บทที่ 1010 ผ่านสะพานเทพ

ด้านหลัง มียอดฝีมือแดนทะลุเทพสี่ห้าคนไล่ตามมา ทำให้วิญญาณหอคอยใกล้จะเป็นบ้าแล้ว

ถ้ามียอดฝีมือแค่หนึ่งถึงสองคน เขายังสามารถรับมือได้ และอาจจะสังหารอีกฝ่ายได้ด้วย

แต่คนเยอะขนาดนี้ เขาสู้ไม่ไหวอยู่แล้ว

"สหาย อย่าทำอะไรแบบนี้เลย! รีบๆส่งตัวเย่เซิ่งเทียนออกมา พวกเราไม่ทำร้ายแกอยู่แล้ว"

"เป้าหมายของพวกเราคือเย่เซิ่งเทียน ถ้าแกมอบตัวมันออกมา พวกเราจะปล่อยสหายจากไป"

"สหาย ฝึกฝนถึงระดับอย่างพวกเรานั้น เป้าหมายของพวกเราคือเป็นเทพเท่านั้น ถ้ายอมมอบตัวเย่เซิ่งเทียนออกมา พวกเราสามารถร่วมมือกันได้"

วิญญาณหอคอยรู้สึกโกรธมากๆ

ถ้าไม่ใช่เจดีย์เหลือแค่สามชั้น ถ้าไม่ใช่เจดีย์ยังไม่ได้ฟื้นฟู่ มดตัวเล็กๆพวกนั้น โดนพลังน้อยนิดของเจดีย์ก็คงเสียชีวิตไปแล้ว

ด้านในเจดีย์ เย่เซิ่งเทียนปล่อยวางความคิดทั้งหมดและใช้พลังทั้งหมดพุ่งใส่จุดเสินถิง

การต่อสู้กับเหล่าจู่ตระกูลเซียวกับการสังหารเทพครั้งนั้น ทำให้เขามีประสบการณ์มากขึ้น

ตอนนี้ เย่เซิ่งเทียนพึ่งเข้าใจข้อดีของวิชาอมตะ

ไม่ต้องพูดถึงการเคลื่อนไหวของพลัง มันยังรักษาอาการบาดเจ็บภายในได้ด้วย

ด้านในร่างกายมีสิ่งสกปรกจำนวนมาก วิชาอมตะกำลังกำจัดสิ่งสกปรกพวกนี้ออกมา และพยายามกระตุ้นพลังของเลือดเทพทั้งสองอันออกมาด้วย

สามารถเปลี่ยนถ่ายเลือดจนสำเร็จในระยะเวลาอันสั้น ฝึกฝนร้อยวิชาหล่อหลอมสำเร็จ พูดกันตามตรงว่าวิชาอมตะช่วยได้เยอะมากๆ

โดยเฉพาะพลังของเลือดเทพสองอย่างถูกปลุกขึ้นมา ทำให้มันสร้างโลหิตเทพขึ้นมา วิชาอมตะช่วยเรื่องนี้ได้เยอะมากๆ

เย่เซิ่งเทียนใช้พลังพุ่งใส่จุดเสินถิงอย่างต่อเนื่อง ส่วนสถานการณ์ด้านนอกนั้นแย่มากๆ เขาต้องฝึกฝนสำเร็จให้เร็วที่สุด

"เปิดออกเดี๋ยวนี้!"

เย่เซิ่งเทียนกัดฟันและคำรามออกมา จุดเสินถิงที่แข็งแกร่งดุจกำแพงนั้น เขาต้องทำลายกำแพงนี้ให้ได้

พลังทิพย์พุ่งใส่จุดเสินถิงอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดจุดเสินถิงก็เริ่มเปิดออก

เย่เซิ่งเทียนดีใจมากๆและพุ่งใส่จุดเสินถิงอย่างต่อเนื่อง

ผิวหนังของเขามีแสงสีทองปกคลุม พลังของเลือดเทพตระกูลเย่กับเลือดเทพเผ่าซวนหยวนพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง

ตูมๆๆๆ

ร่างกายของเขามีเสียงดังเกิดขึ้น ราวกับคลื่นยักษ์ถาโถม

ตูม!

ในที่สุด จุดเสินถิงก็เปิดออก

ราวกับเขาเปิดโลกใบใหม่ขึ้นมา เหมือนกับเขาเข้าไปในอีกมิติหนึ่ง