บทที่379 กล้าจริง

ไม่เสียงแรงที่หยางกวงกวงนั้นไปเรียนมเมืองนอกมาหลายปี กาแฟที่ตัวเองบดเองนั้นหมอมากๆ

ฉีเติ่งเสียนเห็นท่าทางของที่เขาระแวงตัวเอง ก็อดไม่ได้ที่จะระมัดระวัง เลขาตัวน้อยๆคงไม่ถุยน้ำไหลใส่แก้วกาแฟตัวเองใช่ไหม?

“วอลเดนพอนด์ •เกี่ยวกับการไม่เชื่อฟังของพลเมือง ความคิดของคุณมันดูอันตรายเกินนะ.....”ฉีเติ่งเสียนหาหัวข้อขึ้นมา หัวเราะแล้วพูดขึ้น

หยางกวงกวงลาดค้างตัวเองลงแล้วค่อยๆมุ่ยปาก หน้าตาที่น่ารัก ไม่สนใจการพูดของฉีเติ่งเสียน

ฉีเติ่งเสียนถามขึ้น: “คิดอะไรน่ะ?”

หยางกวงกวงพูดขึ้น: “ฉันคิดอยู่ว่าคุณจะให้ฉันไปฝึกฝนการต่อสู้ จะมีเรื่องดีเหมือนกับที่ให้ฉันไปเป็นเล่นแบดมินตันเป็นเพื่อนคุณไหม!”

“เสียงไอ....ไม่มีเรื่องดีอะไรหรอก ฝีมือการตีแบดมินตันของฉันไม่ดีจริงๆ”ฉีเติ่งเสียนอธิบายขึ้น

หยางกวงกวงก็ส่งสายตา “ผีถึงเชื่อคุณสิ”ออกมา จากนั้นก็ดึงปลายกระโปรงตัวเองลงอย่างระวัง จากนั้นก็เปลี่ยนทิศทางขาของเขาแล้วทับซ้อนกัน

บรรยากาศน่าอึดอัด ฉีเติ่งเสียนก็ได้รับสายจากเซี่ยงตงฉิง

ฉีเติ่งเสียนขอบคุณในใจ ที่ช่วยตัวเองนั้นกำจัดบรรยากาศน่าอึดอัดนี้ รีบหยิบโทรศัพท์แล้วรับสายรับขึ้นอย่างทันที

“ประธานเซี่ยง มีอะไรจะสั่งไหม?”ฉีเติ่งเสียนหัวเราะพูดกับเซี่ยงตงฉิงขึ้น ทำให้โล่งอกไปเยอะ

向冬晴的心情也不错，说道：“我们的产业链条已经全面突破了徐氏商业联盟的封锁，现在开始大举反攻了。刚刚，我接到了一些人打来的电话，都是来我这里探底的，旁敲侧击想知道，我到底有没有五百亿米金。”

อารมณ์ของเซี่ยงตงฉิงไม่เลวเลยพูดขึ้น: “ห่วงโซ่อุตสาหกรรมของเราได้พังทลายลงอย่างสมบูรณ์ผ่านการปิดกั้นของสวีกรุ๊ป ตอนนี้เริ่มการโจมตีขึ้น เมื่อกี้ฉันได้รับสายจากคนบางส่วน พวกเขามาหาฉันเพื่อสำรวจ และอยากรู้ว่าฉันมีเงินห้าหมื่นล้านเงินดอลลาร์หรือไม่”

ฉีเติ่งเสียนพูดเบาๆ: “แล้ว?”

เซี่ยงตงฉิงพูด: “ฉันได้รับการขู่ฆ่าอีกด้วย”

ฉีเติ่งเสียนพูด: “ไม่ต้องสนใจ ทำเรื่องของตัวเองอย่างสบายใจ ความปลอดภัยของคุณฉันรับประกัน ก่อนที่พวกเขาจะลงมือกับคุณฉันจะจัดการเขาก่อน!”

การตายของหวังหู่ ทำให้คนพวกนั้นรู้ จัดการเซี่ยงตงฉิงคนเดียวไม่พอ ฉีเติ่งเสียนเป็นบอสใหญ่

แม้ว่าจะจัดการเซี่ยงตงฉิงได้จริงๆ อย่างนั้น ก็ไม่มีใครสามารถรับมือการแก้แค้นที่บ้าคลั่งของฉีเติ่งเสียนได้

หวังหู่ที่อาศัยอยู่ในเขตทหารยังถูกฆ่าด้วยมีด และหัวก็ถูกตัดขาด มีที่ไหนในโลกที่ปลอดภัยอีกล่ะ?

ฉีเติ่งเสียนคุยกับเซี่ยงตงฉิงไปสักพัก จากนั้นก็วางสาย

“ช่วงนี้มีเรื่องต่างๆมากมาย คุณก็ระวังตัวหน่อยนะ”ฉีเติ่งเสียนวางโทรศัพท์ลงแล้วพูดขึ้น “แต่ว่า คุณก็น่าเชื่อถืออยู่ ปฏิเสธการล่อลวงมากมาย”

หยางกวงกวงตะลึงพูดขึ้น: “คุณไม่รู้หรอ?”

เขาเป็นเลขาคณะกรรมการบริหารเทียนไล่แคปปิตอล โดยธรรมชาติแล้ว เธออยู่ในตำแหน่งที่สูง และผู้สมรู้ร่วมคิดก็ส่งคนไปติดต่อเธอและเสนอข้อเสนอที่ดี แต่เธอก็ปฏิเสธพวกเขาทั้งหมด

เธอเชื่อเสมอว่าเทียนไล่แคปปิตอลจะให้พื้นที่สำหรับความก้าวหน้าของเธอ และเธอยังเชื่อว่าเธอสามารถแข่งขันกับตระกูลหยางด้วยความพยายามของเธอเอง!

ฉีเติ่งเสียนพูดนิ่งๆ: “แม้ว่าฉันจะไม่ได้ไปบริษัทบ่อยๆ แต่เรื่องเล็กๆใหญ่ๆก็รู้ อีกทั้งยังรู้ว่าผู้คนมากมายนั้นขายข้อมูลบริษัท”

หยางกวงกวงพูด: “อย่างนั้นคุณยังไม่หาคนพวกนี้ออกมาแล้วไล่ออกให้หมด?”

“ไล่ออก?”

“อย่างนั้นมันน้อยไปสำหรับพวกเขา!”

“สิ่งที่พวกเขาขายออกไป ฉันเป็นคนรั่วไหลออกมาเอง ให้สวีเอ้าเสวี่ยนั้นผิดพลาด”

“รอให้ฉีเติ่งเสียนจบสงครามทางธุรกิจ ฉันจะเชิญพวกเขานั้นกินซูชิ จากนั้นให้พวกเขาไปนั่งในคุกหลายปี”

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างเย็นชา เราไม่สามารถเมตตาต่อผู้ทรยศได้ และอีกทั้งยังสามารถใช้ประโยชน์จากพวกเขาได้

หยางกวงกวงรู้จักฉีเติ่งเสียนอย่างลึกซึ้ง “นักธุรกิจ”มีความน่าเกลียดขนาดนี้ มันช่างน่าสยดสยองและน่าสะเทือนใจ…..

ฉีเติ่งเสียนดื่มกาแฟจนหมดแล้วหรี่ตายิ้มพูดขึ้น: “เลขขาหยาง อีกแก้วได้ไหม?”

หยางกวงกวงมองบนจากนั้นก็รับแก้วกาแฟแล้วไปเท่ให้เขาอีกแก้ว