บทที่ 1070 มีอะไรบางอย่างอยู่

พลังของอักษรทิพย์หยินนั้น ทำให้เย่เซิ่งเทียนตื่นเต้นดีใจมากๆ

ตอนนี้เขายืนอยู่ข้างๆโม่จงและคนอื่นๆ กำลังมองดูพวกเขาเปิดผนึกอยู่

แต่พวกเขากลับไม่รู้เรื่องเลย

อักษรทิพย์หยินเป็นกฎเกณฑ์ที่เหมาะสำหรับลอบสังหารจริงๆ

ผลลัพธ์ของมันดีมากๆ

"ทำไมแปลกจริงๆ? ฉันรู้สึกขนลุกมากๆ"

จู่ๆโม่อวี่เอ่ยปากพูด

โม่ฉองก็รู้สึกไม่สบายใจและพูด:"ฉันก็มีความรู้สึกแบบนี้เหมือนกัน ราวกับมีดวงตาคู่หนึ่งกำลังมองพวกเราอยู่ ทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายตัวเลย และรู้สึกแผ่นหลังเย็นวาบๆ"

ร่างกายของโม่จงสั่นเทา สีหน้าของเขาขาวซีดมากๆ เขากลืนน้ำลายและพูด:"พวกเจ้าสองคนก็รู้สึกแบบนี้ใช่ไหม? เมื่อสักครู่ฉันรู้สึกเย็นวาบๆที่คอหอย เหมือนกับมีคนมาเป่าลมใส่ฉัน ฉันนึกว่าฉันคิดไปเอง……"

เมื่อพูดจบ ร่างกายของทั้งสามคนสั่นเทาพร้อมกัน และขนลุกทั่วตัวทันที

พวกเขารู้สึกว่าตรงนี้มีอะไรบางอย่างอยู่

โม่อวี่พูดเบาๆ:"หรือว่าตรงนี้มีภูตผีปีศาจเหรอ?"

โม่ฉองพยายามระงับความกลัวและพูด:"พวกเราสามคนเป็นยอดฝีมือแดนทะลุเทพเก้าวัง ถ้ามีภูตผีปีศาจจริงๆ พวกเราฆ่ามันได้อยู่แล้ว"

แต่คำพูดนี้ดูไม่มั่นใจเลย

ความรู้สึกแบบนี้มันแปลกประหลาดมากๆ

เหมือนกับคนที่เดินอยู่กลางดึก และมีคนมาเป่าลมเย็นใส่หลังคอ เขาหันหน้ากลับไป แต่กลับไม่พบอะไรเลย

ทั้งสามคนกังวลใจมากๆ พวกเขาเป็นยอดฝีมือแดนทะลุเทพเก้าวัง แต่ตอนนี้พวกเขารู้สึกกลัวมากๆ

เรื่องนี้มันแปลกประหลาดมากเกินไปแล้ว

ถึงแม้จะมีภูมิผีจริงๆ แต่มันก็ไม่กล้าเข้าใกล้พวกเขาอยู่แล้ว

"หรือว่าตรงนี้อันตรายมากๆเหรอ?"

โม่จงกลืนน้ำลายตัวเอง ต้นขาของเขาสั่นไหวไม่หยุด

"เป็นไปไม่ได้ ตรงนี้คือเมืองโบราณของตระกูลโม่ ตอนที่พวกเราจากไป มันไม่มีอะไรเลย ทำไมตอนนี้ถึงมีละ?"

ขณะที่โม่ฉองกำลังพูดคำเหล่านี้ออกมา คำพูดของเขาไม่ได้มีความมั่นใจเลย

เพราะผ่านมาหลายพันปีแล้ว ใครจะไปรู้ว่ามันเคยเกิดอะไรขึ้น

"อย่าคิดมาก รีบเปิดผนึกก่อน!"

โม่อวี่รู้สึกไม่สบายตัวมากๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของพวกเขาสามคน สีหน้าของเย่เซิ่งเทียนเย็นชามากๆ

ไอ้สารเลว ฉันจะหลอกให้พวกเจ้ากลัวจนหัวหด!

"อย่าหลอกให้ตัวเองรู้สึกกลัวเลย พวกเราคิดไปเองมากกว่า"

โม่จงพูดปลอบใจ แต่จิตใจของเขาก็รู้สึกหวาดกลัวมากๆ

ทั้งสามคนปลอบใจกันและเปิดผนึกต่อ