บทที่1424 สังเวย

"ถ้าฉันหาเงินได้ห้าสิบล้านก็จะหยุด"

สวีเอ้าเสวี่ยก็เป็นคนที่ยับยั้งชั่งใจได้มากพอคนหนึ่ง หลังจากชนะได้มาห้าสิบล้าน ไม่รู้ว่าดวงของเธอจะยังขึ้นอยู่ไหม ก็พร้อมจะเดินออกไปเลย

และทําให้ผู้ชายที่เพิ่งนั่งบนโต๊ะพนันชะงักทันที เขาถูกคาสิโนส่งมาให้จัดการสวีเอ้าเสวี่ย แต่ยังไม่ทันไร เธอก็จะหยุดแบบนี้เลยเหรอ?

"ไปกันเถอะ เลิกงานแล้ว ได้มาเยอะแล้ว" สวีเอ้าเสวี่ยพูดอย่างพอใจ เตรียมจะแลกเงินพนันแล้วกล้บเลย

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้า การรู้จักพึงพอใจนั้นดีที่สุด อย่าถูกครอบงําด้วยความโลภ ไม่งั้นก็จะสูญเสียเงินไปหมด

เขารับเบี้ยจากมือของสวีเอ้าเสวี่ยมา เตรียมจะออกไปพร้อมกับเธอ

แต่ทั้งคู่เพิ่งเดินออกมาได้ไม่กี่ก้าว ก็ถูกคนบ่อนคาสิโนขวางไว้ ชายวัยกลางคนสวมชุดสูท แถมยังผูกเนคไทด้วย ดูสง่าสุภาพมาก

"ทั้งสองท่านกําลังจะกลับไปแล้วเหรอครับ? ไม่เล่นอีกสักหน่อยเหรอ?" ชายวัยกลางคนคนนี้ถามด้วยรอยยิ้ม

สวีเอ้าเสวี่ยตอบกลับว่า "ไม่ละ พวกเราเล่นได้ประมาณหนึ่งแล้ว รู้สึกพอละ เพราะงั้นควรไปแล้ว"

ชายวัยกลางคนกลับยิ้มและพูดว่า "ทั้งสองควรเล่นต่ออีกเกมดีกว่า ไม่ว่าเกมนี้จะแพ้หรือชนะ ผมก็จะไม่มารบกวนทั้งสองท่านอีก"

ฉีเติ่งเสียนหรี่ตา ยิ้มแล้วถามขึ้นช้าๆว่า "ทําไม ท่านผู้นี้เห็นพวกเราได้กำไรมากเกินไป เลยไม่อยากให้พวกเราออกไปพร้อมกับเงินเหรอ?"

ดวงของสวีเอ้าเสวี่ยในวันนี้ดีมาก แค่ใช้เงินหนึ่งแสนแต่ชนะมาตั้งห้าสิบล้าน เหลือเชื่อชะมัด!

"ทั้งสองท่านจะไม่เล่นก็ได้ แต่เอาเบี้ยกลับได้แค่หนึ่งส่วนสิบเท่านั้น ที่เหลือต้องทิ้งเอาไว้" ชายวัยกลางคนยิ้มแล้วพูด

ระหว่างพูด ที่มุมข้างหลังของเขา มีบอดี้การ์ดที่เย็นชาหลายคนในชุดสีดําโผล่มา ในแขนของคนพวกนี้นั้นพองขึ้นมา เห็นได้ชัดว่ามีอาวุธซ่อนอยู่

สวีเอ้าเสวี่ยพูดอย่างเย็นชาว่า "การทําธุรกิจต้องถือเครดิต พวกคุณเปิดคาสิโน ตัวเองทํากำไรได้ แต่กลับไม่ให้แขกได้กำไรเนี่ยนะ? นี่มันตรรกะอะไรกันเนี่ย!"

ชายวัยกลางคนตอบว่า "แน่นอนว่าเราอนุญาตให้แขกไดกำไร แต่เราไม่อนุญาตให้พวกหลอกลวงต้มตุ๋นได้กำไร คุณโกงมาตลอด ทําไมผมต้องให้คุณเอาเงินกลับไปด้วย"

สวีเอ้าเสวี่ยฟังแล้วก็อึ้ง ลูบแว่นตาแบนสันจมูกของตัวเอง พูดอย่างเย็นชาว่า "ฉันโกงเนี่ยนะ?"

ชายวัยกลางคนพูดอย่างใจเย็นว่า "ผมหม่าตงบอกว่าคุณโกง ก็คือโกง เพราะผมเป็คนเปิดคาสิโนนี้ คนเหล่านี้ก็ต้องฟังฉันด้วย ประโยคง่ายๆแบบนี้ ผมคิดว่าคุณน่าจะเข้าใจใช่ไหม?"

สวีเอ้าเสวี่ยหัวเราะด้วยความโมโห เธอสามารถชนะได้ตลอดทาง เป็นเพราะโชคเข้าข้างล้วนๆ บางครั้งเธอก็โยนเบี้ยไปทั้งหมดโดยไม่ได้ดูไพ่ด้วยซ้ำ แต่ก็ยังสามารถชนะได้ ผู้ชายที่ชื่อหม่าตงคนนี้ กลับกล้ามาพูดว่าตัวเองโกงตอนนี้เนี้ยนะ?"

"คุณบอกว่าพวกเราโกง? แปลว่าเราโกง?" ฉีเติ่งเสียนก็รู้สึกตลก

"แน่นอน" หม่าตงพูดอย่างใจเย็น

"ถ้าพวกคุณอยากพิสูจน์ว่าตัวเองไม่ได้โกง งั้นก็เล่นต่ออีกเกมหนึ่งซะ"

"ถ้าพวกคุณชนะเกมนี้ได้ งั้นผมก็จะปล่อยพวกคุณไป"

"แต่ถ้าแพ้ ก็เอาไปแค่หนึ่งในสิบ เหลือไว้เก้าส่วนก็พอ"

เห็นได้ชัดว่าหม่าตงคนนี้แพ้ไม่ได้ ไม่อยากให้สวีเอ้าเสวี่ยและฉีเติ่งเสียนออกจากคาสิโนพร้อมเงินจํานวนมากแบบนี้

ในความเป็นจริง เรื่องแบบนี้ก็พบเจอบ้างเป็นครั้งคราวในคาสิโนใหญ่ๆของเมืองจิงเต่า พอเจ้ามือพ่ายแพ้ก็เริ่มทําลายกฎ

สวีเอ้าเสวี่ยขมวดคิ้วและถามว่า "ใครเป็นแบคของหยวนเปาคาสิโน?"

ฉีเติ่งเสียนพูดเสียงต่ำว่า "ดูเหมือนเป็นฝีมือของทางเกาะผึ่งไหล แบคที่อยู่เบื้องหลังน่าจะเป็นคนของแก๊งสี่ไห่"

หม่าตงปรบมือขึ้นในเวลานี้และพูดว่า "ทั้งสองปรึกษากันเสร็จหรือยัง?"

"ได้ งั้นก็เล่นต่ออีกเกม!" จู่ๆสวีเอ้าเสวี่ยก็นึกถึงอะไรได้ ก็เปลี่ยนท่าทีและยิ้มตอบตกลง