บทที่ 1082 เอาชีวิตมาแลกโอกาส

“ฉันเกิดมา ก็คือคนที่ควบคุมผีบ้าอย่างพวกแกไง!”

เย่เซิ่งเทียนตะโกนเสียงดัง เลือดเทพสองแบบบนตัวก็ระเบิดออกมา ทั่วทั้งตัวเปล่งประกายแสงสว่างสีทองอร่าม ราวกับดวงอาทิตย์กลางท้องฟ้า

“รีบใช้งานข่ายอาคม!”

เทพอาวุโสเหนือตกใจยกใหญ่ พวกเขาคำนวณผิดพลาดแล้ว

เย่เซิ่งเทียนได้รับการสืบทอดอันมหัศจรรย์

ปัจจุบันนี้เสียการควบคุมแล้ว

“อย่าให้โอกาสพวกเขา!”

เหย้เฉิงตะโกนอย่างโมโห ขัดขวางอย่างรวดเร็ว

ไม่ง่ายที่เย่เซิ่งเทียนตัดสินใจทางเลือกแบบนี้ออกมา ไม่ง่ายที่จะควบคุมอีกฝ่ายเอาไว้

พวกเขาไม่สามารถทำให้เย่เซิ่งเทียนเกิดปัญหาขึ้นได้ในเวลานี้ และยิ่งไม่สามารถทำให้คนพวกนี้คว้าโอกาสไปได้

วันนี้ ต่อให้ตาย พวกเขาก็อยากสร้างโอกาสให้เย่เซิ่งเทียน

ถ้าพวกเขาขวางไม่ไหว นั่นก็ต้องเอาชีวิตมาช่วงชิงเวลาให้เย่เซิ่งเทียน

“พญาดำ วันตายของแกมาถึงแล้ว!”

เย่ม่อที่ผมหงอก เวลานี้บ้าไปแล้ว ไม่สนใจชีวิตแล้ว นั่นคือท่าทางที่สู้สุดชีวิตกับพญาดำโดยสิ้นเชิง

เดิมทีความสามารถของพญาดำพอกันกับเย่ม่อ ส่วนด้านสภาพจิตใจยังค่อนข้างมีความหวัง และเหยียดหยามมาก

แต่ตอนนี้มองเห็นเย่เซิ่งเทียนแข็งแกร่งขนาดนั้น ชั่วขณะหนึ่งเกิดความกังวลนิดๆ อดสับสนวุ่นวายใจไม่ได้

แม้แต่เทพอาวุโสเหนือยังโดนเย่เซิ่งเทียนหยุดยั้งเอาไว้ เขายิ่งไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เซิ่งเทียน

ถ้าเย่เซิ่งเทียนมาหาเขาเพื่อแก้แค้น เขามีเพียงตายสถานเดียว

ก่อนหน้านี้ที่ตายไปเป็นเพียงร่างแยก ครั้งนี้ เขามาด้วยร่างจริง ตายไปก็คือไม่เหลืออะไรแล้ว

เขาหมกมุ่นมาหลายปีขนาดนี้ เป็นสุนัขรับใช้ให้มหาพญาเทพมาหลายปีขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าเพื่อมารนหาที่ตาย แต่เพื่อกลายเป็นเทพต่างหาก!

อยู่ภายใต้สภาพจิตใจแบบนี้ พญาดำจึงกลัวอยู่บ้าง

การต่อสู้ระหว่างผู้แข็งแกร่ง ความต่างแค่เล็กน้อยสามารถตัดสินความเป็นความตายได้

ยิ่งไปกว่านั้นเวลานี้เย่ม่อยังมีท่าทางสู้สุดชีวิตอีก หากเขายังกล้าประมาท คงรนหาที่ตายโดยแท้

“ไม่!”

ในขณะที่พญาดำหวาดผวาอยู่นี้เอง กระบี่ยาวในมือเย่ม่อแทงมายังหัวใจของเขาโดยตรง

เขารีบบิดตัวทันที หลบจุดสำคัญอย่างหัวใจออก แต่กระบี่ยาวยังคงแทงทะลุร่างกายของเขาไป

“ตายซะ”

เย่ม่อตะโกนเสียงดัง ทิ้งกระบี่ยาวแบบไม่สนใจ โอบแขนทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน ล็อกพญาดำเอาไว้แน่น