บทที่ 1038 ไปวิหารปีศาจ

พูดถึงการหลอมอาวุธ จู่ๆ เย่เซิ่งเทียนก็นึกขึ้นได้ วิญญาณหอคอยน่าจะรู้เรื่องพวกนี้สินะ?

มันมีต้นกำเนิดที่ลึกลับ แม้ว่าตอนนี้ความทรงจำยังไม่สมบูรณ์ แต่น่าจะมีบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกัน

วางสายโทรศัพท์เสร็จแล้ว เย่เซิ่งเทียนก็รีบไปเรียกวิญญาณหอคอยออกมา

“หลอมอาวุธวิเศษงั้นรึ?”

วิญญาณหอคอยถามอย่างประหลาดใจ: “หรือว่าพวกคุณทำไม่เป็นกันงั้นรึ? การหลอมอาวุธวิเศษไม่ใช่ว่าผู้บำเพ็ญตนทุกคนจะทำเป็นงั้นเหรอ? มีเพียงแค่ตัวเองหลอมเองเท่านั้น ถึงจะเหมาะสมกับตัวเองมากที่สุด”

เย่เซิ่งเทียนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น: “ยุคสมัยของพวกคุณ ผู้บำเพ็ญตนทุกคนสามารถหลอมอาวุธวิเศษได้งั้นเหรอ?”

วิญญาณหอคอยตอบไปตามเหตุผล: “นี่คุณโง่หรือเปล่า? ไม่มีทางทำได้อยู่แล้ว”

เย่เซิ่งเทียนพูดอะไรไม่ออก เจ้าหมอนี้ยังรู้จักล้อเล่นไม่รู้จักเวลาเลยจริงๆ

“พูดถึงการหลอมอาวุธวิเศษ ที่ฉันนี้ยังมีสูตรการหลอมอยู่ ไม่รู้ว่ามีประโยชน์หรือเปล่า คุณเอาไปลองดู”

วิญญาณหอคอยค้นหาอยู่ในหอผนึกปีศาจอยู่นาน จนเจอตำราแผ่นไม้ไผ่ และโยนให้เย่เซิ่งเทียน

เย่เซิ่งเทียนถามด้วยความสงสัยว่า: “แล้วคุณยังมีอะไรอีกบ้าง? เอาออกมาด้วยกันสิ ตอนนี้เราลงเรือลำเดียวกันแล้วนะ”

วิญญาณหอคอยพูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า: “ฉันเป็นแค่วิญญาณของอาวุธวิเศษ คุณคิดว่าฉันเป็นกระเป๋าวิเศษหรือไง แต่กลับว่ามีบางสิ่งจริงๆ มันคือเศษขยะทั้งหมด ตอนนั้นที่รับคน มีของไม่น้อยที่อยู่ที่ฉัน”

พูดจบ วิญญาณหอคอยก็ออกมาจากในหอผนึกปีศาจพร้อมของเยอะแยะมากมาย ไม่ว่าอะไรก็มีทั้งนั้น

“แล้วพวกตำราฝึกฝนล่ะ? แล้วยังมีอะไรที่เป็นเคล็ดลับอีกไหม? สิ่งของเหล่านี้สำหรับคุณแล้วมันเป็นขยะทั้งหมดเลย ทำความสะอาดหน่อยก็ดี”

เย่เซิ่งเทียนใส่ทุกอย่างลงในถุงเก็บของทันที

“จากนี้ก็ไม่มีแล้วจริงๆ”

วิญญาณหอคอยส่ายหน้า

เย่เซิ่งเทียนให้คนของทางฝั่งหวังเซียวเซียว ส่งสิ่งของพวกนี้ให้กับทางหยางทาวทั้งหมด สามารถศึกษาอาวุธวิเศษเหล่านี้ได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับพวกเขาแล้ว

โทรคุยกับหยางทาวนิดหน่อย จากนั้นก็เตรียมตัวจะไปวิหารปีศาจ

เรื่องเหวสวรรค์ประลอง โดยพื้นฐานแล้วทุกอย่างได้รับการจัดเรียบร้อยแล้ว

สุดท้าย เขาก็โทรหาแม่ยายอีกครั้ง

ช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาไม่กล้าติดต่อแม่ยายเลย