บทที่619 ไร้ซึ่งคุณธรรมจริยธรรม

การปรากฏตัวของเยี่ยเฟยหลิวทําให้หยางจิ้งที่โกรธในตอนแรกสงบลงเยอะเลย

แน่นอนว่าเขารู้ดีว่า ฉีเติ่งเสียนกําลังยั่วยุเขา ต้องการให้เขาลงมือและฆ่าเขาโดยตรง

ผู้ชายคนนี้ร้ายกาจมาก กล้าทําแบบนี้ที่นี่ คงมีความมั่นใจมากพอเลยแหละ

"อ่าว ผู้คุมเยี่ย คุณไม่ไปคุมการประเมิน มาที่งานเลี้ยงหมั้นของคนอื่นทำไมกันล่ะ?" ฉีเติ่งเสียนถูกขัดจังหวะ แน่นอนว่าเขาไม่พอใจอย่างมากๆ และมองเยี่ยเฟยหลิวด้วยรอยยิ้ม

เยี่ยเฟยหลิวพูดอย่างเรียบเฉยว่า "นายไม่ไปเข้ารับการประเมิน มาทําอะไรที่นี่? คนไร้ระเบียบวินัยอย่างนาย ฉันจะเตะนายออกไปแน่นอน!"

ฉีเติ่งเสียนกลับพูดอย่างเรียบเฉยว่า "จะไล่ฉันออกไปได้หรือไม่นั้นไม่ใช่เรื่องที่คุณจะทำตามแำเภอใจได้ อีกอย่าง ความสามารถแค่นั้นของคุณ ดูเหมือนจะไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดกับฉันแบบนี้หรอกนะ"

ทุกคนไม่รู้จักเยี่ยเฟยหลิว แต่ดูจากท่าทางที่เคารพของหยางจิ้งที่มีต่อเขา ก็จะรู้ว่าตำแหน่งของคนนี้สูงกว่าหยางจิ้งแน่นอน แถมยังรับผิดชอบการประเมินบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับฉีเติ่งเสียน

เยี่ยเฟยหลิวไม่อยากเสียเวลาทะเลาะกับฉีเติ่งเสียน แค่ส่ายหัวและพูดว่า "ฉันมีความสามารถนั้นหรือเปล่า เดี๋ยวนายมาก็เอง!"

ฉีเติ่งเสียนหัวเราะเยาะซ้ําแล้วซ้ําอีก แน่นอนว่าเขารู้ว่าตระกูลจ้าวจะเตะเขาออกจากกรมยุทธการ และคงต้องลงทุนเพื่อกำจัดเขาออกแน่นอน

คณะกรรมการที่มาประเมินเขาเหล่านั้น ต้องเป็นปรมาจารย์ที่หายากในปกติแน่ๆ

แต่อย่างที่ฉีปู้อวี่เคยสอน เขามีใจที่แข็งแกร่ง และไม่กลัวเลยสักนิด

"น่าเสียดาย!" สวีเอ้าเสวี่ยเห็นว่าหยางจิ้งถูกเยี่ยเฟยหลิวห้ามไว้ ก็แอบคิดในใจอย่างร้ายกาจ

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว งานหมั้นครั้งนี้ย่อมไม่สามารถจัดต่อไปได้ แม้แต่ตระกูลจ้าวก็ยากที่จะออกหน้าจัดการเรื่องนี้แทนหยางจิ้ง

เพราะตอนนี้สีหน้าของหยางจิ้งเคร่งตึง แถมยังจะตบเธออีก แม้ว่าตระกูลจ้าวจะจัดการให้ได้ แต่ก็ยากที่จะทําให้ผู้คนเลื่อมใสอย่างสุดจิตสุดใจ เกรงว่าถึงเวลานั้นจะทำให้เรื่องแย่กว่าเดิม

"พวกคุณคุยกันจบหรือยัง?"

"ถ้าคุยกันจบแล้ว ฉันจะลงมือแล้วนะ"

"หยางเฟยเฟยไร้มนุษยธรรม ขุดหลุมพ่อฉัน และเผากระดูกของเขา"

"เรื่องนี้ ถึงเวลาต้องชำระแล้ว"

หยางกวนกวนพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ในเวลานี้ สีหน้าเธอเย็นชาและดูเหมือนจะไม่หยุดจนกว่าจะบรรลุเป้าหมาย

หยางจิ้งจ้องเขม็งแล้วพูดว่า "เธอกล้าทำดูสิ! ถ้าเธอกล้าแตะหยางเฟยเฟยแม้แต่นิ้วเดียว ฉัน"

ฉีเติ่งเสียนกลับพูดว่า "ลงมือเลย ฉันอยู่นี่ทั้งคน ดูซิว่าใครจะกล้าแตะต้องเธอ!"

หยางกวนกวนใจกล้ามาก ลงมือก็รวดเร็วเหมือนสายฟ้า

หยางจิ้งและเยี่ยเฟยหลิวต่างก็พร้อมที่จะขัดขวาง แต่ในช่วงเวลานี้ พวกเขารู้สึกว่าถูกล็อคด้วยความรู้สึกที่น่ากลัวมาก

ทั้งคู่ยืนขนหัวลุก แข็งทื่ออยู่กับที่

พวกเขารู้สึกได้ว่าฉีเติ่งเสียนกําลังจะฆ่าคนจริงๆ ถ้าพวกเขาไปขัดขวางล่ะก็ คงจะเผยจุดอ่อนออกมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และหันหลังให้กับฉีเติ่งเสียน

เมื่อเผชิญหน้ากับปรมาจาารย์อย่างฉีเติ่งเสียน ถ้าหันหลังให้เขาก็เท่ากับมอบชีวิตให้กับเขาโดยตรง

หยางกวนกวนบีบนิ้วข้างหนึ่งของหยางเฟยเฟย และหักนิ้วของเธอ!

ทั้งสิบนิ้วความรู้สึกเชื่อมต่อกัน หยางเฟยเฟยร้องด้วยความเจ็บปวด ทั้งร่างแทบหงาย ใบหน้าบิดเบี้ยวและร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด

หยางกวนกวนบีบนิ้วของเธอด้วยสีหน้าไร้อารมณ์และพูดว่า "ฉันไม่ใช่แค่จะหักนิ้วข้างหนึ่งของเธอ ฉันยังจะทำให้เธอต้องนอนติดเตียงไปตลอดชีวิต และชดใช้ให้กับการกระทําของตัวเองจนตาย!"

พอเธอพูดจบ น้ำเสียงของเธอก็ไม่นิ่งอีกต่อไป โกรธจนแทบไฟลุก อารมณ์ของเธอระเบิดออกมาในทันที ทําให้คนรู้สึกว่าเธอเหมือนกําลังจะกินเธอซะแล้ว!

ในงานเงียบมาก เงียบจนเข็มตกบนพื้นก็ยังได้ยิน มีเพียงเสียงกรีดร้องของหยางเฟยเฟยดังมาเป็นระยะๆอย่างต่อเนื่อง

ในเวลานี้ทุกคนไม่กล้าพูดอะไรสักคํา กลัวว่าจะถูกพาลไปด้วย