บทที่ 1078 เทพอาวุโสสี่ทิศ

“คุณ คุณอย่าเข้ามานะ คุณคิดจะทำอะไร!”

ผู้นำหุบเขาหมื่นบุปผาก้าวถอยหลังไปเรื่อยๆ

เจ้าอาวาสสำนักพิฆาตมังกรก็เหมือนกัน ขาทั้งสองอ่อนแรง ต้องการจะไป แต่กลับพบว่าตัวเองไม่สามารถขยับได้

นี่ นี่คือกฎ!!

เย่เซิ่งเทียนเป็นผู้คุ้มกฎ!

นี่มันเป็นไปได้ยังไง!

เขาไม่ได้บรรลุเป็นเทพ จะควบคุมกฎได้อย่างไร!

ความคิดนี้ทำให้เขาตกใจจนทรุดนั่งลงกับพื้น

เขารู้ว่าคราวนี้ต้องแพ้อย่างราบคาบแน่!

เย่เซิ่งเทียนเป็นผู้คุ้มกฎแล้ว!

นี่คือสิ่งที่ควบคุมได้ด้วยประสาท ตอนนี้เย่เซิ่งเทียนก็เชี่ยวชาญแล้ว

แล้วแบบนี้จะต่อสู้ได้อย่างไร?

กลุ่มคนที่เข้าไปก่อนหน้านี้ล้วนมาจากแดนทะลุเทพเก้าวัง

มีถึง 20-30 คน!

ตอนนี้ไม่มีแม้สักคนที่ปรากฏตัวขึ้น

แสดงว่าพวกเขาตายหมดแล้ว!

ส่วนเย่เซิ่งเทียนนั้นยังมีชีวิตอยู่!

มันหมายความว่าอะไร?

หมายความว่าผู้แข็งแกร่งแดนทะลุเทพเก้าวังไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อเย่เซิ่งเทียน อีกต่อไป!

จำนวนไม่มีความหมายอีกแล้ว!

พวกเขาที่เหลือเริ่มวิ่งหนีเอาชีวิตรอด!

เย่เซิ่งเทียนน่ากลัวมากเกินไป ไม่มีใครจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้!

จำเป็นต้องออกไป!

เย่เซิ่งเทียนไม่ได้สนใจพวกเขา เป้าหมายของการเชือดไก่ให้ลิงดูได้บรรลุแล้ว

เขาสังหารเจ้าอาวาสสำนักพิฆาตมังกรและผู้นำหุบเขาหมื่นบุปผา

สองคนนี้เคยกระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุข ไม่ใช่คนดีอะไรนัก

เย่เซิ่งเทียนไม่เคยคิดที่จะปล่อยพวกเขาไป

ทั้งหมดเป็นคนทรยศ ใจอ่อนไปก็มีแต่จะทำร้ายผู้ที่มุ่งทำคุณงามความดี

หากคนทรยศสามารถได้รับการให้อภัย แล้วผู้ทุ่มเทปกป้องเผ่ามนุษย์อย่างแท้จริงล่ะ? ควรจะเรียกว่าอะไร?

มันไม่ยุติธรรมสำหรับพวกเขา!

เย่เซิ่งเทียนไม่สนใจคนเหล่านี้อีก ความจริงก็วิ่งมาพอสมควรแล้ว

วิธีการของเขาทำให้คนอื่นหวาดกลัว

เย่เซิ่งเทียนมองไปที่พญาดำ

ในใจนั้นกำลังเดือดดาลด้วยความโกรธ

ผู้เฒ่าคนนี้เป็นคนฆ่าพ่อของเขา!

ทำให้เขาเห็นพ่อตายอย่างน่าอนาถด้วยตาตัวเอง!