บทที่ 1058 เงาร่างของจักรพรรดิไท่

แดนของเย่เซิ่งเทียน อยู่แดนทะลุเทพเก้าวังอย่างมั่นคง

สระน้ำจิตน้ำแห่งโชค ถูกเขาดูดซับจนหมด และสมรรถภาพในร่างกายของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลง

และในเวลานี้ ที่นี่เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

กลุ่มแสงที่อ่อนโยนค่อยๆปรากฎขึ้น กลับมีออร่าความน่าเกรงขามของกษัตริย์เล็กน้อย

เย่เซิ่งเทียนกำลังจะคุกเข่าโดยสัญชาตญาณ นี่คือการกดขี่ของจักรพรรดิไท่ที่เหลือรอดมาได้

เขาอดทนที่จะไม่คุกเข่า มันเป็นเพียงการกดขี่ที่เหลืออยู่หลังจากหลายแสนปี ก็ทำให้เขามีความคิดเช่นนี้

ถ้านี่คือจักรพรรดิไท่ที่แท้จริง มันจะทรงพลังแค่ไหน?

ท่ามกลางกลุ่มแสง ปรากฎร่างสวมชุดสีขาวร่างหนึ่ง

“จักรพรรดิไท่เหรอ?”

เย่เซิ่งเทียนอึ้ง นี่คือจิตสำนึกของจักรพรรดิไท่หรือว่าอะไรกัน?”

น่าเสียดายเขามองเห็นลักษณะเฉพาะเจาะจงของจักรพรรดิไท่ได้ไม่ชัดเจน

บนใบหน้าของอีกฝ่ายถูกปกคลุมไปด้วยหมอก แม้ว่าเขาจะใช้เนตรทิพย์แห่งหลักธรรม ก็ไม่สามารถมองเห็นได้ชัด

“คุณมาแล้วเหรอ?”

ประโยคนี้ กลับทำให้เย่เซิ่งเทียนขนลุก

จักรพรรดิไท่รู้ว่าเขาจะมาเหรอ?

หรือว่า ร่างคนคนนี้คือจิตสำนึก?

“ไม่ต้องสงสัย ฉันเป็นแค่เงาร่างที่จักรพรรดิไท่ทิ้งไว้ก็เท่านั้นเอง”

เย่เซิ่งเทียนจึงโล่งอก และถามว่า: “คุณกำลังรอฉันเหรอ?”

“ตอนนั้นศัตรูที่แข็งแกร่งบุกเข้ามา จักรพรรดิไท่จากไป ทิ้งฉันไว้เป็นเงาที่นี่ รอคอยผู้สืบทอด ในเมื่อคุณมาถึงที่นี่ ก็แสดงว่าโลกภายนอกกำลังวุ่นวายแล้ว”

เงาร่างของจักรพรรดิไท่ถอนหายใจเบาๆ และพูดว่า: “ฉันรู้สึกขุ่นเคืองใจจากตัวคุณ ดูเหมือนว่าคุณถูกต้อนจนมุม ถึงจะมาที่นี่”

“ใช่แล้ว มีคนคิดจะเปิดช่องทางโลกชูร่า วางแผนมาเป็นพันปี ข้างนอกโลกไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้เขาได้เลย คนรุ่นก่อนอาจจะลงมือ?”

เย่เซิ่งเทียนรู้สึกมีความสุขอยู่ในใจ

ถ้าคนๆนี้สามารถลงมือได้ ไม่ต้องพูดถึงมหาพญาเทพเลย ถึงแม้เป็นมหาพญาเทพ ก็ยังเป็นสวะ

“เหอะๆ ยังต้องพึ่งตัวเอง ฉันเป็นแค่เงาร่างร่างหนึ่งเท่านั้น ไม่มีพลัง สามารถรักษาให้มาถึงปัจจุบันโดยที่ไม่สลาย ก็ไม่เลวแล้ว”

เงาร่างของจักรพรรดิไท่ยิ้ม และกล่าว

เย่เซิ่งเทียนรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ไม่มีใครสามารถสังหารมหาพญาเทพได้เลยเหรอ?