ตอนที่ 199
บทที่199 จ้าวเฮยหลงปรากฏตัว
October 21, 2026
เมื่อเผชิญกับคำขู่ฆ่า จ้าวเหมิงหลงไม่กล้าสั่งยามลงมือเขารู้สึกว่าฉีเติ่งเสียนเหมือยคนบ้าไปแล้วเขากล้าทำหมด
หยางกวงกวงและเฉียวชิวเมิ่งทั้งสองกลัวมาก รู้สึกว่าภัยอันตรายนับหมื่นอยู่ตรงหน้าถ้าไม่ทันระวังก็จะกลายเป็นผงขี้เถ้าได้เลย
“ยังอยากคุยกับคุณจ้าวเฮยหลง?ฉันดูแล้วสมองเขาเต็มไปด้วยขี้ ทำร้ายน้องชายของจ้าวเฮยหลงจนบาดเจ็บขนาดนี้ยังอยากจะทำดีใส่?”
“จ้าวเหมิงหลงเป็นน้องชายแท้ๆของจ้าวเฮยหลง ถูกเขาทำร้ายจนบาดเจ็บขนาดนี้ฉันเดาว่าเดี๋ยวจ้าวเฮยหลงมาต้องแยกร่างเขาออกเป็นชิ้นๆแน่!”
“ใช่แล้ว...จ้าวเฮยหลงนั้นดุตามชื่อเลย เป็นคนมีชื่อเสียงเพราะความใจดำ ถ้าหากแตกคนของเขาไม่มีใครสักคนก็จะจบด้วยดี!”
ทุกคนต่างส่ายหัวรู้สึกว่าฉีเติ่งเสียนปล่อยตัวของจ้าวเหมิงหลงไปไม่ใช่ความคิดที่ฉลาด
สิ่งที่วางไว้ตรงหน้าเขามีเพียงแค่ตายทางเดียว มีทางเดียวอย่างนั้นก็ลักพาตัวจ้าวเหมิงหลงออกจากซางตงคลับ จากนั้นก็รีบหนี สามารถหนีได้ไกลแค่ไหนก็หนีไป!
ตอนนี้เขานั้นปล่อยตัวของจ้าวเหมิงหลงไป อีกทั้งยังพูดว่าจะนั่งรอให้จ้าวเฮยหลงนั้นมาคุยกับเขา?
เขารู้สึกว่าตัวเองคือใคร?!
เฉียวชิวเหมิ่งกัดฟันพูด: “คุณเลิกเล่นละครได้แล้ว อย่าโอ้อวดได้ไหม?!”
“เรื่องเมื่อครั้งก่อน คุณใช้หนี้บุญคุณที่จ้าวเฮยหลงติดค้างจนหมดแล้ว!”
“อีกทั้ง ครั้งนี้คุณทำร้ายน้องชายเขายังทำร้ายเขาได้หนักขนาดนี้!”
“คุณรู้สึกว่า จ้าวเฮยหลงนั้นจะมีกระจิตกระใจนั่งลงคุยกับคุณไหม?”
“ไอ้สารเลว คุณทำให้พวกเรานั้นตายแน่!”
หลี่อวิ๋นหว่านรีบพูด: “เมิ่งเมิ่ง อย่าใจร้อน ให้คุณฉีจัดการก็พอแล้ว!อีกทั้งเรื่องนี้คนที่ผิดไม่ใช่เขา ทำไมเธอต้องโทษเขา?”
เฉียวชิวเมิ่งโกรธมากจนอยากจะเยาะเย้ยกลับ แต่เห็นว่าหยางกวงกวงนั้นพยักหน้าต่อคำพูดของหลี่อวิ๋นหว่าน ก็ทำได้เพียงกลืนความโกรธนี้ลงไป
เขาไม่คิดเลยว่าเพื่อนที่ดีที่สุดทั้งสองของเขานั้น เพราะฉีเติ่งเสียนไอ้หมอนี่เขาคัดค้านความเห็นของตัวเอง
เหมือนกับว่าถูกทรยศ แม้ว่าความคิดจะถูกโดดเดี่ยวแต่ก็เกิดขึ้นไปแล้ว
หยางกวงกวงทำอะไรไม่ได้ แทนที่จะคุกเข่าลงมาขอร้องแต่ควรเชื่อใจฉีเติ่งเสียน ในเมื่อซ้ายขาวก็มีแค่คำเดียวคือตาย
จ้าวเฮยหลงก็ถึงที่อย่างรวดเร็ว หยางเฟยเฟยก็เดินไปต้อนรับ
“คุณหยาง!”หลังจากที่จ้าวเฮยหลงเห็นหยางเฟยเฟยเดินมา ดูออกอย่างชัดเจนมากว่าเคารพ
โมตูตระกูลหยาง ความยับยั้งชั่งใจของคำทั้งสี่นี้ปรากฏชัด แม้ว่าจ้าวเฮยหลงผู้ครองพื้นที่จงไห่จะมาพบกันก็ตาม ก็ต้องเคารพกัน!
หยางกวงกวงพยักหน้าแล้วพูดขึ้น: “ประธานจ้าว คุณมาได้ทันเวลามากเลย...”
จ้าวเฮยหลงถามขึ้น: “มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น?”
“เรื่องมันเป็นแบบนี้ ฉันเจอคนสารเลวที่นี้แล้วอยากจะสั่งสอนเขา แล้วสุดท้ายผู้ชายสารเลวของเขาก็เอาธนูนั้นยิงม้าฉันจนตาย!”
“จ้าวเหมิงหลงช่วยฉัน ไม่คิดเลยว่าจะถูกทำร้ายจนบาดเจ็บหนัก มือข้างหนึ่งถึงกับพิการไปเลย!”
“ประธานจ้าว คุณคือผู้นำของสมาคมการค้ามังกรดำ ต้องขอความยุติธรรมกลับมาให้ได้!”
หยางเฟยเฟยพูดกับจ้าวเฮยหลงขึ้นแล้วเสียงของเขาเย็นชาแล้วเจ้าคิดเจ้าแค้นมาก
จ้าวเฮยหลงได้ยินคำพูดแบบนี้ก็ถึงกับโกรธมากพูดขึ้น: “มีคนกล้ามาทำร้ายคนในที่สมาคมการค้ามังกรดำของพวกเราและล่วงเกินคุณหยางที่มาโมตู!”
“และยังกล้าทำร้ายน้องชายฉันเจ็บหนัก?”
“เท่ากับว่าไม่เอาสมาคมการค้ามังกรดำฉันไว้ในสายตาเลย?”
“ไม่เอาฉันจ้าวเฮยหลงไว้ในสายตาหรอ?!”
ในเวลานี้จ้าวเหมิงหลงก็กระปรี้กระเปร่าขึ้น ร่างที่แข็งแรงเปิดปากพูด: “พี่ใหญ่....พวกเขาทำร้ายฉัน ยังทำให้มืออีกข้างหนึ่งของฉันนั้นพิการ อีกทั้งยังจะให้เอาซางตงคลับให้พวกเขาพวกเขาถึงจะหยุด!”
จ้าวเฮยหลงตกใจแล้วหัวเราะอย่างโกรธๆ
“น้อยมากที่จะเห็นคุณจ้าวเฮยหลงนั้นโกรธ...”
“นี้มันโกรธระดับฟ้าลั่นเลยนะ ถุยๆๆ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้ชายที่เกาะผู้หญิงกินคนนี้จะถูกทำร้ายตายด้วยวิธีไหน!”
“กล้ามาแตะประธานจ้าวเฮยหลงไม่มีใครมีผลลัพธ์ที่ดีตอนท้าย!”