชำระให้บริสุทธิ์ทั้งหก ห่างไกลจากทางโลก

“ดังนั้น ถึงอยากคิดจะหา ก็ไม่สามารถที่จะหาเจอได้เลย