บทที่ 1066 หลักธรรมแห่งจักรพรรดิ

แค่กำแพงเมืองก็สูงร้อยกว่าเมตรแล้ว เมื่อคนยืนอยู่ด้านบนก็คงกลายเป็นมดตัวเล็กๆ

นี่ก็คือกำแพงเมืองของคนในสมัยนั้นเหรอ?

เย่เซิ่งเทียนรู้สึกตกตะลึงมากๆ

คาดเดาได้ยากจริงๆ ในยุคที่เต็มไปด้วยเทพเซียน มันจะเป็นโลกแบบไหนกันแน่

ด้านบนของกำแพงขนาดใหญ่นั้น มีอักษรอยู่"เมืองโม่"

แต่บริเวณรอบๆเมืองโม่ในเวลานี้ มีหมอกสีดำปกคลุมอยู่ เย่เซิ่งเทียนรู้สึกได้ถึงอันตรายที่มาจากหมอกดำ

ราวกับเข้าใกล้หมอกดำแล้ว จะโดนมันดูดกลืนเข้าไปเลย

"หมอกดำเหล่านี้ มันพุ่งออกมาจากเส้นทางของโลกชูร่า ห้ามให้หมอกควันโดนร่างกายโดนเด็ดขาด มิฉะนั้นร่างกายจะเน่าเสียและเสียชีวิต ไม่มียาวิเศษสามารถรักษามันได้"

เหย้เฟิงกลัวหมอกควันมากๆ

เขาไม่กล้าเดินไปข้างหน้าอีก

"พวกเขาต้านรับหมอกดำพวกนี้ได้ยังไง?"

เย่เซิ่งเทียนถามด้วยความสงสัย

คนของตระกูลโม่น่าจะเข้าไปในเมืองแล้ว

"พวกเขาน่าจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นเผ่าพันธุ์ของโลกชูร่า ดังนั้นพวกมันก็เลยไม่ถูกหมอกดำโจมตี"

เหย้เฟิงมองเมืองโม่ด้วยสายตาซับซ้อน

สมัยนั้น เจ็ดตระกูลพิทักษ์ปกป้องโลกมนุษย์และปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์

แต่วันนี้ พวกเขากลับเป็นศัตรูกัน พวกเขาหักหลังเผ่ามนุษย์และสวามิภักดิ์ต่อศัตรู

กลายเป็นเทพนั้นเป็นเรื่องสำคัญ แต่เพื่อกลายเป็นเทพ ไอ้เฒ่าพวกนั้นยอมทิ้งบรรพบุรุษของตัวเอง!

เย่เซิ่งเทียนรู้สึกปวดหัวมากๆ ในเมืองโม่ปกคลุมไปด้วยหมอกดำ ในเวลานี้เขาไม่มีเวลามานั่งรอคนของตระกูลโม่ออกมา

ถ้าโม่จงและคนอื่นๆไม่ยอมออกมา พวกเขาจะรออยู่ด้านนอกตลอดไปเหรอ?

ในเวลานี้ วิญญาณหอคอยแอบกระซิบบอกเย่เซิ่งเทียนเบาๆ:"ในร่างกายของเจ้ามีหลักธรรมแห่งจักรพรรดิ มันสามารถต่อกรกับหมอกดำได้ เจ้าไม่ต้องกังวลเลย หมอกดำไม่สามารถส่งผลกระทบกับเจ้าได้อยู่แล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทำให้สายตาของเย่เซิ่งเทียนเปล่งประกายทันที

ต้าเต๋าที่จักรพรรดิไท่ทิ้งเอาไว้นั้น มันคือหลักธรรมแห่งจักรพรรดินี่เอง

สวรรค์เป็นใจจริงๆ!

เย่เซิ่งเทียนหันหน้าไปมองเหย้เฉินและคนอื่นๆแล้วพูด:"ฉันจะเข้าไปดู พวกเจ้าเฝ้าอยู่ตรงนี้ก็แล้วกัน ถ้ามีใครออกมาก็สังหารได้เลย!"

ไอ้คนทรยศพวกนี้ ตายไปก็ไม่สามารถไถ่บาปได้!

ทั้งๆที่เป็นเผ่ามนุษย์ เพื่อกลายเป็นเทพ แม้แต่บรรพบุรุษก็ทิ้งได้!

"เข้าไปไม่ได้!"

เหย้เฟิงขัดขวางและพูด:"หมอกดำเต็มไปด้วยอันตราย ถ้าโดนร่างกาย เจ้าต้องตายอย่างแน่นอน"