ตอนที่ 308
บทที่308 ตกใจจนกลัว
October 21, 2026
คำพูดของหยางหลิงกวงออกมา เห็นได้ชัดว่าเขาบอกหลงจงฉวนอย่างละเอียดอ่อน ไปล้างแค้นอย่างสบายใจเลย มีเรื่องอะไรเขาจะตีแผ่นออกมาหมดเลย
หลังจากหลงจงฉวนได้ยิน จากนั้นเขามีพลังมากขึ้น!
“ฮ่าๆๆ ได้ มีคำพูดแบบนี้ของปลัดหยางก็สบายใจแล้ว!เรื่องการลงทุนไม่มีความล่าช้าอย่างแน่นอน”หลงตงฉวนตบที่หน้าอกตัวเองแล้วพูดอย่างเคร่งขรึม
ในเวลานี้ฉีเติ่งเสียนก็เดินออกมาแล้วพูดอย่างนิ่งๆ: “ปลัดหยางถ้าหากยังสนับสนุนหลงจงฉวนไอ้หมอนี่ อย่างนั้นเท่ากับว่าทำลายหัวใจของผู้ประกอบการในจังหวัดตงไห่”
“การกระทำแบบนี้ทำให้ฉันนั้นยากที่จะสนับสนุน!”
“ไม่แน่ บ็อกดานอฟก็คิดแบบนี้เหมือนกัน ถึงเวลาถอนการลงทุนฉันพูดอะไรก็ช่วยไม่ได้”
คำพูดของฉีเติ่งเสียน ทำให้ทุกคนตรงนี้หัวเราะขึ้น
นี่มันน่าตลอกจัง เขารู้สึกว่าตัวเองนั้นเป็นใครถึงสามารถเป็นตัวแทนของผู้ประกอบการของจังหวังตงไห่ได้?
หยางหลิงกวงตกตะลึงกับคำพูดของฉีเติ่งเสียน รู้สึกว่าสักพักสมองใหญ่ขึ้นเล็กน้อย
ผู้ชายคนนี้เป็นต้นตอของความไม่มั่นคงจริงๆ เพิ่งทำร้ายเลขาอีวานอฟและเชฟเชนโก้ทั้งสอง มาตอนนี้ทำร้ายหลงจงฉวนอีก?นี่เพิ่งผ่านไปไม่นานเอง ฉันสงสัยว่าเขามีแนวโน้มใช้ความรุนแรง!
“น่าตลกๆ เหตุใดคุณจึงคิดว่าคุณสามารถเป็นตัวแทนของผู้ประกอบการของจังหวัดตงไห่ได้?”
“คุณรู้สึกว่าประธานเฟยเสวี่ยอินเตอร์เนชั่นแนลยอมมาลงทุนที่จังหวัดตงไห่ เขาสนใจความเห็นพวกนี้หรอ?”
“คุณเป็นเพียงแค่ลูกเขยคนหนึ่งของตระกูลเฉียว คนไร้ประโยชน์ยังกล้าพูดจาบ้าระห่ำแบบนี้?!
หลงจงฉวนหัสเราะอย่างเย็นชา“ คำพูดของปลัดหยางเมื่อกี้คุณก็ได้ยิน คุณพูดมาสิว่าจะจัดการยังไง?”
ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างนิ่งๆ:“ปลัดหยางมาแล้ว ดังนั้นฉันไว้หน้าปลัดหยาง ห้องดับจิตคุณไม่ต้องไปแล้ว แต่ต้องชดใช้สี่ร้อยล้าน คุณต้องเอาออกมา!”
ขณะพูด เขาเดินหน้าไปหนึ่งก้าว เสียงบูมดังขึ้น พื้นสันสะเทือนขึ้น
ทุกคนต่างตกใจ ความกล้าของไอ้หมอนี่ถึง ณ จุดจุดนี้แล้วหรอ?
หรือว่าเค้ายังกะจะทำความรุนแรงต่อหน้าปลัด?
“คุณ….คุณกล้ามาก!”หลงจงฉวนเห็นความสามารถของฉีเติ่งเสียน ตกใจจนพร่ำเพ้อ สายตาเต็มไปด้วยความมึนงง
หยางหลิงกวงก็อยู่ ไอ้หมอนี่อยากจะลงมือกับตัวเองด้วยหรอ?
ในเวลานี้หยางหลิงกวงไอขึ้น หัวเราะแล้วพูดขึ้น:“ประธานฉี จำเป็นต้องทำเรื่องให้มันถึงขนาดนี้
? ทุกคนล้วนเป็นนักธุรกิจ เงยหน้าไม่เจอก้มหน้าก็ต้องเจอ”
หลงจงฉวนสมองเบอลในทันที หยางหลิงกวงเปลี่ยนทำพูดเร็วมาก ทำให้เขานั้นตอบสนองไม่ทันจริงๆ
เมื่อกี้ยังสนับสนุนการล้างแค้นของตัวเอง ตอนนี้เหมือนอยากจะกลับคำ?!
“ ใช่แล้ว ฉันก็ยินยอมที่จะไว้หน้าปลัดหยาง ให้เขาเอาเงินสี่ร้อยล้านมาชดเชย เรื่องนี้ก็จบ!”ฉี้เติ่งเสียนพูดแล้วหัวเราะขึ้น
“สี่ร้อยล้าน?”หยางหลิงกวงขมวดคิ้ว รู้สึกว่าฉีเติ่งเสียนจะขอมากเกินไป
ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างนิ่งๆ: “ฉู่ปิงและเฉียวชิวเมิ่งวันนี้ออกงานประชุมดึงดูดการลงทุนพร้อมกัน ฉู่ปิงโชคไม่ดีได้รับบาดเจ็บ แต่ประธานหลงนั้นกล่าวโทษเฉียวชิวเมิ่ง”
“เขาไม่พูดอะไร ก็ทำร้ายคนจนเข้าโรงพยาบาล”
“อีกทั้ง ยังคงก้าวร้าว เตรียมทรมานคนจนตาย”
“ปลัดหยางรู้สึกว่าเอาเงินสี่ร้อยล้านมาเป็นค่าชดเชย เกินไปไหม?”
ปลัดหยางได้ยินคำพูดของฉีเติ่งเสียนก็รู้เลย นี่เป็นขอบเขตสุดท้ายของฝ่ายตรงข้าม ถ้าหากหลงจงฉวนไม่ยอมเอาเงินให้เพื่อให้เขาประนีประนอม เกรงว่าจะเกิดเรื่องจริงๆ!
หลงจงฉวนพูดอย่างโกรธ: “ปลัดหยาง เขาเรียกร้องเกินเหตุไปไหม!นี่มันเป็นการหลอกลวงชัดๆ ฉันไม่มีทางยินยอมแน่นอน!”
ฉีเติ่งเสียนพูด: “ถ้าประธารหลงรู้สึกว่าเงินสี่ร้อยล้านนั้นมีค่ากว่าชีวิตของตัวเอง อย่างนั้นก็ไม่มีคว้าเงินจำนวนมากนี้ แต่ว่าชีวิตต่อจากนี้ก็ต้องระวังหน่อยนะ”