บทที่1289 มาสร้างปัญหา

ในโรงยิมเมืองจิงเต่า เหยียนมู่หลงและจ้าวถูหลงพวกเขาล้วนเป็นปรมาจารย์การต่อสู้พื้นบ้าน พวกเขาคัดเลือกมา

พวกเขาใช้ความสามารถของตัวเองคัดเลือกคนพวกนี้มา ไม่ใช่เรื่องยากอะไรพวกเขาเป็นนายพลที่มีพลังอย่างแท้จริง

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือบางคนจากสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้หนานหยางก็เข้าร่วมด้วย ซึ่งจะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อโครงร่างของหนานหยางในภายหลัง

วันนี้ในโรงยิม ยุทธภพผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายกำลังคุยกัน เทียบฝีมือกันแล้วบรรยากาศก็กลมกลืนกันมาก

ฉินเอ้าสวมเสื้อเชิ้ตสีดำ ยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนโดยมีมืออยู่หลังมือหัวเราะแล้วพูดขึ้น: “ทุกคน็เห็นความจริงใจของนายพลเหยียนและนายพลจ้าวแล้ว แม้ว่าพวกเราจะเป็นคนสัญชาติหนานหยาง แต่ก็ยังเป็นลูกหลานของคนจีน!ผลประโยชน์ของเมืองหนานหยางถูกคนนั้นทำให้สั่นคลอนอย่างรุนแรง เกิดเป็นนักสู้ ฝึกฝนวิชาการต่อสู้ ไม่ลืมที่จะรักษาบ้านเมือง”

“เป็นเกียรติของฉันที่ทุกคนเต็มใจที่จะอุทิศตัวเองทำงานร่วมกับฉัน แน่นอนว่านี่นี่คือความตระหนักรู้ที่ทุกคนมีในฐานะนักรบ”

“ถ้าหากทุกคนยังไม่อยากรับราชการ ก็เข้าร่วมสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้หนานหยางก่อน ฉันรับประกันหลังจากที่ทุกคนเข้าร่วมแล้ว ก็จะได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ!”

ผู้มีความรู้มีความภาคภูมิใจของผู้มีความรู้

นักรบย่อมมีลักษณะของนักรบโดยธรรมชาติ

ผู้มีความรู้ที่แท้จริง ไม่ก้มกราบเพราะข้าวแค่ห้าถัง ปากกาและกระดาษในมือนั้นเป็นเหมือนมีดที่คม เรียกร้องความยุติธรรมและแสดงจิตสำนึก

ลักษณะของนัก เมื่อเห็นความไม่ยุติธรรมบนถนน เขาจึงชักดาบออกมาช่วย เมื่อนักรบโกรธ เลือดก็กระเซ็นไปข้างหน้าห้าก้าว ไม่สนใจว่าคุณจะเป็นจักรพรรดิหรือรัฐมนตรีกล้าทำฉัน ชีวิตต้องแลกด้วยชีวิต

สมัคนี้คนแบบนี้น้อยมาก แต่ท้ายที่สุดแล้ว ยังมีตัวละครบางตัวที่สืบทอดแนวคิดศิลปะการต่อสู้แบบเก่า พวกเขาคิดว่าคนอย่างพวกเราไม่ควรกลายเป็นเหยี่ยว ดังนั้นฉินเอ้าถึงพูดแบบนี้ ถือเป็นการให้เกียรติ ให้พวกเขาใช้วิธีปฏิบัติหน้าที่อย่างมีไหวพริบมากขึ้น

“ฉินเอ้าจากสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้หนานหยางไม่สบาย เขาเป็นรองประธาน หากเหยียนมู่หลงและจ้าวถูหลงทำงานอย่างใกล้ชิด อย่างนั้น....ก็สามารถรวบร่วมคนจากนายพลจ้าวได้อย่างลับๆ แต่ถ้าเป็นแบบนี้คนพวกนี้ก็จะเข้ามาหนานหยางอย่างไม่รู้สึกอะไร”ชายหน้าเข้มคนหนึ่งพูดขึ้น เขามาจากหนานหยาง

“ตระกูลจ้าวไม่พอใจกับการกระทำของคุณสวีมาตั้งแต่แรกแล้ว ถ้าหากให้พวกภักดีเข้ามาในเมืองหนานหยาง มันจะอันตรายต่อคุณสวี”หญิงสาวคนหนึ่งพูขึ้น เธอมีผิวขาวเหมือนข้าวสาลีร่างกายผอมแห้ง แต่มันทำให้ผู้คนมีความรู้สึกคล่องตัวและละเอียดอ่อนมาก

ชายคนหนึ่งพูดขึ้น: “แม้ว่าเป้าหมายแรกจะเป็นตระกูลเฉิน แต่ถ้าหากตระกูลเฉินล้มลง อย่างนั้นตำแหน่งของคุณสวีในหนานหยางก็จะไม่มั่นคง แม้ว่าดูแบบนี้จะไม่มีศัตรูแต่ความจริงแล้วศัตรูเต็มไปหมด คุณสวีจะต้องเข้าใจสัดส่วนที่ชัดเจนของหนานหยางก่อน ไม่สามารถให้คุณสวีมีความเสี่ยงแบบนี้!”

ดวงตาของสาวมองไปที่ฉินเอ้าแล้วพูดขึ้น: “วันนี้เราสองคนกำลังรวบรวมผู้คน ดูว่ามีโอกาสไหม”

ขณะที่พูด ฉินเอ้าก็รู้สึกถึงบางอย่าง

หญิงสาวก็รีบหันไปทางอื่น แล้วเก็บความอาฆาตในใจเขา

ฉินเอ้าที่แข็งแกร่ง มีความรู้สึกไวมาก อ่อนไหวต่อดวงตาอาฆาตแบบนี้มาก

“ประธานฉิน เป็นอะไร?”เหยียนมู่หลงถามขึ้น

“ดูเหมือนมีบางคนมีเจตนาไม่ดีต่อฉัน อยากจะฆ่าฉัน?แต่ว่าไม่เป็นไร ตรงนี้มีผู้คนเข้ามามากมาย คนที่คิดแบบนี้มีไม่น้อยหรอก”ฉินเอ้าหัวเราะพูดขึ้น ดวงตากลับจ้องไปแค่ในทิศทางเดียว

เหยียนมู่หลงพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วพูดขึ้น: “ขอเพียงแค่เรื่องนี้สำเร็จ อย่างนั้นเรื่องตำแหน่งประธานสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้หนานหยางที่พูดกับคุณไว้ ก็จะเป็นไปตามนั้น จากนั้นพวกเราอาจช่วยให้คุณได้เป็นสมาคมศิลปะการต่อสู้จีน ถึงเวลาก็จะผลักดันให้คุณเป็นประธาน”