บทที่ 1056 จิตน้ำแห่งโชค

“คุณ คุณเข้าใจกฎแล้วเหรอ?”

เหย้เฉิงมองเย่เซิ่งเทียนด้วยความตกตะลึง นี่มันนานแค่ไหนกัน เวลาแค่พริบตาเดียว โจวเฉิงพูดไม่กี่คำ คุณก็เข้าสู่เต๋าที่เข้าใจถึงกฎแล้วเหรอ?

“ก็คงจะใช่”

เย่เซิ่งเทียนยิ้มอย่างลึกลับ

เขาเข้าใจกฎจริงๆ

“เข้าใจกฎอะไร?”

เหย้หมิงถามด้วยความสงสัย

เย่ซ่งเทียนไม่รู้ว่าควรจะพูดอย่างไรเหมือนกัน พูดอย่างจริงจังก็ไม่ถือว่าเป็นกฎหรอก แต่เป็นหนังสือเล่มหนึ่ง

ไม่ได้เป็นกฎที่เป็นรูปธรรมอะไร

“ต่อไปพวกคุณจะรู้เอง”

“ภาพสะท้อนไท่ซางโบราณเปิด ต่อมาก็จะเป็นปัญหาที่แท้จริงแล้ว พวกคุณมีความคิดอะไรกันไหม?”

เหย้เฉิงพูดอย่างครุ่นคิดว่า: “ที่แท้พวกเราคิดว่า หลังจากที่เข้าไปล่วงหน้า ดูว่าสามารถเจอโอกาสบ้างไหม ชิงลงมือก่อน ตอนนี้ดูเหมือนว่า สถานการณ์ของวิหารปีศาจเป็นคนละเรื่องที่เราคาดการณ์ไว้ หากนายพลโจวสามารถลงมือได้ ก็สามารถฆ่าคนกลุ่มหนึ่งได้”

ให้โจวเฉิงลงมือ เย่เซิ่งเทียนไม่กล้ารับประกันว่าอีกฝ่ายจะลงมือได้ไหม

แต่มีเรื่องหนึ่งที่สามารถยืนยันได้ อีกฝ่ายต้องการทำลายผนึก งั้นโจวเฉิงก็จะลงมือ

“ฉันไปคุยก่อน”

เย่เซิ่งเทียนกล่าว สภาพของโจวเฉิงไม่มั่นคง ลงมือได้ไม่กี่ครั้งหรอก

คราวนี้มหาพญาเทพจะต้องมาแน่ เพราะฝ่ายชนะอยู่ทางฝั่งสรวงสวรรค์

ถ้าพลาดโอกาสครั้งนี้ไป มหาพญาเทพอาจจะไม่มีโอกาสอีกแล้วในภายหลัง

แต่ถ้ามหาพญาเทพลงมือ โจวเฉิงมีโอกาสแค่ไหนที่จะฆ่ามหาพญาเทพได้?

ความไม่แน่นอนที่สุดในตอนนี้ มาจากมหาพญาเทพ

ต่างก็บอกว่ามหาพญาเทพเป็นการดำรงอยู่ใกล้ชิดเทพอย่างไม่สิ้นสุด แต่เย่เซิ่งเทียนสงสัยเล็กน้อย ว่ามหาพญาเทพกลายเป็นเทพไปแล้วหรือยัง

ถ้าหากมหาพญาเทพอยู่แดนทะลุเทพ งั้นเรื่องก็จะยิ่งร้ายแรงขึ้นไปอีก!

แต่ว่า มหาพญาเทพจะต้องไม่มีทางลงมือก่อน เขาจะต้องรอโอกาสบางอย่างอีกแน่นอน

หรือว่า ทั้งสรวงสวรรค์ ทั้งตระกูลลี้ลับ ล้วนแล้วเป็นหมากของเขา!

ถ้าการคาดเดานี้เป็นเรื่องจริง งั้นทุกคน ก็จะถูกพญามหาเทพหลอกเข้าแล้ว!

สิ่งสำคัญคือ คนเหล่านี้ไม่ใช่ว่าไม่มีพ่อ คนหนึ่งฉลาดกว่าอีกคน มหาพญาเทพจะควบคุมพวกเขาได้ยังไงกันแน่?

“คุณอยากให้ฉันลงมือต่อกรกับคนกลุ่มข้างนอกหรือว่ามหาพญาเทพ?”

โจวเฉิงจ้องมองเย่เซิ่งเทียนอย่างสมองว่างเปล่า