บทที่ 1083 เทพอาวุโสตะวันออกตาย

“ระเบิดออก ระเบิดออกให้ฉันทั้งหมด! อย่าให้โอกาสสัตว์เดรัจฉานพวกนี้!”

เหย้เฉิงตะโกนอย่างคลุ้มคลั่ง

เหย้หมิงบ้าคลั่งยิ่งกว่า สู้เอาเป็นเอาตายกับเทพอาวุโสตะวันออกทันที เมื่อเทียบกับเย่เซิ่งเทียนยังบ้าคลั่งกว่าอีก

พวกเขาอดทนมาหลายพันปีแล้ว อดทนมาพอตั้งนานแล้ว

ก่อนหน้านี้เย่เซิ่งเทียนบอกพวกเขาว่าตอนนั้นไม่ควรทน ทนไม่ได้

เพราะว่าทน ถึงทำให้เกิดผลลัพธ์ในตอนนี้

แต่อยู่ภายใต้สถานการณ์แบบในตอนนั้น ซึ่งมีผู้คนล้มตายมากมาย

ถ้าพวกเขาไม่อดทน บางทีอาจสามารถควบคุมสรวงสวรรค์เอาไว้ได้ แต่ไม่มีทางหยุดยั้งมหาพญาเทพได้

พวกเขาก็ไม่อยากอดทนเหมือนกัน แต่เรื่องราวบางอย่างไม่มีหนทางจริงๆ

พวกเขาก็อัดอั้นตันใจ แต่บรรดาเพื่อนร่วมรบล้วนล้มหายตายจากกันหมด คนอื่นไม่มีใครสามารถเชื่อใจได้สักคน

นอกจากอดทน รอคอยโอกาส จะทำอย่างไรได้อีก?

เรื่องราวบางอย่าง คือไม่มีถูกหรือผิด

มีเพียงแค่จุดยืนไม่เหมือนกัน

“ไอ้ลูกหมา ฉันรอวันนี้ รอมาหกพันปีเต็มๆ!! หกพันปีเลย!”

เหย้เฟิงตะโกนอย่างบ้าคลั่ง เทพอาวุโสใต้ทุบบนไหล่เขาทีหนึ่ง เขากลับไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ฟันดาบในมือไปยังศีรษะของเทพอาวุโสใต้

เขาก็คือเอาชีวิตมาแลกชีวิต ไม่ให้เทพอาวุโสใต้ได้มีเวลาร่วมมือวางข่ายอาคมกับเทพอาวุโสเหนือ เพื่อควบคุมเย่เซิ่งเทียน

วันนี้ ต่อให้เอาชีวิตนี้เข้าไปเสี่ยง และพบกับความตายด้วยกันกับเทพอาวุโสใต้ เขาก็ต้องขัดขวางไว้ให้ได้

เขารู้ว่าเย่เซิ่งเทียนอาจจะยังซ่อนลูกไม้อื่นเอาไว้ แต่นั่นคือเพื่อจัดการมหาพญาเทพ

เวลานี้ไม่สามารถเปิดเผยได้

ถ้าเกิดเปิดเผย จะไม่เป็นผลดีต่อพวกเขามากๆ

แผนการทุกอย่างคงผิดพลาดลงทั้งหมด

ก็คือก่อนหน้านี้ที่พวกเขาพูดกัน เอาชีวิตมาช่วงชิงเวลาให้เย่เซิ่งเทียน

เอาชีวิตมาช่วงชิงโอกาสน้อยนิดให้เย่เซิ่งเทียน

เหย้หมิงร้องคำราม “เย่เซิ่งเทียน พวกเราไม่ใช่พวกอ่อนแอ! พวกเราไม่ใช่มาตั้งแต่ไหนแต่ไร!”

พูดอยู่ เลือดทั่วตัวเขาลุกไหม้ คาดไม่ถึงอยากตายไปด้วยกันกับเทพอาวุโสตะวันออก

สิ่งที่เขาคิดง่ายดายมาก ขอเพียงตายไปคนหนึ่ง ข่ายอาคมที่พวกเขาเอามาจัดการเย่เซิ่งเทียนโดยเฉพาะนั้น ก็ไม่มีประโยชน์แล้ว

เหย้หมิงอยากระเบิดตัวเองแล้ว

“ไอ้บ้า!”