บทที่460 รอฉันยืดเส้นยืดสายก่อน

ในห้องนั้น เต็มไปด้วยกลิ่นอายที่น่ากลัวของเออร์อวี๋!

บุคลิปของเออร์อวี๋คนนี้ เป็นเหมือนดั่งชื่อของมันเลย ให้ความรู้สึกเย็นชาและน่ากลัว

วินาทีต่อมา เออร์อวี๋ขยับตัว พุ่งตรงไปที่จงฮุย!

เขาเริ่มด้วยท่าปกติไม่มีลูกเล่นอะไร ซัดหมัด "ถล่มมหาสมุทร"เข้ามา และเล็งไปที่ท้องของจงฮุย!

ทันทีที่ออกหมัด จงฮุยได้กลิ่นคาวเลือดรางๆ ราวกับว่าจระเข้อ้าปากเขมือบเขาจริงๆ

จงฮุยรู้สึกถึงพลังที่แข็งแกร่งของคู่ต่อสู้คนนี้จากหมัดของเขา ก็เลยหายใจเข้าลึกๆ ทำท่าสควอชหลังตรง พร้อมเผชิญตรงๆ อยากลองดีกับหมัดของเออร์อวี๋

"ตูม!"

พอหมัดปะทะกับฝ่ามือจงฮุยก็ถอยหลังไปเล็กน้อย ในขณะเดียวกัน นิ้วทั้งห้าก็งอลง

เล็บของเขาก็เด้งออกมาทันที เหมือนอุ้งเท้าของแมวแก่ที่ซ่อนอยู่ในฝ่ามือ

แต่ในขณะที่นิ้วมือของเขาจะหุบลง กลับรู้สึกได้ถึงแรงกำปั้นของเออร์อวี๋ ตูมทีหนึ่ง ทั้งฝ่ามือโดนกำปั้นเด้งออกมา

"พลังกรงเล็บอินทรี? น่าสนใจดีนะ!" เออร์อวี๋ยิ้มและก้าวไปข้างหน้า ยกมือขึ้น ซัดหมัดเข้าไปที่คางของจงฮุย

จงฮุยใช้ท่าเดิมๆอีกครั้ง "พลังมังกรแยกเคี้ยว" กำหมัดของเออร์อวี๋ไว้!

แต่หมัดของเออร์อวี๋ในขณะนี้ กลับเลี้ยวไปมา วาดรูปร่างของดาวเหนือเจ็ดดวงออกมา อ้อมผ่านมือของจงฮุยไปและตรงไปที่หน้าของเขา!

"นี่มันอะไร ท่าเจ็ดดาวเด่นของหมัดยาวไท่จู่?!" จงฮุยตกใจ ไม่คิดว่าหมัดของอีกฝ่ายจะแปลกประหลาดขนาดนี้

เขารีบถอยหลัง แต่สันจมูกกลับถูกกําปั้นทุบโดน ดังโป๊กทันที กระดูกจมูกถูกทุบจนแตก เลือดไหลรินและไหลลงตามรูจมูก

จงฮุยก็ไม่สนใจที่จะเช็ดเลือดกําเดาของตัวเองแล้ว พุ่งเข้าไปข้างหน้า เหมือนนกอินทรีที่จ้องจะฆ่ากระต่ายเทาตัวหนึ่ง

เออร์อวี๋ไม่ได้หลบและขยับไปไหน สู้กับจงฮุยหลายครั้งติดต่อกัน!

พลังกรงเล็บอินทรีของจงฮุยนั้นแข็งแกร่งมาก ทุกๆการฉีกขาดทําให้เออร์อวี๋หงุดหงิดมาก ถ้ากรงเล็บนั้นเจาะโดนผิวหนังละก็ แม้แต่เส้นเอ็นก็ขาดได้

หลังจากปะทะกันเจ็ดครั้งติดต่อกัน เออร์อวี๋ก็ถอยหลังกลับ หมุนตัว ดูเหมือนจะอยากหนี

"อย่าคิดจะหนี วันนี้นายได้อยู่ที่นี่แน่!"จงฮุยตะโกน และใช้พลังกรงเล็บนกอินทรี จิกบนอากาศและเกิดเสียงอึกทึกครึกโครมขึ้นมา

เออร์อวี๋หยุดชะงัก ดึงมือกลับทันที แขนยกขึ้นเหมือนหอกขนาดใหญ่ แทงตรงมาที่หน้าอกของจงฮุย!

"แย่แล้ว เป็นท่าซุ่มโจมตีของหมัดยาวไท่จู่!" สมองของจงฮุ่ยดังหึ่งๆ รีบกระตุกแขนเพื่อจิกอย่างสุดกําลัง และหลบการโจมตีที่รุนแรงของเออร์อวี๋ได้สำเร็จ

แต่ในเวลานี้ร่างกายของเออร์อวี๋กลับบิดกลับมา ยกมือทั้งสองขึ้น ฟอร์มและท่าทางดูเวอร์มาก!

สองมือใหญ่ร่วมกันบุกโจมตี ราวกับหัวของสัตว์ยักษ์ที่ดุร้าย!

"หมัดยาวไท่จู่ ท่าหัวสัตว์! หมัดยาวไท่จู่ของเออร์อวี๋นั้น ฝึกได้เก่งขนาดนี้เลยเหรอ!" จงฮุยรู้สึกหมดหวังในเวลานี้

เมื่อกี้เขาบุกโจมตีรุนแรงเกินไป หยุดไม่ได้ ตอนนี้เออร์อวี๋ได้โต้กลับ และแต่ละท่าก็รุนแรงมาก ตอนนี้เขาเริ่มหมดแรง ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ สถานการณ์ของเขาไม่ค่อยดีนัก

เออร์อวี๋หัวเราะเสียงดัง จับจุดอ่อนที่เริ่มไม่มีแรงของจงฮุยได้ ใช้"ท่าหัวสัตว์" ฝ่าท่าป้องกันของจงฮุย ตี และพุ่งเข้ามาตรงเข้าไปที่หน้าอกของจงฮุย!

"ตูม!"

หลังจากเกิดเสียงดังขึ้น ร่างของจงฮุยก็ลอยขึ้น อาเจียนเป็นเลือดออกมาไม่หยุด เขาถูกกระแทกกับกำแพงเหมือนภาพวาดแขวน

มือและเท้าของเขาอ่อนปวกเปียก และไม่มีแรงเอาตัวเองลง ก็เลยติดอยู่กับกำแพงแบบนั้น